woensdag 30 november 2011

Over Charlotte Dematons en het leukste Sinterklaasboek dat ik ooit heb gezien…

Uit mijn Weblog archief... om nog even in Sinterklaassfeer te blijven ;)

Waarschijnlijk kennen jullie dit boek allemaal wel: het leukste Sinterklaasboek dat in jaren is uitgekomen!

Gemaakt door Charlotte Dematons, en in 2008 terecht bekroond met de Gouden Penseel.

foto van Internet

In het boek wordt je als kijker meegenomen naar de fantastische wereld van Sinterklaas. Er staat bewust kijker, en niet lezer, want voor de verhalen in dit boek zijn geen woorden nodig! Het boek bestaat uit dertien platen, die elk een verhaal vertellen over Sint en zijn Pieten.

Heb je je als kind ook afgevraagd, hoe het paleis van Sinterklaas in Spanje eruit zou zien? En hoe het was op de stoomboot, al die lange weken op zee? En hoe de Pieten ’s nachts over de daken zouden klimmen, met al die cadeautjes bij zich? En hoe het paard al balancerend over het dak zou lopen?

Charlotte Dematons laat je het in dit boek zien. Ze heeft het allemaal zo geweldig verbeeld, dat je geen moment het idee krijgt dat je eigen voorstellingen ernstig verstoord worden, integendeel: zo is het! Dit klopt gewoon allemaal!

Van alle platen kun je eindeloos lang genieten. Over alles is nagedacht, en er zijn zo ongelofelijk veel details te zien dat je telkens opnieuw glimlachend ontdekkingen doet! Zoals bij de plaat van de stoomboot: meestal zie je dat Sinterklaas aankomt op een wat klein formaat sleepboot. Ik kan me voorstellen, dat er kinderen zijn die zich afvragen hoe Sint dan toch al die pakjes mee kan krijgen op dat bootje. Charlotte Dematons laat zien hoe dat kan: de stoomboot van de Sint is in werkelijkheid héél diep! En dat zie je natuurlijk niet als je op de kade staat te kijken! Geweldig toch!!

De afbeelding van het paleis van Sinterklaas in Spanje is ook zo prachtig! Over alles is nagedacht: de school waar de Pieten naar toe gaan, het pakhuis voor de cadeautjes, de stal van het paard en er is zelfs een klimwand te vinden waar de Pieten kunnen oefenen. En voor Sint staat zijn strandstoel klaar bij zee…

De allerleukste plaat vind ik die van het paleis van de Sint.

Hier kun je echt uren van genieten. De kamers van Sinterklaas, de bedjes van de Pieten, de badkamers met de eindeloze hoeveelheid tandenborsteltjes, te veel om op te noemen… Overal vindt je kleine grapjes terug, een van de kenmerken van Charlotte Dematons.

Quote:

Het mooiste Sinterklaasboek komt dit jaar niet uit Spanje, maar uit Nederland. Het is niet vanzelfsprekend om bij verhalen die al zo vaak zijn geïllustreerd nog origineel uit de hoek te komen, maar Dematons slaagt daar met verve in.

…een enorme rijkdom aan speelse details …voor elke kijkers is er wat wils

De drukke prenten worden mooi afgewisseld met rustgevende beelden die opvallen door het sfeervolle kleurgebruik en de knappe compositie Charlotte Dematons heeft met dit boek andermaal bewezen dat ze een van de beste illustratoren van Nederland is.”

Maar, wie is Charlotte Dematons, de illustratrice, die dit boek gemaakt heeft?

Charlotte Maria Delphine Dematons werd op 21 september 1957 in Evreux, Frankrijk geboren. Ze had een Nederlandse moeder en een Franse vader. Charlotte en haar broer zijn tweetalig opgevoed, thuis werd voornamelijk Nederlands gesproken, op school Frans. Na haar middelbare school in Frankrijk ging ze naar Nederland, om aan de VU in Amsterdam de lerarenopleiding te volgen. Later stapte ze over naar de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Ze specialiseerde zich in illustreren en ontwerpen. In 1982 deed ze eindexamen. Tijdens de eindexamententoonstelling werd haar werk opgemerkt door de uitgever van Lemniscaat en kreeg ze haar eerste opdracht als prentenboekenmaakster, dit werd het boek Dido.

Sinds die tijd heeft Charlotte veel illustraties gemaakt voor een groot aantal uitgeverijen en tijdschriften. Charlotte woont met haar gezin in Haarlem.

