woensdag 16 april 2014

Over streekdracht en globalisering

Het fijne van Villa Zeezicht is dat het redelijk centraal in onze provincie ligt.
Met een uurtje rijden kun je meestal wel op alle eilanden komen..
 (oké, behalve de westkant dan.. dan belandt je ergens in de Noordzee, haha!)

Afgelopen vrijdag stonden Cadzand en Nieuwvliet op het programma.
Juist.. helemaal in het állerverste Zuid Westelijkste puntje van Nederland
op het mooie Zeeuws-Vlaamse vasteland.

Het is even rijden, dat wel..!
Vroeger kon je met de boot over van Vlissingen naar Breskens.
Maar da’s door de komst van de Westerscheldetunnel verleden tijd.


(We denken daar vaak met de nodige weemoed aan terug,
wie herinnert zich niet de overtocht met de Bresjesse Boat naar ‘den overkant’
en de broodjes kroket onderweg.. ;)

Maar goed, naar Nieuwvliet ging de reis.
Met een camper vol Walcherse boeren en boerinnen, ha ha!

In Nieuwvliet werd namelijk een nieuw Streekdrachtmuseum geopend:
Waar wij met ons cluppie voor uitgenodigd waren,
om - in kostuum - te delen in de vreugde!


Tuurlijk waren we niet de enige, gelukkig niet!
En werd het een geweldig feestelijke happening met
heeeel veel mensen


in de ‘sobere doch mooie’ Cadzandse dracht.

Waar ook de dames uit het Land van Axel met al hun opsmuk stonden te pronken..


Wat een geweldige diversiteit in één provincie!

Ze hebben daar in Nieuwvliet echt een schattig museum gemaakt!
Jarenlang zijn ze bezig geweest met het verzamelen van de oude Cadzandse dracht en sieraden..


.. en die nijverheid wordt nu beloond met een heus echt museum!
Geen wonder dat het FEEST was J!

De kindjes van de basisschool waren prachtig gekleed in oude kleertjes
plus bijbehorende gehaakte mutsjes
ter verhoging van de feestvreugde..!


En na de officiële opening en het zingen van het Zeeuws Vlaamse volkslied


konden we een kijkje nemen onder het genot van..!

Prima dag dus.
Gewoon om het gevoel, dat er zoveel meer mensen zijn die
het belang inzien van ons culturele verleden.


Tuurlijk lijkt het soms oubollig en belegen..
 Ik hoor het zo vaak..
“Wat vind je dáár nou aan, die ouwe troep?”

Met de Oudste, die een minor Filosofie volgt,
volgde er diezelfde avond een levendige discussie over het belang
van het behouden van je eigen cultuur...
Over identificeren met je roots..
globalisering..
de oorlog in de Balkan..
en of het vasthouden aan die oude streekdracht
wel een wezenlijk doel heeft..
..héérlijk!!

Kijk, zo blijft geschiedenis levend!


zondag 13 april 2014

Het eerste weekend…

Het eerste weekend in Villa Zeezicht was meteen een vuurdoop ;)
Want zaterdag al stonden de allereerste gasten op de stoep..
Spannend..
en oh zo leuk!

Tja, en wat doe je dan?
De logeerkamer spic en span..
Broodjes voor een ontbijtje ingekocht…
Badkamertje gepoetst…


Lekkers gebakken..
Toetje gemaakt…
(Dat wil ik wel vaker doen, hihi)


De reden dat onze lieve vrienden uit Amersterdam naar
Villa Zeezicht kwamen was een heel leuke!
Er was namelijk een feest hier aan de kust!
Gegeven door een onlangs-jarige-andere-vriend.
Die ons ouwetjes weer eens flink wilde laten swingen en dansen ;)

En.. dat is gelukt J
Na een overheerlijk verrassingsdiner
dat vriendin Anne voor ons allen had gekookt
(Marokkaanse soep en couscous met groenteschotel
en vruchtentrifle na)
hebben we de rest van de nacht(!!)
geswingd en geswongen
op een supergeslaagde party!


Wow, dat voelde goed!
En gelachen.. och, wat hebben we gelachen!
Ook dat kunnen wij nog best op onze leeftijd ;)

Inmiddels zijn mijn vrienden weer vertrokken.


Zit het middagslaapje
(wat je dan ineens even nodig schijnt te hebben na zo’n nacht vol vertier)
er op.. ;)


Geniet ik van de krijsende meeuwen die door de lucht zweven
en de zon die door de hoge ramen naar binnen straalt..
En besef ik weer hoe geweldig het is
om goede vrienden te hebben
waar je dit soort dingen mee kan delen!!!


vrijdag 11 april 2014

Villa Zeezicht

“Oeps..” denk je misschien..
“Wat is dat nou?

Villa Zeezicht?

Ik ging toch een kijkje nemen bij Lupineke..???
En nu staat er ineens iets heel anders bovenaan haar blog….”

