Held van de Smaak

Morgen (zaterdag 1 oktober 2011) is het zo ver: de Nationale Verkiezing van de Held van de Smaak! Heb je onze Zeeuwse Held al ontmoet? Tot onze grote trots zijn de kaasmakers van ‘mijn’ boerderij Loverendale- Ter Linde, winnaar geworden van de Zeeuwse voorronde!

Afgelopen juli streden de vijf genomineerde zuivelboerderijen om de felbegeerde Zeeuwse trofee. Het was een gezellige, maar ook spannende middag in het Abdijcomplex in Middelburg. Tim, mijn collega, hield een duidelijk en inspirerend verhaal over de wijze waarop hij het team kaasmakers een eerlijke en heerlijke kaas produceren; van koe tot kaas. Hoe je zonder gebruik te maken van conserveringsmiddelen, kunstmest, bestrijdingsmiddelen en ga zo maar door de lekkerste kaas van Zeeland maakt!

Daarna volgde een proeverij op het Abdijplein, waar iedereen kon proeven van de genomineerde bedrijven en waarbij Lupineke eindeloos veel blokjes sneed van alle acht kaassoorten! (Zie je mijn zelfgemaakte koeienschortje?)

De landelijke finale plaats vindt plaats in Groningen. Een jury bepaalt dan welke regionale Held zich tot Landelijke Held mag laten kronen. En spannend dat we het vinden! Maar aan de andere kant: het is ook weer goed, als dit evenement weer achter de rug is… het vraagt veel extra inspanning, tijd en energie. En tenslotte is zo’n verkiezing ook maar betrekkelijk. We zijn in ieder geval blij met alle aandacht en publiciteit die het de kaasmakerij oplevert.

Nee, ik ga niet mee naar Groningen… zaterdag sta ik met de kaaskraam op de Open Dag van ‘De Grote Verleiding’ in Kruiningen. Dus als je in de buurt van Kruiningen woont en onze kaas eens wil komen proeven, ben je daar van harte welkom!

kaasgroetjes van Lupineke

Michaëlsdag

De ochtenddamp hangt over het vlakke land. De zon, die net boven komt, schijnt er diffuus tussen door. Boerderijen en huizen lijken zilveren randen te hebben en in nevelen gehulde bomenrijen zijn ijl en grijs. De kastanjebomen laten langzaam al wat goudkleurige bladeren vallen. Het frisse groen is verdwenen, de kleurschakeringen verlopen nu naar oranje en bruin. Wat een prachtige dag vandaag: Michaëlsdag!

St Michaël is de aartsengel die hoort bij de herfsttijd. Al eeuwenlang wordt hij vereerd en is hij in duizenden kunstwerken en kerken zichtbaar gemaakt. Wie kent niet Mont Saint Michel in Normandie, de bekendste kerk in Europa…

Op het concilie van Mainz in 813 werd besloten een feestdag in te stellen voor de aarstengel Michaël, ‘de belangrijkste van alle engelen’. 29 September werd gekozen omdat op deze dag in 493 een basiliek in Rome was gewijd op de plaats waar Michaël enkele maanden tevoren verschenen was. Maar Michael komt ook voor in het Oude testament en de Koran. Dat maakt hem zo bijzonder, hij heeft voor zowel Joden, Christenen als Moslims een heilige betekenis.

Michaël is het meest bekend als strijder tegen de draak. Op vele schilderijen staat hij afgebeeld met vlammend zwaard. De strijd van Michael staat symbool voor de strijd die wij als mensen voeren tegen onze eigen draken: dit kunnen zowel gebeurtenissen van buitenaf zijn, als onze eigen, innerlijke roerselen…

De herfsttijd is voor veel mensen een lastige tijd. Als de blaadjes gaan vallen… ja, dan lijkt het alsof velen ook het hoofd wat laten hangen. Het buitenleven van de zomer is voorbij, geen lange lichte zomeravonden meer. ’s Morgens is het weer donker als je uit bed komt en het leven gaat zich weer binnenshuis afspelen. We worden ons bewust van de stervende natuur en dit geeft onbewust vaak negatieve gevoelens en gedachten. We zetten ons af tegen de kou, de regen, en de wind die in deze tijd van het jaar weer op ons pad komen. We hebben tijd nodig om de overstap te maken bij het ‘naar binnen gaan’, zowel letterlijk als figuurlijk.