In 2006 ontving Charlotte Dematons een zilveren penseel, voor de schitterende illustraties bij de herziene uitgave van de sprookjes van Grimm.

Over dit schitterende sprookjesboek een andere keer meer!

Mocht je willen weten, welke boeken Charlotte Dematons nog meer gemaakt heeft, dan kun je hier een overzicht vinden.

groetjes van Lupineke



Wegens succes geprolongeerd: de Peren-Speculaastaart

Vorig jaar uitgeprobeerd, en… man en kinderen vonden hem heerlijk, dus hij mocht in ‘het assortiment’ blijven!

Door de combinatie van speculaaskruiden met spijs is dit een echte wintertaart, maar de peertjes zorgen ervoor dat hij lekker fris blijft, echt een lekkere combinatie! Het wordt een vrij stevige, compakte taart, dit komt omdat je geen bakpoeder gebruikt en de spijs mengt in het deeg. Ook heel erg lekker met zelfgemaakte vanillevla als toetje…jammie!

Benodigdheden

  • ca 150 gram amandelspijs (gekocht of evt zelf gemaakt)
  • 4 eieren
  • 150 gr zachte boter
  • 150 gr bloem of speltbloem
  • 2 el speculaaskruiden
  • mespuntje zout
  • 4 eetl abrikozenjam
  • ca 5 sappige peren
  • 1 eetl citroensap
  • evt amandelsnippers
  • lage taartvorm

Werkwijze:

Verwarm de oven voor tot 160°C

Klop in een kom met de mixer boter en amandelspijs door elkaar

Klop er daarna 1 voor 1 de eieren door zodat de massa zacht en romig wordt

Voeg al kloppend de bloem, speculaaskruiden, mespuntje zout en abrikozenjam toe en meng alles tot een mooi beslag

Schep het beslag in de ingevette taartvorm

Schil de peren, halveer ze en verwijder de klokhuizen

Druppel het citroensap over de peren

Leg de peren in een cirkel, met de bolle kant boven, op het beslag

Strooi hier nog een vleugje speculaaskruiden overheen en kwast er met een bakkwastje nog wat abrikozenjam over

Als laatste kun je de taart evt nog wat versieren met snippertjes amandel

Bak de taart in ca 50 minuten goudbruin en gaar

Laat de taart in de vorm goed afkoelen


Extra lekker met wat gemberroom en warme chocomel!
Eet smakelijk!

dinsdag 29 november 2011

Laat de winter maar komen!

Hebben jullie al gezien, dat het sneeuwt op Lupineke’s blog? Met dank aan Marjan, voor de leuke link! En met dit winterse beeld van de vallende sneeuwvlokjes, ben ik helemaal blij dat het me gelukt is om mijn eerste inbreiproject succesvol af te ronden!

Tatata: de muts!

Wat hij is leuk geworden, vind ik zelf :)! Wat helemáál fijn is, is dat hij goed past! Met mijn voorliefde om zonder patroon te breien en te zien waar het schip strandt, ben ik deze keer goed weg gekomen! (Ik hoefde maar enkele centimeters uit te halen omdat het onderstuk iets te lang bleek te zijn!)

bovenkant

… en nog een keer vanaf achteren (hier is Manlief het model)

Het inbreien ging zonder problemen, het is echt superleuk om te doen! Het patroontje van de bloemetjes komt van een sokkenpatroon uit een Verena Sokkenspecial. Nou, laat nu de winter maar komen, Lupineke is er klaar voor!

Verder wordt er hier in huize Lupineke momenteel druk geschilderd en geklust! De slaapkamer heb ik opnieuw gesausd (het fel-aqua is nu allemaal heerlijk wit geworden) en heeft bovendien een nieuwe lambrisering gekregen van houten vloerdelen. Ik ben altijd dol op dit soort klussen: hout zagen, kitten, timmeren, heerlijk om te doen!

Daarna heeft de trap een nieuw verfje gekregen, hij is van terra-oranje veranderd in een frisse pastel groenachtig/grijs. Hier moet nog wel een en ander afgewerkt worden, maar… hij is bijna klaar!


Leuk, elke dag een paar uurtjes schilderen en ons huisje is binnenkort weer als nieuw!

