Vorig jaar vertelde mijn Engelse schoonzusje Pamela me, hoe een vriendin van haar in Amerika een lijst heeft gemaakt van honderd dingen die ze nog wil doen voordat ze ˜gaat".
Die Amerikaanse vriendin, Karen genaamd, is fotografe, en steunt allerlei projecten voor vrouwen op allerlei manieren. Een krachtige, zelfstandige en geweldige vrouw, volgens Pamela. Karen heeft ook een weblog, en die heb ik toen ook bekeken.
Ik werd geïntrigeerd door de motivatie van Karen om zo'n lijst te maken.
Nou heeft zij het idee ook weer van iemand anders, van ene Maggie Mason.
Eerst wilde Karen het idee niet van Maggie overnemen, het voelde als na-apen. Maggie overtuigde haar om het toch te doen, en zei dat ze eigenlijk vindt dat iedereen zo'n lijst zou moeten maken, omdat het haar leven zo veranderd heeft. In positieve zin!
Het zet me behoorlijk aan het denken: een lijst met honderd dingen die ik nog zou willen doen voordat ik ga!.
En inderdaad, wat doet dat me je, als je zo'n lijst maakt? Hoe ga je om met onvervulde wensen? Maakt het je weemoedig, verdrietig, of juist blij en enthousiast? Ga je hard aan de slag om die wensen te vervullen, of maakt het je juist zenuwachtig omdat je denkt dat je ze dan ook moet gaan vervullen? Maakt het, dat je niet meer tevreden bent met je huidige leven? Krijg je ineens de bibbers bij het idee, dat je misschien wel zo snel zal gaan, dat je die wensen niet meer gedaan krijgt?
Vragen, vragen, ik weet het niet!
Maar, misschien is het juist wel niet de bedoeling dat je er zo over na gaat denken, het zo zwaar maakt. Misschien moet je juist gewoon opschrijven wat er spontaan in je opkomt, zonder restricties, zonder dwang of gedachten, gewoon vanuit je hart.
En, wie zegt dat je ook moet gaan proberen die wensen uit te voeren? Misschien is het goed, als de wensen er gewoon zijn:˜okee, wensen, jullie zijn er gewoon, ik hoef niks met jullie te doen"!
Het doet me ook denken aan wat ik een keer las, over het verschil tussen:˜op vakantie gaan", of ˜op reis gaan". Er stond dat als je op vakantie gaat, het vervoermiddel, de eindbestemming, de accommodatie en de tijd dat je wegbent al vooraf gepland zijn, en vast staan. Je bouwt dus vooraf een beeld op van die vakantie zoals het moet gaan worden. Voldoet een van deze dingen niet aan je vooraf gestelde criteria, dan heb je geen goede vakantie, dan is je vakantie ˜mislukt"¦
Als je op reis gaat, stond er, dan weet je nog niet precies waar je heen gaat, hoe lang je onderweg bent, waar je precies uit zal komen en hoe lang je daar blijft. Je bekijkt per dag wat er komt, hoe het gaat, hoe je je voelt en reist met die stroom mee. Op deze wijze is je vakantie altijd goed, omdat je vooraf geen doelen stelt en die ook niet hoeft te verwezenlijken.
Als je het leven ook op deze manier bekijkt, zul je dan niet, door het bedenken en vastleggen van je wensen, ook jezelf gaan vastleggen, zoals bij het ˜op vakantie gaan", in plaats van leven met de stroom die zich aandient? Misschien heb je dan geen oog meer voor de dingen die vanzelf op je pad komen, omdat je zo bezig bent met het vervullen van je wensen, en ben je teleurgesteld als ze niet uitkomen terwijl de spontane mogelijkheden over het hoofd gezien hebt!
Hmm. Ik weet het nog steeds niet. Toch komen er onbewust al wensen bij me op. Een stuk of drie, dus het valt allemaal nogal mee. Maar ik voel ook dat ik wat angstig ben voor mijn wensen, of voor wat ze me te zeggen hebben. Angstig, dat ze misschien mijn leven gaan beheersen en me gaan vastleggen.
Oh hemeltje, dat valt nog niet mee!
Dus voorlopig geen lijst met honderd dingen die Lupineke nog wil doen voordat ze gaat!
Maar: een stuk of drie? Vooruit:
- een keer naar Stockholm met mijn dochter
- een solo-fietstocht maken (echt helemaal alleen) met een klein tentje
- naar het Openlucht Museum in Arnhem
- de familiestamboom afmaken dus ook met alle foto's erbij
- samen met mijn manlief kamperen, net zoals de allereerste vakantie die we samen doorbrachten
Nou, daar gaan we al, het worden er meteen al meer dan drie. En, ik merk dat ik steeds enthousiaster wordt; dit is eigenlijk best leuk om te doen! En, ik voel me nog steeds heel tevreden en gelukkig met mijn leven, zelfs met deze wensen op papier! Misschien worden het toch wel wat meer wensen dan deze vijf!
Wat vinden jullie hier nou van? Is het goed om voor jezelf zo'n wensenlijst te maken?
Ik ben echt heel benieuwd!
groetjes van Lupineke
