maandag 21 april 2014

Haakflow

Zit ik me toch ineens in een háákflow ;)
En moet er hier in Villa Zeezicht als een bezetene gehaakt worden!
Vraag me niet waarom, maar.. het MOET!


Elke vrije minuut kruip ik op mijn favoriete stekje om
snel
even
gauw
nog een toertje te haken..
en nog een..
nog eentje dan..
en ach, vooruit dan maar, nog maar eentje ;)!


Die ene deken, waarvan je elke week een aantal toeren kan downloaden, dat is um.
Juist, die deken waar half Nederland aan mee doet..!
Die zat al een poosje in mijn hoofd.
En.. dat moet er nu uit!!


Er waren nog wat wolletjes over van het granny kussen.
Daar wou ik um mee haken.
Maar uiteindelijk bleken die kleuren toch niet goed te voelen..

In Villa Zeezicht is steeds minder nodig…
Nodig aan kleur, nodig aan spullen.. aan ruis…
Het spel van lucht, zee, wind en wuivend helmgras
- zo subtiel en prachtig -
is genoeg..!


De kleur van schelpen
van stenen
en van de paalhoofden
is precies wat me past op dit moment


Dus wordt mijn haakdekentje
ook rustig en licht.. heerlijk!

Zo, ik ga snel nog even een toertje doen!
Want, ik loop nog een week of zeven achter ;)!!

Fijne dag!!


zaterdag 19 april 2014

Uitwaaien

Soms heb je zo’n dag
waarop flink uitgewaaid moet worden!
Even kop-in-de-wind
en voeten-in-de-golven!


En wow, wat is het mooi buiten!


Het spel van de wind, golven en zon
is adembenemend!


Precies wat ik nodig heb vandaag!


En terwijl ik tegen de wind in loop
denk ik aan de voetstappen die
mijn Oma hier op dit strand heeft liggen.


Mijn lieve Oma, met wie het ineens helemaal niet goed gaat…
Om wie de zorgen groot zijn en van wie het afscheid naderbij lijkt te komen..


Vanzelf komen er beelden en verhalen voorbij
die ze me vertelde van haar jeugd
hier, aan het strand..


Voel ik de sterke verbondenheid tussen ons samen..
ook al herkent ze me - volgens mij - niet echt meer de laatste dagen.


Maar golven-zon-zee-zand en wind maakt dat helemaal niet uit.
Het is, zoals het is, zeggen ze..
En.. het is goed.


vrijdag 18 april 2014

Via Crucis

Mijn favoriete muziekgezelschap ‘L Arpeggiata heeft een paar jaar geleden
een prachtige c.d. gemaakt met de titel ‘Via Crucis’.
In achttien muziekstukken verbeelden zij muzikaal de veertien kruiswegstaties
en de wederopstanding van Christus.


Nou zijn we hier in Villa Zeezicht niet echt kerkelijk gelovig opgegroeid...
Kruiswegstaties kennen we dan ook alleen vanuit kerken in de Zuidelijke streken.
Bijzondere afbeeldingen aan de wanden van kerken,
meestal prachtig in hun uitvoering, soms ronduit minder mooi.. ;)

afbeelding Internet

Maar gelukkig heet muziek geen geloof, religie nodig..
En is het Paasverhaal een verhaal waar je je ook verbonden
mee kunt voelen als je níet tot een kerk behoort.

Kun je de emoties die dit verhaal en deze muziek oproepen
rechtstreeks voelen in je hart,
gewoon.. 
omdat ze zo universeel zijn,
herkenbaar.. menselijk..

Niemand ontkomt aan lijden,
maar..
er is altijd de troost van nieuw leven.


Tot mijn grote geluk mocht ik
de muziek van Via Crucis een aantal jaar geleden in het ‘echie’ beleven
tijdens een concert dat ‘L Arpeggiata destijds in Groningen gaf.