St Michael kan ons hier bij helpen. Deze engel kan als symbool werkzaam zijn en je juist in de herfsttijd stimuleren om de in de zomer opgedane krachten bewust te maken en om te vormen tot een innerlijke kracht waarmee we in de herfsttijd een nieuwe koers uit kunnen zetten. Het symbolische overwinnen van de draak door Michael kan ons richting geven bij de eigen strijd!

Zo dadelijk gaat Lupineke naar het Bolwerk in de stad. Daar ‘strijden’ de kinderen van de lagere school hun eigen strijd! Met spelletjes waarvoor moed nodig is worden de Michaelskrachten op speelse wijze opgeroepen. Het is altijd een geweldig feest: touwklimmen, kabelbaan zwieren over het water, drakeneieren veroveren, van een helling af met de zeepkist, kortom: spannend en leuk! Daarna eten ze als afsluiting met heel de school een overvloedige oogstmaaltijd.

Fijne Michaelsdag!

Het is weer oogsttijd…

Momenteel zijn de boeren volop aan het werk: oogsttijd!

Met dit prachtige nazomerweer beslist geen straf! De aardappeloogst gaat voorspoedig en ook de pompoenen zijn bijna allemaal binnen. Al is bij deze laatste de opbrengst dit jaar lang niet zo overvloedig als anders.

Volle trekkers bevolken massaal de wegen, en lange rijen auto’s tuffen er gelaten langzaam achteraan…

“Slik op de weg” - ik heb de bordjes dit jaar nog niet gezien. Een paar jaar geleden bedacht de Zeeuwse overheid dat deze tekst verwarrend kon zijn voor niet-zeeuwen, en moesten dan ook vervangen worden door “Modder op de weg”!

Een ritje naar de boerderij gisteren leverde de volgende foto’s op.

Restjes Zeeuwse schortenstof …

De Zeeuwse schortenstof is bij Lupineke inmiddels geen onbekende, al vaker is ze op mijn weblog voorbij gekomen. Ik ben echt een grote fan van deze prachtige, onverslijtbare authentieke stoffen!

Nu ze in het straatbeeld grotendeels verdwenen is, lijk het alsof de mensheid zich ineens realiseert wat er verloren dreigt te gaan... De Zeeuwse stof is ineens hip, en dat zie je op verschillende manieren om je heen terugkomen in een modern jasje. Wat te denken van deze geschenkverpakking: een zeepje in de vorm van een Zeeuwse Knop met er achter een printje van de schortenstof!

Pas geleden werden we verrast met een nieuwe uitvoering van de Zeeuwse schortenstof: de rood-witte variant…

Bij verschillende winkels kwam ik ze al tegen, o.a. bij LaVaca en Rok en Rol in Middelburg, en bij Jeanettes Breiwinkel en Arnemuiden.

Echt een schattige stof, heel toegankelijk en wat minder ‘streng’ dan de originele Westfalen stof, zoals de Zeeuwse schortenstof ook wel genoemd wordt. (Was deze stof er maar vorig jaar al geweest, toen ik op zoek was naar rood-witte stofjes voor mijn tweede lappendeken…)

Maar goed, even terug naar de originele zwart-witte uitvoeringen. Er zijn behoorlijk veel motiefjes in te vinden, steeds in het vertrouwde streepje. Momenteel worden er nieuw nog zo’n 5 verschillende uitvoeringen van verkocht, maar in vroeger tijden waren er veel meer motieven te krijgen.

Groot was dan ook mijn vreugde, toen ik een jaar of wat geleden op een rommelmarkt een plastic tas vol met restjes schortenstof vond… en nog voor een leuk prijsje ook! Een bestemming ervoor had ik nog niet, maar ik koesterde ze in mijn lappenkast.

Tot ik een tijdje geleden bij een medeblogster, Marjan, een prachtige lappendeken zag, die zij met veel liefde maakte in zwart-grijs-witte stofjes. En toen wist ik het: zoiets zou ik kunnen maken van al m’n restjes schortenstof. Gecombineerd met andere grijs-witte stofjes zouden ze zo een superleuke bestemming kunnen krijgen!