Groetjes van Lupineke!

zondag 27 november 2011

Eerste Advent

Donker is de aarde,

duister, overal

Maar ons hart beware,

het licht dat schijnen zal…

Dat het helder strale,

schijnen mag, heel ver

Dan zal eens de aarde

worden… als een Ster


Fijne eerste Adventszondag!

zaterdag 26 november 2011

Workshop ‘Zeeuwse Kerstballen’ breien

Inhakend op het grote succes van Carlos& Arne in de Nederlandse breiwereld, organiseerde handwerkwinkel LaVaca in Middelburg een workshop “Zeeuwse Kerstballen Breien’…

… waar Lupineke afgelopen ochtend heen ging. Ik had de ‘Zeeuwse ballen’ al langer in de winkel zien hangen en ze zagen er origineel en intrigerend uit!

Ik was benieuwd hoe je zo’n kerstbal breit, en bovendien hoe je het motief van de Zeeuwse Schortenstof vertaalt naar een breipatroon.

Juf van deze workshop was Sylvia van Dam. Zij is kostuumontwerpster en zeer actief in de

wereld van de Zeeuwse Klederdracht, o.a. bij Het Walchers Kostuum en het museum in Veere.

Zij is ook de maakster van de Zeeuwse Kerstballen die in de winkel hangen en die wij deze ochtend gingen leren breien en ontwerpen.

In stijl werden we verwelkomd met koffie en Zeeuwse Cupcakes, helemaal passend bij het Zeeuwse tintje van deze ochtend.

Al dit lekkers was gemaakt door Marloes van Belzen van 'Zoet Goed Taarten', en ze waren niet alleen erg mooi, maar ook errug lekker!



Nadat we allemaal onze benodigdheden hadden gekregen, gingen we snel aan de slag. Sylvia legde uit, hoe je moest beginnen met opzetten, en ging ondertussen in op de vraag hoe je de patronen uit de Zeeuwse schortenstof kan vertalen in een breipatroon voor een bal. Ze had een aantal voorbeelden meegenomen om uit te leggen hoe ze te werk was gegaan.

Stukjes schortenstof dienden als inspiratiebron.

Het was een gezellig groep vrouwen die op de workshop was afgekomen. Veel ervaren breisters, maar ook een paar jonge vrouwen die niet dagelijks breien en bij wie het behoorlijk was weggezakt; leuk, zo’n gemêleerde groep!

Er ontstonden leuke discussie’s over het meerderen: welke manier is de handigste, de beste, hoe krijg je de minste gaatjes…

Maar ook over de breinaalden: korte, lange, bamboe, metalen, stompe puntjes, scherpe puntjes, satehstokjes etc etc. Brei je op schoot, of met de pen onder je arm…? Leuk om ieders voorkeuren en verhalen te horen!

Ondertussen rolden de eerste toeren van de pennen…

Terwijl we ijverig zaten te werken, ontwierp Sylvia ‘even’ een ontwerp van een gestyleerde tekening van Jan Heyse voor een gebreide tas…

en een patroon voor een kerstbal van de zgn. ‘Zeeuwse Leeuw’. Wat een getalenteerde en gedreven vrouw is zij!

Na ruim drie uur gezellig samen breien was de ochtend helaas al weer voorbij… de dames van de volgende groep stonden al te wachten :)

En wat is er uiteindelijk van mijn breipennen gerold: zie hier mijn allereerste gebreide ‘Zeeuwse Kerstbal’! Ik vond het erg leuk om te doen, vooral het bedenken en uitwerken van de patronen is een uitdagend en verslavend werkje. Nu mijn bal alleen nog even vullen!

Met kerstballen in verschillende stadia, breiwol en wat stukjes schortenstof gingen we allemaal voldaan huiswaarts, terugkijkend op een zeer gezellige en geslaagde ochtend!

Met dank aan de gedreven kennis en kunde van Sylvia en de gastvrijheid van Rijk-Jan!

Kerstballengroetjes van Lupineke

vrijdag 25 november 2011

Over Bibi en haar kleurige popjes…

En weer een logje uit mijn Weblog-archief, het zijn er misschien wat veel achter elkaar, maar er zijn er nog zooooveeeeel te gaan...! Ik ben superblij met Blogger, wil er ook niet meer weg, maar slaak toch af en toe een diepe zucht bij dit 'herbloggen'... Dit logje gaat over Bibi.