Ach weet je, het zit zo..
Al een tijdje vraagt Lupineke zich af,
of ‘Lupineke’ nog wel bij haar past ;)
Een soort identiteitscrisisje dus (wink!)

Heeft Lupineke het gevoel dat ze een beetje
‘uit de naam Lupineke gegroeid is…’
Alsof het tijd is voor
een nieuwe sound
een nieuw geluid
een nieuwe invalshoek
ofwel een nieuwe lente..!

Maar ja, zomaar mijn blog veranderen!
of aan een nieuwe beginnen…
dat lijkt me niks!!!

Dus dacht Lupineke:
als ik nu eens al mijn verhalen ga vertellen vanuit een nieuwe stek?
Vanuit…
Villa Zeezicht?

Die unieke plek, waar verscholen in de duinen
mijn droomhuis staat..
Van wit hout gebouwd
met een witte veranda..
rode pannen op het dak
en een fenomenaal uitzicht over
Lupineke’s geliefde strand en zee?

Waar vanuit ik vanuit de open keuken
de meest heerlijke hapjes brouw…
en waar al mijn handwerksels
een plekje krijgen om heerlijk aan te werken..
Waar natuurlijk ook een beschutte moestuin ligt
vol bloemen, kruiden en planten..!

Hee.. dat voelt goed:
Villa Zeezicht J
Een droomplek om te wonen
en te bloggen.. !

Dus vanaf vandaag komen
Lupineke’s logjes vanuit
deze nieuwe plek..

...en jullie zijn er van harte welkom J!!


dinsdag 8 april 2014

Vijftig tinten groen

Zomaar, ineens, is héél de wereld groen!


Verwonder ik me over de groene waas die takken omhult..


.. en de wereld betovert met een magisch groene glans!


Knoppen ontspruiten en kleine blaadjes ploppen verwonderd uit hun jasjes..


Overal vers groen aan bomen die eerst nog kaal en leeg waren…


Het verfrist en maakt blij J


Lentegroen..


uitbottende knoppen…


nieuw, krachtig leven..


.. vol eindeloze mogelijkheden!!


Onder ontspruitend bladerdek..


is het ook héérlijk wandelen…
.. dus heeft Lupineke dat maar eens lekker gedaan ;)!


En.. het was geníeten J!


zaterdag 5 april 2014

Mutsen

Het is weer tijd voor de mutsen.
Nee, Lupineke bedoelt niet die warme gebreide..
..die hoef je met deze haast zomerse temperaturen niet meer op te zetten ;)
Het is weer tijd voor de witte, kanten mutsen van de streekdracht…
Die noemen we ook gewoon ‘mutsen’, of ‘musse’!


Tot zeker aan het begin van onze eeuw waren er veel zaken over hoe je je als vrouw
diende te gedragen en kleden onuitgesproken vastgelegd.
Zo bedekte je als vrouw altijd je hoofd.

Afbeelding Internet

Zoals tegenwoordig nog in veel culturen gebruikelijk of verplicht is.
En waar wij altijd in ons eigen landje zo’n uitgesproken mening over hebben ;)

Afbeeldingen Internet

Maar, hou je vast: ook hier, in onze westerse landen was het eeuwenlang ronduit zedeloos
als je je buitenshuis begaf zonder (kanten) muts!
Zeker als getrouwde vrouw!!

Omdat de streekdrachten die je tegenwoordig nog ziet overblijfselen zijn uit
die tijden, hoort er bij al die streekdrachten dus altijd een muts.

Afbeeldingen Internet

Nou doet er zich wel een groot probleem voor.
Want.. wie weet nog hoe die mutsen gemaakt en bewerkt moeten worden..
dat is een uitstervend ambacht.

Foto: Beeldbank

Vroeger waren er in elk dorp een aantal vrouwen die mutsen plooiden,
altijd tegen een kleine vergoeding.
Maar inmiddels zijn die bijna allemaal uitgestorven…
 Ook bij onze club is dat mutsenwerk een probleem geworden.
Er zijn te weinig mensen die dit nog kunnen!


Gelukkig hebben wij Ilse.
Want… Ilse weet hoe het moet!
Ilse, die in de wintermaanden wekenlang bezig om al die mutsen,
die na een lang seizoen gedragen te zijn ongelofelijk zwart en slap zijn geworden,
te wassen..
te stijven…
te strijken…
en te plooien…

Zodat er uiteindelijk weer een aantal prachtige kanten mutsen klaarligt voor onze dames!



Vrijdagochtend konden ze gepast worden, al die mooie witte strakke mutsen!
Want denk niet, dat je zo’n muts dan gewoon mee krijgt en thuis kan opzetten..
Nee, er komt echt veel meer bij kijken!

Eerst een ondermuts passen. Drie liggen er klaar, vers gesteven,
met de juiste randen die past bij de periode van onze kleding.
Dat passen valt niet mee. De oren mogen niet zichtbaar zijn..
Hij mag niet te hoog op het hoofd ingesneden zijn..