In de afgelopen maanden heb ik, tussen alle bedrijven door, stofjes gezocht en gesneden. En ik denk dat ik inmiddels wel genoeg heb voor een deken van ca 180 bij 240!

Binnenkort maar eens uitleggen!

Abraham...

Vandaag precies 50 jaar geleden werd dit schattige jongentje geboren!

Dat betekent, dat ik vanaf vandaag mijn Lief Abraham mag noemen!

Helaas is mijn Abraham niet in de buurt, want hij verblijft al maanden op de woelige baren voor de kust van Nigeria. Over een weekje wordt hij afgelost en mag hij eindelijk weer naar huis…aftellen dus!

Hebben we nog net mooi tijd om voor hem een levensgrote Abraham te maken!

De Wilde Wingerd in ons achtertuintje lijkt zijn bonte kleuren extra uitbundig te willen laten zien, het zijn net feestslingers, speciaal voor de jarige!

Niet alleen de wingerd laat zien dat de nazomer echt begonnen is, ook in de moestuin is het nu rustig. De courgette doet echter alsof het nog steeds hoogzomer is en geeft vrucht na vrucht en blijft maar groeien…

Maar wat te denken van de pompoenen? Niks geen pompoenenoogst dit jaar! De opbrengst van vier planten was een schamele drie vruchten; 1 kleine voor de soep en twee grote voor de sier L

Mijn rode goudreinet maakt het weer allemaal goed: van dit kleine ieniemienie-boompje haalde ik 19 grote appels! Vijf ervan verdwenen al in een heerlijk appeltaartje…

Zo dadelijk ga ik weer lekker aan de slag, ook dat moet met enige regelmaat gebeuren, anders groeit het onkruid boven je hoofd! In 300 vierkante meter tuin valt altijd wat te doen. De zondagmorgen is mijn favoriete moment in de week; de oudste is dan gaan rugbyen, de jongste slaapt lekker uit… Dan is het ook zo heerlijk rustig en stil op de tuin! My special moment …!

Fijne zondag allemaal,

groetjes van Lupineke

Uitprobeersels...

Vandaag overkwam me iets bijzonders. Ik ben ‘herkend’. Herkend als Lupineke… Wat een bijzondere ervaring! Al pratend met de dame van het handwerkwinkeltje in Arnemuiden kwam het over bloggen. Zij blogt ook, en vertelde me er over, hoe leuk het is en hoe ze haar passie voor handwerken er in kwijt kan. We kenden elkaar helemaal niet, dus het was zomaar een leuk gesprek.

“Leuk om te doen he”, zei ik, “ik heb ook een blog, maar ben er al weer bijna een half jaartje tussenuit.” “Oh, ben je dan misschien Lupineke?”, vroeg ze me. En weet je, ik werd er helemaal rood van… Om zomaar ‘herkend’ te worden. Stiekem voelde ik me ook wel een beetje trots. Helemaal toen ze zei, dat ze hoopte dat ik snel weer zou beginnen met bloggen.

Nou heb ik er zelf ook wel weer zin in. Mijn werk op de boerderij zit er grotendeels op, en de uurtjes zijn inmiddels weer wat meer voor mezelf. Maar ja, we zitten met dat hele gedoe bij Weblog. Daar migreren ze nu al ruim een maand, en het ziet er nog niet echt naar uit dat er binnenkort iets te bloggen valt…

Gelukkig had ik al eens een account aangemaakt bij Blogger. Daar ga ik het nu maar eens bij proberen. Ik stuntel nog vreselijk met kleuren, foto’s en allerlei andere mogelijkheden, maar met een beetje geluk komt deze tekst er in te staan en is er misschien íemand die het leest, ha ha!

Helaas moet ik hier wel met een schone lei beginnen, want ik heb geen kopieën gemaakt van mijn berichten op Weblog. (Ik hoop eigenlijk nog steeds, dat ik snel mijn oude blog weer kan oppikken.) Hoe het verder loopt, dat zien we vanzelf... maar: ik ben in ieder geval in blogland!

Lieve groetjes van Lupineke