Het was mijn eerste kennismaking met deze prachtige muziek,
ik had toen geen idee waar ik naar ging luisteren ;)


Maar sinds die tijd is het met stip één van mijn favorieten!

De afgelopen weken staat hij bijna dagelijks aan…
helemaal passend bij deze tijd van het jaar ;)!

Speciaal vandaag dus…
voor de liefhebber:

Lumi, potete piangere


Lumi, potete piangere?
Non riderete più.
Il cor che lieto fu
nel duol si sente a frangere..

Eyes, can you weep?
You will never laugh again.
This heart that once was merry,
is breaking now with grief..

Fijne Paasdagen!


woensdag 16 april 2014

Over streekdracht en globalisering

Het fijne van Villa Zeezicht is dat het redelijk centraal in onze provincie ligt.
Met een uurtje rijden kun je meestal wel op alle eilanden komen..
 (oké, behalve de westkant dan.. dan belandt je ergens in de Noordzee, haha!)

Afgelopen vrijdag stonden Cadzand en Nieuwvliet op het programma.
Juist.. helemaal in het állerverste Zuid Westelijkste puntje van Nederland
op het mooie Zeeuws-Vlaamse vasteland.

Het is even rijden, dat wel..!
Vroeger kon je met de boot over van Vlissingen naar Breskens.
Maar da’s door de komst van de Westerscheldetunnel verleden tijd.


(We denken daar vaak met de nodige weemoed aan terug,
wie herinnert zich niet de overtocht met de Bresjesse Boat naar ‘den overkant’
en de broodjes kroket onderweg.. ;)

Maar goed, naar Nieuwvliet ging de reis.
Met een camper vol Walcherse boeren en boerinnen, ha ha!

In Nieuwvliet werd namelijk een nieuw Streekdrachtmuseum geopend:
Waar wij met ons cluppie voor uitgenodigd waren,
om - in kostuum - te delen in de vreugde!


Tuurlijk waren we niet de enige, gelukkig niet!
En werd het een geweldig feestelijke happening met
heeeel veel mensen


in de ‘sobere doch mooie’ Cadzandse dracht.

Waar ook de dames uit het Land van Axel met al hun opsmuk stonden te pronken..


Wat een geweldige diversiteit in één provincie!

Ze hebben daar in Nieuwvliet echt een schattig museum gemaakt!
Jarenlang zijn ze bezig geweest met het verzamelen van de oude Cadzandse dracht en sieraden..


.. en die nijverheid wordt nu beloond met een heus echt museum!
Geen wonder dat het FEEST was J!

De kindjes van de basisschool waren prachtig gekleed in oude kleertjes
plus bijbehorende gehaakte mutsjes
ter verhoging van de feestvreugde..!


En na de officiële opening en het zingen van het Zeeuws Vlaamse volkslied


konden we een kijkje nemen onder het genot van..!

Prima dag dus.
Gewoon om het gevoel, dat er zoveel meer mensen zijn die
het belang inzien van ons culturele verleden.


Tuurlijk lijkt het soms oubollig en belegen..
 Ik hoor het zo vaak..
“Wat vind je dáár nou aan, die ouwe troep?”

Met de Oudste, die een minor Filosofie volgt,
volgde er diezelfde avond een levendige discussie over het belang
van het behouden van je eigen cultuur...
Over identificeren met je roots..
globalisering..
de oorlog in de Balkan..
en of het vasthouden aan die oude streekdracht
wel een wezenlijk doel heeft..
..héérlijk!!

Kijk, zo blijft geschiedenis levend!


zondag 13 april 2014

Het eerste weekend…

Het eerste weekend in Villa Zeezicht was meteen een vuurdoop ;)
Want zaterdag al stonden de allereerste gasten op de stoep..
Spannend..
en oh zo leuk!