Gelukkig is er eentje die past ;)

Dan het oorijzer.. ook zoiets!

Foto: Het Geheugen van Nederland

Oorijzer?
Dat metalen ding wat die muts om je hoofd klemt.
Anders is hij bij de eerste beste Zeeuwse windvlaag verdwenen!
Ook die moet goed passen..


De stikjes moeten precies onder de jukbeenderen komen
en dan moet-ie klemvast over je hoofd passen.
Daar wordt die ondermuts dan aan vastgespeld gespeld!

Zit dat oké, dan wordt de ondermuts met spelden zo strak dicht gespeld
dat er geen kieren en naden meer te zien zijn rond je hoofd!
Poeh, wat een klus, hè!

Sylvia helpt Marit op een mooie zomerdag met het opdoen van haar ondermuts

Als laatste komt de bovenmuts eroverheen.
Zo’n prachtige met brede kanten randen eraan..
Die speld je dan vast aan de ondermuts.
Kan-ie ook niet weg wapperen ;)

De dames van rond 1800 droegen over hun bovenmuts ook nog een prachtige schelphoed.

Met mijn muts helemaal spic en span gespeld op mijn hoofd
voel ik, hoe dat voelt..

Zoals altijd voelt het goed, fijn, om mijn muts te dragen.
Gek is dat toch. Je zou denken dat het belemmerend voelt..
Het tegendeel is waar.
Het geeft me een gevoel van bescherming.. omhulling..!
Ik kan het niet anders omschrijven.


Tuurlijk ben ik blij dat ik mijn kostuum niet dagelijks aan hoef.
Maar, die muts?
Daar zou ik best snel aan kunnen wennen!
Het doet iets met je als je je haar en hoofd bedekt..
.. het lijkt wel of ik met mijn muts op beter bij mezelf kan blijven..
of zoiets!


Het zet me ook aan het denken over vrouwen die bewust een hoofddoek willen dragen.
Als het niet opgelegd is en uit vrije wil, dan kan ik daar nu, met mijn eigen 'mutsenervaring',
wel meer begrip voor voelen.


Morgen mag-ie weer op, m’n musse..!
Want dit weekend zijn we van Het Walcherse Costuum volop vertegenwoordigd

Leuk J!
Gaan we weer twee gezellige middagen van maken..
met verse, witte mutsen ;)!

En... met dank aan Ilse!!

woensdag 2 april 2014

Even een dagje… niks?!

Poeh, het is me toch wat!
Ben je bijna twee weken weggeweest…
heb je een fantastische tijd gehad…
kom je thuis…
(al had je nog best langer weg willen blijven ;))

.. en dan blijkt dat er nou werkelijk niemand
in die tussentijd
al die dingen gedaan heeft
wat jijzelf ook nog had willen en moeten doen!!

Niemand..
had de moestuin al klaargemaakt voor het nieuwe seizoen ;)


had de kamer een lentevoorjaarsschoonmaak gegeven
en meteen alle over- en glasgordijnen gewassen ;)


had de ontzettend vieze keuken gepoetst en meteen even het keukenkastje geschilderd ;)


had alle bloemen en planten binnen en buiten verzorgd ;)


had mijn Hartjesdeken bijna afgequild ;)


had het houten plafond van het toilet geschilderd en
meteen even een nieuwe lampje opgehangen ;)


en..
was begonnen met het breien aan mijn Eerste Echte Visserstrui
(grijns!)


Tja, daarom heeft Lupineke dit allemaal zelf maar gedaan ;)!

Tel daarbij op de dozen vol met kleding van Het Walcherse Costuum die
geïnventariseerd, geregistreerd, gefotografeerd en gerepareerd
moesten worden voor het komend (Museum-) weekend..


..en een Zeer Belangrijke Werkbespreking over
de ‘Zeeuwse visserstruien’


.. dus je snapt dat mijn weekje behoorlijk vol zat, hihi!

Gelukkig kwam er maandag onverwachte en welkome hulp:
in plaats dat ik de Karcher mocht lenen
om de bestrating in onze achtertuin schoon te spuiten,
kwam mijn lieve vadertje dit zelf voor me doen!


J Super J

Zo… daarom vandaag maar eens
EEN DAGJE NIKS!!!


Of dat gaat lukken Lupineke ;)?
Hihi, waarschijnlijk niet, mezelf kennende.
Maar in ieder geval staan er geen afspraken op de kalender.
En alleen al het feit dat er vandaag even niks ‘hoeft’ voelt heerlijk.. J!

Doe er nog een heerlijk zonnetje bij,
wat gezellige katten die komen kroelen en spelen..


..een hoofd boordevol ideeën op hand- en interieurgebied..
nou, dan komt het met dat Dagje Niks vast helemaal goed,
dat snappen jullie wel!


Iedereen een fijne dag!
en geniet van het mooie weer!!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...