Over "Sie-sa-soep", een winkeltje vol zelfgemaakte spullen...

In Middelburg zit sinds een jaar of wat een bijzonder verrassend winkeltje: Sie-Sa-Soep!

In een klein, oud, sfeervol pandje aan de Kromme Weele maakt de onvermoeibare Sjaantje de meest leuke en kleurrijke interieur-en cadeauartikelen: gepimpte meubeltjes, gevilte kabouters, slabbetjes van tafelzeil, lappendekens, designlampen van ijzerdraad, genaaide knuffeltjes, boxdekens... je kan het zo gek niet opnoemen of Sjaantje maakt het!

Als je binnenkomt weet je niet waar je moet kijken, in alle hoekjes en gaatjes zijn mooie, zelfgemaakte dingen te zien. Haar inspiratie haalt Sjaantje uit de wereld om zich heen en ze vindt het een uitdaging om er een eigen 'draai' aan te geven. Dat ze een creatieve duizendpoot is, wordt snel duidelijk!

Ze is dol op de Hollandse stoffen en gebruikt die dan ook veelvuldig, waardoor alles goed met elkaar te combineren valt. Hier wordt je vrolijk van!

In de achterkamer staat een grote, steigerhouten werktafel, waar Sjaantje al haar producten maakt. Aan deze tafel geeft ze tevens workshops, die je op afspraak kunt volgen.

Sjaantje werkt ook met gebruikte materialen, zo maakt ze o.a. stevige, bonte kussens en lappendekens van oude dekenstoffen, echt heel mooi. Hoe vaak zie je niet van die oude dekens liggen waarvan de stof nog prachtig is, maar waar niemand meer naar omkijkt. Sjaantje maakt hier hele mooie dingen van! En dan die klompjes: echt schattig! Daar zou ik zelf wel op willen lopen!

Blikvangers zijn haar gepimpte meubeltjes. Voorzien van een nieuwe, kleurige laag verf en versierd met grappige decoraties tovert ze oude, versleten kindermeubeltjes om tot moderne items.

De steigerhouten banken en tafels worden door Sjaantjes man gemaakt, ook helpt hij met het afbranden en schilderklaar maken van de oude meubels. Heerlijk zo'n man, lijkt mij!

Als je zelf aan de slag wil, kun je bij Si-Sa-Soep niet alleen terecht voor het volgen van workshops, maar ook voor o.a. vilten lapjes, zelfmaakpakketten en losse wol in vele kleuren van 'de Witte Engel'.

Verder is er een apart kamertje met de meest uiteenlopende kraamcadeautjes waaronder kruikenzakken, slaapzakjes, slabbetjes, babydekentjes, knuffeltjes, omslagdoeken etc. gecombineerd met nostalgisch, houten speelgoed.

Allemaal even creatief vormgegeven en vooral ook mooi gemaakt.

Tja, je gaat je wel even afvragen waarom je eigenlijk nog zelf aan de slag zou gaan, bij het zien van al deze mooie dingen. En hoe Sjaantje het klaarspeelt om dit alles te maken! Volgens mij moet ze zelfs 's nachts doorgaan, zoveel is er te vinden!

Als aanvulling vindt je bij Si-Sa-Soep wat zacht plastic speelgoed zoals badeendjes en lampjes, gehaakte knuffels van Anne Claire Petit en servies van Kitchen Trend (rood met witte stippen), helemaal passend bij de inrichting van Sie-Sa-Soep.

Kortom: een winkeltje om van de smullen! Wil je er een kijkje nemen? Kijk dan even op de website voor de openingsdagen.

groetjes van Lupineke

Zomeravond aan zee...

Zomeravond aan zee

Wolkenloze hemel, een vissersboot vaart voorbij

Het strand haast verlaten op wat late genieters na

Koude salade en een flesje rose

Hoe goed kan het leven zijn!

Het zeewater nog warmer dan de lucht om je heen

Zilt, zout en heerlijk fris

De lucht kleurt donker in deverte

Onweer op komst!

We vieren het leven!

Op een zomeravond aan zee

Over Marit Tornqvist en haar prachtige illustraties!.

Op een dag vond ik in een kast met afgeprijsde boeken bij de Bruna een boek, genaamd: "Helden op sokken", tekst van Annie Makkink, illustraties door Marit Tornqvist. Het is een kinderboek, geschreven in een heel korte, poëtische en heldere stijl.