Hebben jullie wel eens van Bibi gehoord? Misschien ken je haar poppenpakketjes wel. Bibi verft stoffen en maakt pakketjes van stoffen poppen (tricot en badstof.) Die pakketjes kun je vaak in veel van de ‘betere’ speelgoed- en knutselwinkels kopen. En ja, Bibi bestaat echt! Ze is een hardstikke leuke en creatieve vrouw!

Hier in Middelburg heeft Bibi haar eigen winkeltje en atelier, in een klein, oud pakhuis aan de Brakstraat. Op woensdagmiddag is ze van 13 tot 16.30 open voor particulieren, en dat betekent dat je heerlijk kunt rondsnuffelen tussen de lapjes en de popjes… Wil je zeker weten dat ze open is? Neem dan vooraf even contact op!

Het was al jaren geleden dat ik in haar winkeltje geweest was. Toen onze kinderen klein waren kwam ik er vaak, toen heb ik aardig wat poppen en kaboutertjes van Bibi gemaakt. Bijv een paddenstoel met drie kleine kaboutertjes erop, en de twee zwarte pietjes met de magneetjes, die overal in kunnen klimmen.

Ik wou graag weer eens een knuffelpopje gaan maken, dat was al zo lang geleden! Dus naar Bibi gegaan, om stof uit te zoeken.

Bij het binnenkomen werd ik helemaal blij van alle kleurtjes! De rekken vol lapjes lachen je tegemoet! Aan de lange tafels geeft Bibi workshops, o.a. popjes maken, papier scheppen en een schaal maken met een soort klei, de zgn. Bibi-specie.

Het leuke van de popjes is dat ze gemaakt zijn van heerlijk zachte badstof, tricot en borg, en in heel mooie pastelkleuren. Voor kinderen heerlijk om mee te spelen en knuffelen. Al deze stoffen verft Bibi zelf, in grote wasmachines. Van elke kleur zijn diverse stofsoorten te vinden, zodat alles mooi met elkaar gecombineerd kan worden.

Bibi verkoopt haar pakketjes aan een heleboel winkels overal in het land, maar in haar atelier zijn, exclusief, kant-en-klare popjes te koop. Ze hebben van die grappige namen, zoals Joepie, Bengel, Loetje, Trijntje, Flippie, Duimpje, Knoedeltje en ga zo maar door…

De losse stof is een lust voor het oog, het was moeilijk kiezen. Uiteindelijk heb ik twee lapjes in blauwtinten uitgekozen, een lichtblauwe borg en een iets donkerder blauwe badstof. Want al is het jaren geleden, het lijkt me weer zó leuk om eens een knuffelpopje te maken… kijken of ik het nog kan! Ach, het is vast net als met fietsen…!

Zo’n muziekpopje als dit, heb ik destijds voor allebei de kinderen gemaakt. Onderaan de pop zit een koortje waarmee je een muziekdoosje, wat in het lijfje verstopt zit, in werking zet, echt heel schattig! Jarenlang hebben deze muziekpopjes in hun bedjes gezeten…

Ik ga eens kijken, waar al die spulletjes gebleven zijn, die ik vroeger gemaakt heb, waarschijnlijk ergens ver weggestopt op zolder…. Zonde, maar ja, zo gaat dat als je kinderen groter worden… Ik zal ze weer eens te voorschijn halen!

groetjes van Lupineke

Zwarte Piet, wiedewiedewiet…

Uit mijn Weblog archief...

Deze twee lieve zwarte pietjes vieren al heel wat jaren Sinterklaasfeest bij ons thuis!

De ene heet Piet Piet, en de andere heet Piet Pedro.

Ze ontstonden in de tijd, dat onze kinderen nog klein waren en ik op zoek was naar Pietenpopjes waar ze mee konden spelen. Aangezien ik toen zelf veel stoffen poppen maakte, was het niet zo moeilijk om een bestaand patroon wat aan te passen om er Pietenpopjes van te maken. Ik koos felle kleurtjes voor het lijfje en lichtbruine tricot voor het hoofdje. Als je enige ervaring hebt in het maken van een hoofdje van buisverband en tricot, dan is dit een geen moeilijke pop om te maken!

Werkwijze:

De poppen zijn ca 30 cm groot.

Het hoofdje heeft een omtrek van circa 19 a 20 cm (het nekje niet meegerekend).

Het lijfje bestaat uit 1 stuk (in dit geval wel van verschillende kleuren) en is, nadat het gevuld is met schapenwol, met rijgdraad in vorm geregen.

