maandag 7 mei 2012

Zolderopruiming…

Nostalgie en weemoed… regelmatig heb ik er last van… vooral als ik dingen tegenkom uit vroeger dagen, toen onze kinderen nog kleine ukkies waren, wij jong en onoverwinnelijk,  en ons leven uitgestrekt en eindeloos…
Meteen schiet ik terug in de ‘ohh-weet-je-nog-wel…’modes, bij het zien van al de kleertjes, poppen, en speelgoed die ik zelf gemaakt heb…!

Bij het doorspitten van onze volgestopte zolder om die eens flink op te ruimen, kom ik hopeloos veel dozen tegen met allerhande maaksels…;))

Vinden jullie het leuk om even mee te kijken?

Voordat ik moeder werd, maakte ik een serie ‘vrijeschoolpoppen’, gewoon, omdat ik ze zo ontzettend leuk en lief vond!




Leuke cursus was het, ik heb er veel van geleerd!
Kijk nou toch, het wagenhangertje wat ik maakte toen ik zwanger was van de Oudste…


Dit kleine vestje breidde ik voor de Jongste… veel van de andere kleertjes die ik maakte, zijn later doorgegeven aan vriendinnen met jongere kinderen. 


Op de school van de kinderen werd heel veel zelfgemaakt, en werd dit ook van de ouders verwacht. Soms werd daar wel eens over gemopperd, maar, ik vond het héérlijk om te doen. Schortjes, gymtasjes, alle sinterklaascadeautjes… 


Pure Nostalgie: de zelfgemaakte gymtasjes en schortjes aan het keukenkapstokje (als je heel goed kijkt zie je nog de namen en applicaties van poezenkopjes)…

Een van mijn meest dierbare maaksels was een slaapkussentje, wat de oudste van de Goede Sint kreeg op school. Wéken ben ik aan mee bezig geweest! Ik had een afbeelding genomen uit zijn favoriete boekje: Tatatoeks reis naar de kristalberg, van Jacob Streit, en had dit met zijde op een kussentje geappliqueerd.                                                                                                                                                


   

Het was zijn allerliefste cadeautje ooit! Vanaf de dag dat hij het kreeg, kon hij niet slapen zonder… en nu vond ik het weer terug, helemaal versleten en half vergaan

Het poppenbedje voor de Jongste, wat Manlief en ik samen maakten voor haar tweede verjaardag... Wat heeft ze er veel mee gespeeld!


En ook Pippo vond ik op zolder! Het aapje Pippo, van de kleuterboekjes…


Je kon zo’n aapje kopen, maar ik vond het veel leuker om er zelf een te maken!


Vooral het broekje was een groot succes, er zit een gaatje aan de achterkant waar het staartje door kan!

Een ander Sinterklaascadeau wat ik voor onze kinderen maakte voor het Sinterklaasfeest op school was een capeje (wat schrijf je dat raar ;), ‘keepje’ dus!). Wat een leuk werk was dit! Van zelfgeverfde bourrettezijde maakte ik er voor allebei één: een ‘Maancape’ voor de oudste en een ‘Zonnecape’ voor de jongste!



Het valt me op, hoe mooi ze er na al die jaren nog uit zien…!

En kijk hier nou toch, dit zijn Piew en Lars, de twee kleine beertjes! Het zijn handpopjes, waarmee je o.a. poppenkast kunt spelen.


Aan hun platgeknuffelde kopjes kun je wel zien, dat ook hier heel veel mee gespeeld is! Piew Piew is het bruine beertje van de Jongste, en Lars het witte beertje van de Oudste. Het patroon heb ik nog steeds in mijn map zitten, dus als iemand deze handpopjes eens wil maken?

En dan Frank! Die bijna ons ‘derde kind’ was! 


Op een goede dag besloot ik op les te gaan, om een babypop leren maken. We begonnen met het hoofd met daaraan de romp. De armen en benen kregen we als huiswerk mee naar huis. Toen ik thuiskwam met het hoofd-romp-ding, griste de oudste hem uit mijn handen, nam hem verrukt in een innige omhelzing en riep verliefd: “Oh, Frank!!”

Ik zie hem nog slepen met het vreemde hoofd-romp-geval, en weet nog hoeveel moeite het kostte om hem zóver te krijgen dat er in ieder geval armpjes en beentjes aangezet mochten worden! Frank is ook maanden kaal geweest, hier hetzelfde verhaal J!

Naarmate de kinderen groter werden, veranderden ook de wensen en projecten.

Daar hebben we de indianentent, een joekel van een tent, die ik maakte van méters decoratiestof van mijn toenmalige werk (Intratuin). Bamboestokken erin, en de woonkamer bleek haast te klein om deze giga tent te huisvesten! Ze hebben er zelfs in geslapen, onze kinderen J!


En dan de afdeling Verkleedkleren!  Eíndeloos veel heb ik er genaaid. Veel ervan zijn weer doorgegeven aan andere gezinnen, zoals die geweldige prinsessenjurk… Maar wacht eens, hebben we niet nog ergens een kangaroepak en een poezenpak liggen?