Het verhaal gaat over Zus, die tien broers heeft, ze heten Een, Twee, Drie, Vier,Vijf, Zes, Zeven, Acht, Negen en Tien. Elke dag, als de zon opkomt, gaan de broers op stap. Ze gaan op avontuur. 's Avonds komen ze moe thuis. Dan heeft Zus alles voor elkaar. Ze heeft geboend en gewassen. De bedden opgemaakt en kolen geschept. De kachel aangemaakt en de bonen gedopt. De tafel gedekt en eten klaargemaakt. Spek met bonen. Daarna gaan alle tien de broers naar bed. En Zus gaat met de kat naar buiten. Met z'n tweeën kijken ze naar de maan en dromen van avontuur. Op een dag vindt Zus het welletjes. Ze wil ook op avontuur. De kat gaat mee en Een ook. Een die zo mooi kan zingen. Altijd het hoogste lied. Maar Zus beleeft iets wat haar broers nog niet eens zouden durven dromen! En wat ze dan ontdekt? Zus ontdekt dat je helemaal niet elke dag spek met bonen hoeft te eten, en heus niet alles elke dag hetzelfde hoeft te doen. Dat je kunt ontsnappen uit het keurslijf wat je jezelf aanmeet!

Ik werd gegrepen door de kracht van de eenvoud, desoms letterlijke manier waarop iets beschreven wordt, maar vooral door decombinatie van tekst en tekeningen! En wat voor tekeningen; zo krachtig, sprankelend en vol beweging!

Nu was Marit Tornqvist geen onbekende voor me, tijdens mijn jarenlange werk met kinderboeken kende ik haar illustraties van de (prenten-)boeken van AstridLindgren, en toen al genoot ik erg van haar werk. Maarhet boekje "Helden op sokken" vind ik echt een boek wat met kop en schouders boven de meeste kinderboeken uitspringt!

Marit werd geboren in Zweden (1964, Uppsala) als dochter van een Zweedse vader en een Nederlandse moeder. Haar moeder was Rita Verschuur, de schrijfster die de boeken van Astrid Lindgren in het Nederlands vertaalde, en daarom een bijzonder contact met deze wereldberoemde schrijfster onderhield. Marit groeide letterlijk op met verhalen. Toen ze vijf jaar was, verhuisde ze met haar ouders, broer en zus naar Nederland. Met haar eigen gezin brengt ze zeker vier maanden per jaar door in een klein boerderijtje tussen de bossen en meren van Zuid-Zweden.

Marit tekent al van kleins af aan en volgde een opleiding aan de Rietveldacademie in Amsterdam. Ze heeft een groot aantal boeken van Astrid Lindgren geïllustreerd en maakte ook een aantal prentenboeken waarbij ze de tekst zelf schreef.

Quote:

"Het werk van Marit Tornqvist wordt gekenmerkt door precisie. Met veel oog voordetail tekent ze naar de realiteit. Haar manier van tekenen is sprookjesachtig, poëtisch en laat veel ruimte over voor de fantasie. Marit gebruikt voor haar illustraties verschillende soorten verf die ze combineert met houtskool, inkt, vetkrijt of pastel. Dit zorgt ervoor dat haar tekeningen heel sprookjesachtig en sfeervol zijn. Haar tekeningen zijn geen opvulling bij tekst, maar de tekst en illustraties versterken elkaar, hebben elkaar nodig om een goed en mooi boek te zijn."

Marit Tornqvist weet in haar werk een complete wereld op te roepen die gevuld is met sfeer, emoties, spanning en humor. De tekeningen staan opzichzelf en spreken tot de verbeelding zonder de tekst uit het oog teverliezen. Ze nemen de kijkers mee in hun eigen wereld van gebeurtenissen.

"De illustraties zijn met veel zorg gemaakt. Ze zijn realistisch, sfeervol en weerspiegelen vele emoties. Het verhaal dat ze vertellen zit bovendien boordevol kleine grapjes die verderop in het boek een vervolg krijgen. Maar voordat kijkers zich concentreren op de grappige details in haar werk en de verhaallijn ontdekken, worden ze verrast door het heldere en intense kleurgebruik. Alle tekeningen zijn een lust voor het oog."

Voor het boek Helden op sokken, dat Marit maakte samen met Annie Makkink, ontvingen ze in 1999 de Gouden Griffel.

Als je ooit nog eens in Stockholm bent, is het misschien een leuke tip om naar het museum Junibacken te gaan. In dit museum, gewijd aan Zweedse kinderboekenschrijvers en illustrators, heeft Marit Tornqvist een reis door de wereld van Astrid Lindgren ontworpen. Het moet echt een bijzondere belevenis zijn om tussen de metershoge decorstukken te lopen die Marit heeft ontworpen, en die gebouwd zijn door zo'n zeventig decorbouwers. Er is een sprookjesplein, een sprookjestrein en er vinden o.a. ook theatervoorstellingen plaats in het museum. Beslist een aanrader!