De handjes en voetjes zijn bolletjes met wol gevulde tricot.

Het mutsje is een cirkel stof die rond geregen is en aangetrokken.

De oorbelletjes zijn uit de fourniturenwinkel.

Nog een kraagje van een stukje broderielint en een veertje op de hoed, en klaar is Piet!

Wil je het patroon van het lijfje, laat het me dan even weten, dan stuur ik je het kopietje via de post toe.

Een ander leuk Pietenpopje om zelf te maken kun je vinden bij Bibi. Zij verkoopt pakketjes met een pietenpopje met magneetjes in de handjes en voetjes. Ze zijn ca 16 cm hoog en leuk om eindeloos mee te spelen. Deze zijn alleen niet geschikt voor heel jonge kinderen.


Pietengroetjes van Lupineke

Een ons bietjes minder…

Nog nooit heb ik onze oudste de laatste jaren zo opgetogen gezien…

“Mam, ik kan een kamer huren!”

Met dit bericht was hij een paar weken geleden thuis gekomen. Niet dat het voor hem nodig is om op kamers te gaan. Integendeel, de opleiding die hij volgt is maar twintig minuten fietsen van huis. Maar blijkbaar is hij er klaar voor om zelfstandig te gaan wonen… Nu ik nog…

Ik zag zijn stralende ogen, de gretigheid waarmee hij sprak. En ik was blij voor hem! Zijn middelbareschooltijd was nou niet echt inspirerend voor hem. Hij vond er niks aan, verveelde zich dood, school was een noodzakelijk kwaad. Met vlag en wimpel haalde hij zijn diploma. Nu, na enkele maanden Hogeschool, zien we de verandering.

Binnenkort heeft hij een gesprek met de eventuele huisbaas. Kijken of het allemaal doorgaat. Hoe zit het met een contract, met een voorschot… Hoe gaat hij dit alles bekostigen? Wat heeft hij nodig? Hoe gaat hij het aanpakken als het niet klikt met de andere bewoner van het appartement? Veel vragen, maar in zijn enthousiasme klinkt duidelijk door dat we ons helemaal geen zorgen hoeven te maken.

Bij de Aldi had ik mooie handdoeken zien liggen.

“Zal ik dan alvast wat handdoeken voor je kopen, jongen?”

“Ja, doe maar mam, graag!”

Maar terwijl ik van de week bezig was met het koken en fijnsnijden van de rode bieten uit de moestuin om ze in te vriezen, overvielen me ineens dikke tranen… Met schrik besefte ik, dat ik nu geen zakjes van vierhonderd gram meer hoefde te vullen, maar dat zakjes met driehonderd gram genoeg zijn...

Dat ik mijn oudste kind, mijn zorgenkind, het kind wat van mij moeder maakte, nu echt los zal moeten laten…

En terwijl ik vertrouwen voel voor de stappen die hij neemt, werd ik tegelijkertijd overvallen door weemoed en een gevoel van verlies…

Gistermiddag kwam zoonlief met de mededeling, dat het hele plan financieel nog niet haalbaar is. In ieder geval niet, zonder heel veel uren extra te moeten gaan werken. En dat zou niet slim zijn ivm zijn studie, vond-ie zelf… Voorlopig blijft hij thuis wonen!

En kan ik de zakjes groente dus nog blijven vullen tot 400 gram :))

Weer schieten er tranen in mijn ogen. Maar nu van trots! Hij komt er wel, dit kind. Met vallen en opstaan misschien, maar toch…!

groetjes van Lupineke

donderdag 24 november 2011

Kort logje over Rotterdam…!

Vaak zie ik bij andere blogsters van die heerlijke, korte logjes. En dan denk ik: dat wil ik ook!!. Maar, op de een of andere manier ben ik altijd zooo langdradig, het lukt me niet om echt kort en bondig te zijn…

Nu ook weer: een dagje Rotterdam leverde zo ontzettend veel foto’s op, daar kan ik gewoon geen kort logje van maken!

Gelukkig leerde ik, hoe ik collages kan maken. Wat ik, eenmaal ontdekt, met heel veel plezier uitprobeer.

Daarom vandaag een logje met collages. Van Rotterdam. Een stad waar ik nooit niks aan vond. Tot aan die dag, een paar weken geleden dan…







Nooit geweten, dat Rotterdam zo fotogeniek was. En hip. En leuk! Weg met de Koopgoot!

groetjes van Lupineke


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...