Tja, en wat doe je dan?
De logeerkamer spic en span..
Broodjes voor een ontbijtje ingekocht…
Badkamertje gepoetst…


Lekkers gebakken..
Toetje gemaakt…
(Dat wil ik wel vaker doen, hihi)


De reden dat onze lieve vrienden uit Amersterdam naar
Villa Zeezicht kwamen was een heel leuke!
Er was namelijk een feest hier aan de kust!
Gegeven door een onlangs-jarige-andere-vriend.
Die ons ouwetjes weer eens flink wilde laten swingen en dansen ;)

En.. dat is gelukt J
Na een overheerlijk verrassingsdiner
dat vriendin Anne voor ons allen had gekookt
(Marokkaanse soep en couscous met groenteschotel
en vruchtentrifle na)
hebben we de rest van de nacht(!!)
geswingd en geswongen
op een supergeslaagde party!


Wow, dat voelde goed!
En gelachen.. och, wat hebben we gelachen!
Ook dat kunnen wij nog best op onze leeftijd ;)

Inmiddels zijn mijn vrienden weer vertrokken.


Zit het middagslaapje
(wat je dan ineens even nodig schijnt te hebben na zo’n nacht vol vertier)
er op.. ;)


Geniet ik van de krijsende meeuwen die door de lucht zweven
en de zon die door de hoge ramen naar binnen straalt..
En besef ik weer hoe geweldig het is
om goede vrienden te hebben
waar je dit soort dingen mee kan delen!!!


vrijdag 11 april 2014

Villa Zeezicht

“Oeps..” denk je misschien..
“Wat is dat nou?

Villa Zeezicht?

Ik ging toch een kijkje nemen bij Lupineke..???
En nu staat er ineens iets heel anders bovenaan haar blog….”

Ach weet je, het zit zo..
Al een tijdje vraagt Lupineke zich af,
of ‘Lupineke’ nog wel bij haar past ;)
Een soort identiteitscrisisje dus (wink!)

Heeft Lupineke het gevoel dat ze een beetje
‘uit de naam Lupineke gegroeid is…’
Alsof het tijd is voor
een nieuwe sound
een nieuw geluid
een nieuwe invalshoek
ofwel een nieuwe lente..!

Maar ja, zomaar mijn blog veranderen!
of aan een nieuwe beginnen…
dat lijkt me niks!!!

Dus dacht Lupineke:
als ik nu eens al mijn verhalen ga vertellen vanuit een nieuwe stek?
Vanuit…
Villa Zeezicht?

Die unieke plek, waar verscholen in de duinen
mijn droomhuis staat..
Van wit hout gebouwd
met een witte veranda..
rode pannen op het dak
en een fenomenaal uitzicht over
Lupineke’s geliefde strand en zee?

Waar vanuit ik vanuit de open keuken
de meest heerlijke hapjes brouw…
en waar al mijn handwerksels
een plekje krijgen om heerlijk aan te werken..
Waar natuurlijk ook een beschutte moestuin ligt
vol bloemen, kruiden en planten..!

Hee.. dat voelt goed:
Villa Zeezicht J
Een droomplek om te wonen
en te bloggen.. !

Dus vanaf vandaag komen
Lupineke’s logjes vanuit
deze nieuwe plek..

...en jullie zijn er van harte welkom J!!


dinsdag 8 april 2014

Vijftig tinten groen

Zomaar, ineens, is héél de wereld groen!


Verwonder ik me over de groene waas die takken omhult..


.. en de wereld betovert met een magisch groene glans!


Knoppen ontspruiten en kleine blaadjes ploppen verwonderd uit hun jasjes..


Overal vers groen aan bomen die eerst nog kaal en leeg waren…


Het verfrist en maakt blij J


Lentegroen..


uitbottende knoppen…


nieuw, krachtig leven..


.. vol eindeloze mogelijkheden!!


Onder ontspruitend bladerdek..


is het ook héérlijk wandelen…
.. dus heeft Lupineke dat maar eens lekker gedaan ;)!


En.. het was geníeten J!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...