Een van de leukste dingen die Marit gemaakt heeft, is een verjaardagskalender met hele grote afbeeldingen uit bijna alle boeken van Astrid Lindgren. Je snapt natuurlijk wel, bij wie die op het toilet hangt: juist, bij Lupineke!

groetjes van Lupineke!

Over de aantrekkingskracht van Zutphen!

Wie gaat er nou een weekje op vakantie naar Zutphen? Hier en daar werden de wenkbrauwen wat opgetrokken; wat is daar dan voor bijzonders te vinden?

Allereerst brachten we natuurlijk vriendin Laurie en haar gezin een bezoek, vorig jaar 'geëmigreerd' vanuit het Zeeuwse land naar het verre Zutphen; de belangrijkste reden om erheen te gaan uiteraard! Maar ook voordat Laurie in Zutphen ging wonen, ging ik er al af en toe een dagje heen!

(bron:Internet, fotograaf: onbekend)

Zutphen is een prachtige oud stadje, gelegen aan de IJssel. Officieel ligt het in de provincie Gelderland heb ik me laten vertellen. Als je aankomt vanaf het zuiden en je rijdt de nieuwe brug de IJssel over, dan zie het in de verte liggen aan de rivier. Het is een echte monumentenstad, met ruim 365 stuks zou je elke dag een monument kunnen bezoeken...

Opvallende blikvangers zijn de Walburgiskerk en Nieuwestadskerk of St. Janskerk, die al van verre zichtbaar zijn.

De stad doet me qua sfeer een beetje denken aan Middelburg, met zijn oude centrum en vele monumenten. De binnenstad is ongeveer even groot, al zijn er in Zutphen meer aparte, bijzondere winketjes te vinden en in Middelburg wat meer winkelketens. Je kunt een goede indruk van de stad krijgen door de stadswandeling langs de vestigingswerken, de hofjes en de middeleeuwse straten en steegjes, beslist demoeite waard!

Zutphen is uitgegroeid van een Germaanse nederzetting tot een middelgrote stad. De stad kreeg stadsrechten inde 12^e eeuw en trad toe tot de Hanzesteden. Dit bracht de stad tot grote bloei. Er stromen twee riviertjes door en langs de stad, de IJssel en de Berkel.

Fietsend vanaf ons huisje in vakantiepark Bronsbergen naar Zutphen heb je een schitterend zicht op de rivier de IJssel en de uiterwaarden aan de rand van de stad. Veel mensen en dieren zoeken daar verkoeling in het water, zeker met die warme dagen! Zutphen ligt aan de rand van de Achterhoek, een groen en natuurlijk stukje Nederland, waar je heerlijk kunt genieten, fietsen en wandelen.

De stad staat ook bekend als een van de bolwerken van de Vrije Scholen; er zijn maar liefst drie vrijescholen te vinden. Veel mensen verhuizen vanwege die grote keuze naar Zutphen, wat ook een grote verscheidenheid aan aanverwante winkels en instellingen met zich mee brengt.

Zo zijn er o.a.

• drie natuurvoedingswinkels: De Koehoorn, Estafette en Super Natuur Natuurvoeding
• twee edelstenen- en mineralenwinkels: Anita van den Berg en Het Edelstenenwinkeltje
• een new-age winkel: Ajapajapam
• een bio-bakkerij annex tearoom: Driekant
• een natuurtextielwinkel: Obilot
• een winkel met een fantastische collectie antroposofischeboeken en 'natuurlijk' speelgoed: De Boekerij
• een natuurlijke drogisterij/gezondheidsspeciaalzaak (die ook o.a. schoenen en stoelen verkoopt): Binorm
  
• en een biologische markt op zaterdagmorgen!

Nou, wat wil je nog meer!! (Als je hier van houdt natuurlijk, en dat doen Lupineke en haar Manlief!)

Een van mijn persoonlijke favorieten is De Boekerij, daar kan ik werkelijk uren doorbrengen.

Eerst alle boeken doorsnuffelen, daarna de kaartenbakken met o.a. bijzondere kunstkaarten, en verder naar achteren toe is er een uitgebreide collectie speelgoed, knutselmaterialen, houten siervoorwerpen voor in huis (zoals raamhangers e.d.) werkelijk te veel om op te noemen. Gelukkig had ik nog wat boekenbonnen gespaard, die ik daar heerlijk kon besteden!

En tot slot een overheerlijk ijsje eten bij Talamini, vlak naast de Wijnhuistoren, daar, waar al die stoeltjes staan op de foto!

Zozie je, een dagje Zutphen is gewoon niet genoeg om van alles in en rond dit stadje te genieten. Dus: daarom ging Lupineke naar Zutphen op vakantie!!!

groetjesvan Lupineke

Over gekleurde wolletjes, de Handwerkbeurs en een overschot aan courgettes!

"Hij mag ze alleen in zijn klompen dragen", zei mijn tante gistermiddag, toen ik - eindelijk, na een half jaar breien- Ome Jo zijn verjaardagssokken kon overhandigen! "Niet in zijn gewone schoenen, daar zijn zulke zelfgebreidesokken niet voor!" Dus ga ik binnenkort een keer met mijn fototoestel op de loer liggen rond de boerderij, in de hoop hier een mooi plaatje van te schieten. Mijn Oompje was eroverigens blij mee! Zie je hoe mooi de grijstinten overlopen van donkergrijs, blauwgrijs naar lichtgrijs? Heel subtiel en charmant!

Inmiddels liggen er al twee kleurrijke strengen wol op me te wachten, en ik kan nog even niet kiezen waar ik mee ga beginnen! Een streng wol uit Chili, van het merk araucania, ambachtelijk geverfde sokkenwol met prachtige tinten roze/paars/bordeaux. Ik heb met deze soort wol al eerder twee paar sokken gebreid, die heel mooi zijn geworden. Het nadeel is, dat je de sokken met de hand moet wassen. De eerdere sokken zijn in het wolwasprogramma van de wasmachine toch helaas wat vervilt en gekrompen. Ze liggen nog steeds zielig in de kast te wachten op een idee, maar zomaar weg doen kan ik ze niet. Als iemand suggesties heeft wat om er wat leuks mee te doen, dan hoor ik het graag!

De tweede streng is heftig fel groen/paars/aqua van kleur, gekocht op de Handwerkbeurs afgelopen herfst in Rotterdam.

Wie er trouwens beweert, dat er in Nederland niet meer gehandwerkt wordt, moet zo'n Handwerkbeurs maar eens bezoeken... Ik dacht altijd dat ik een van de weinige 'handwerkmutsen' was in mijn omgeving. Als iemand er iets over vroeg dan zei ik het altijd een beetje lacherig, alsof ik me er wat voor schaamde. Maar na het bezoeken van die beurs is dat wel over! Wat een mensen (oke, vrouwen dus), wat een stands en wat een materialen! Echt een waar walhalla voor mensen zoals ik! Collega Marleen, vriendin Rikke en ondergetekende zijn ons echt te buiten gegaan aan allerlei prachtige materialen; bepakt en bezakt kwamen we thuis (gelukkig was er een pinautomaat!). En aangezien we alle drie fervente sokkenbreisters zijn, genoten we steevast bij dezelfde stands. Eigenlijk wil ik er dit jaar weer graag heen, alhoewel er nog heel veel sokkenwol in mijn mandje ligt! Snel aan de slag dus!

Het kussentje voor de poezen is inmiddels ook een eind af. Het gehaakte kleedje heb ik met de hand op de stof genaaid. Inmiddels mooie knopen gekocht voor de achterkant van het kussen en bezig aan de knoopsgaten. Want ik vermoed zomaar,dat ik dit kussen regelmatig zal moeten uitwassen en dan is het handig als er een los binnenkussen in zit. Nog even wachten poezen, dan mogen jullie er heerlijk op slapen!

Een ander groot probleem vormen de inmiddels enorme stapels courgettes, die mijn tuin overspoelen... Ja, je gaat een weekje op vakantie, maar als je dan terugkomt, oh jee oh jee!

Het gaat echt te hard, we krijgen het niet aangegeten! Dus van de nood een deugd gemaakt: gratis af te halen, courgettes!!

En zelfs dan blijven er nog over. Gelukkig heb ik nog een heerlijk recept om courgettechutney te maken.

Courgettechutney:

benodigdheden:

• ca 700 courgettes , grof gesneden in stukken of plakken
• grof zeezout om de stukken mee te bestrooien
• 2 uien, in ringen gesneden
• 3 tenen knoflook
• 175 gr rozijnen
• ½ eetlepel zwarte peperkorrels, geplet
• 2 eetlepels fijngehakte verse gemberwortel
• 2 theelepels selderijzout
• 9 dl wittewijnazijn
• 300 gr lichtbruine basterdsuiker

Werkwijze:

Leg de stukken courgette in lagen in een vergiet en bestrooi elke laag met zout. Zet er een bord op en laat ze een nacht uitlekken

Spoel de volgende dag de courgettes af onder koud water, laat ze uitlekken en dep ze droog

Brengde courgettes met de ui, knoflook, peperkorrels, gember, selderijzout en azijnin een pan aan de kook en laat zo’n 15 minuten zachtjes koken, tot de courgetteen de ui zacht zijn

Los de suiker er al roerend in op en laat het mengsel onder regelmatig roeren zachtjes indikken

Vul schone potten (uitgekookt met kokend water en soda) en vul de potten met de chutney

Als je ze op een donkere, koele plaats bewaard, blijft de chutney een jaar goed.

Voor wie wil; ook gratis te krijgen: recepten van courgettesoep, courgette-atjar, courgettelasagne, courgettefritata, courgettepasta en ga zo maar door! Mail me maar!

En als afsluiter de sokkenwol: de keuze is gevallen op de paars-groene streng. De eerste centimeters zijn al gebreid, je ziet nu al hoe leuk het wordt!

courgettegroetjes van Lupineke!

Over fietsen naar Bronkhorst!

Al vooraf hadden verschillende mensen ons de tip gegeven: ga vooral naar Bronkhorst, dat is zo'n leuk stadje, daar moet je beslist gaan kijken! Zo gezegd, zo gedaan. Fietsen gepakt, rugzakje gevuld met water, en een goede kaart geleend van vriendin Laurie. En zo moeilijk kon het niet zijn, gewoon de weg volgen, rechtsaf en kwam je er vanzelf. Bovendien is manlief een ervaren kaartlezer, dus wat wil je nog meer.

Maar al genietend van de prachtige landelijke omgeving langs de IJssel vonden we het toch vreemd dat we na een poosje bij een heel ander dorp uitkwamen, beslist geen Bronkhorst. "Dan maar terug", zei manlief, "waarschijnlijk een afslag te vroeg genomen, zo gedetailleerd is de kaart nou ook weer niet". Uiteindelijk kwamen we bij wat losstaande boerderijen, waar bordjes stonden dat gemotoriseerd verkeer op zon-en feestdagen niet door Bronkhorst mocht rijden. Maar... geen Bronkhorst te zien! "Tja",zei manlief, "dan is dit waarschijnlijk Bronkhorst en heb jij je daar veel teveel van voorgesteld!"

Nou kun je Lupineke veel wijsmaken onderweg, zo'n ervaren reizigster ben ik nou ook weer niet, maar nee, dit kon ik niet geloven. Gelukkig maar! Want toen we besloten die weg verder uit te fietsen kwamen we uiteindelijk aan... juist, in Bronkhorst!

Helaas waren we niet de enige die zondagmiddag, het hele dorpje was een krioelende mierenhoop van mensen. Alle winkeltjes en terrasjes waren afgeladen vol! Maar: het maakte Bronkhorst er niet minder mooi door, alleen wat lastiger te fotograferen.

Het Dickensmuseum, dat zich in een schattig pandje bevindt (er zijn alleen maar schattige pandjes en boerderijen!) hebben we door alle drukte dan ook niet bekeken. Verder is elke huisje, elke boerderij, en elke aanbouwtje of boerenschuur helemaal nog in oude, authentieke stijl. Wat gerestaureerd is, is historisch verantwoord gedaan.

Er staat een mooie, eenvoudige kapel uit 1344, gewijd aan de Heilige Maagd Maria en de Heilige Martinus. Er werd nu een tentoonstelling in gehouden werd van een houtkunstenaar; prachtig wat die man gemaakt had! Maar daarover een andere vast keer meer. Ook bijzonder is 't Hoge Huys, een opvallend hoog en statig pand met trapgevels,waarbij je je als een jonkvrouwe in de Middeleeuwen waant! Hier woonde vast de jonkheer van het dorp, het huis is nog steeds privé bezit. Wouw, je zal er maar wonen!

Gelukkig maar, dat we al zoekend toch doorgefietst zijn, anders hadden we nu in de veronderstelling verkeerd dat Bronkhorst uit een vijftal boerderijen bestaat! En de werkelijkheid is veel mooier!! Tip: als je Bronkhorst wil bezoeken, mijdt dan de zondag, en kies een wat rustiger dag in de week, dan kun je alles veel beter verkennen en ontdekken!

groetjesvan Lupineke