Deze succesnummers werden nog jarenlang, nadat ze voor onze kinderen te klein waren geworden, uitgeleend tijdens het traditionele Carnavalsfeest en met Sint Maarten, bij de opvoering van ‘Het Knolletje’… Dan kwam er weer een telefoontje: “Jullie hebben toch een poezenpak…?”

Pippi mogen we natuurlijk ook niet vergeten! 


Een ‘echt’ Pippi-schortje, wat heeft de Jongste daar een plezier van gehad!

Volgden natuurlijk ook nog de kostuums voor de jaarlijkse toneelstukken… oh, het wordt teveel… help, heb ik die ook nog allemaal gemaakt? En... waar zijn ze dan gebleven? Aan de andere kant van de zolder misschien?

Hoogtepunt was toch wel het Leeuwenpak met de slangen manen… wat een werk: een compleet leeuwenpak waarbij een stuk of twaalf gifgroene kronkelende slangen met rode tongentjes uit de capuchon met leeuwenmanen kwamen… Helaas is het niet op foto vastgelegd… jammer!

Een van mijn laatste maaksels was voor de Oudste. Als echte fan van Garfield wilde ik hem nog één keer verrassen met iets zelfgemaakts!



Nee, een patroon had ik niet, gewoon van plaatjes van Internet geplukt en met een hoop fantasie en meters oranje fleece aan de slag… De zwart-witte sokken en sjaal zijn een verwijzing naar zijn rugbyclub, die deze kleuren voert!

Tja, en wat vliegt de tijd… met alles wat ik door mijn handen laat gaan, vervliegen uren, dagen, jaren.. en ben ik weer even terug in de tijd… ;)!

27 opmerkingen:

  1. Ah Pippo! Die ken ik nog wel! In die boekjes keek en 'las' ik altijd. Leuk om al deze dingen terug te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat geweldig dat je het allemaal bewaard hebt. En wat een produktie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Allemachtig Lupineke, wat heb jíj veel gemaakt!
    De vanzelfsprekendheid om dat allemaal te maken herken ik zeker, maar zoveel heb ik toch niet gemaakt. Wél natuurlijk alle schoolspullen. Het meeste is ook al weg.
    Ah Frank, hoe ontroerend dat een kind meteen zo'n verbondenheid heeft zonder dat pop nog maar in elkaar steekt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een productie en wat een leuk verhaal erbij. Ik snap dat je er een beetje weemoedig van wordt.
    Toevallig heb ik vorige week met de laatste, niet afgemaakte, handwerken van mijn zussen in handen gezeten.....!
    Lieve groetjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh wat een productie!!! Ja wat vliegen de jaren voorbij,..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ging helemaal even met je mee hoor ...:o)
    Kan me voorstellen dat je al die lieve herinneringen bewaard hebt !
    Groetjes,
    Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een herinneringen, ik leef met je mee! Het weemoedige gevoel heb ik ook lang gehad, maar nu ik zie hoe er weer actief met al die 'zelfmaaksels' gespeeld wordt door de kleinkinderen, geniet ik dubbel, dus niets weggooien, je weet maar nooit....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een herinneringen, ik leef met je mee! Het weemoedige gevoel heb ik ook lang gehad, maar nu ik zie hoe er weer actief met al die 'zelfmaaksels' gespeeld wordt door de kleinkinderen, geniet ik dubbel, dus niets weggooien, je weet maar nooit....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. O wat heerlijk zo lekker mijmeren over hoe het toen was.
    Kost je uren tijd ,want je schiet niks op , maar heerlijk is het wel.
    Groetjes Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha ha, klopt helemaal... ik heb eigenlijk nog niks opgeruimd ;)!!

      Verwijderen
  10. O wat leuk om dit te lezen en te zien. wat prachtige dingen maalte je.
    O heel veel is herkenbaar, vele malen heb ik opgeruimd.
    Voor we 25 jaar geleden naar dit huis verhuisden,
    is er heel goed opgeruimd, en heeft elk kind het zijne mee gekregen.
    Poppen met garderobes, zelfgemaakte poppenhuizen garages en boerderijen, en al de werkjes van school, en niet te vergeten de agenda's van Middelbare scholen enz.
    Groetnis Annie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. oh oh wat een hoeveelheid ,maar vreselijk leuk ,dat brengt ook eigen herrinneringen omhoog, en ja dat zelf maken herken ik mijn kinderen zaten op een jena planschool,waar wij als ouders ook bij vanalles ingezet werden.
    heb ook wel het een en ander gemaakt maar veel al met de kids meegegeven.
    Er zitten bij jouw ook schattige dingen tussen ,die ook nu nog steeds leuk zijn .gr marloeskreatief

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Leuk om met je mee naar zolder te gaan! Herkenbaar log!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heb genoten van je zolderopruiming. De poppen zitten bij mij ook nog op zolder! Ik heb een tijdje lesgegeven in dit soort poppenmaken: mijn overbuurvrouw deed het en die ging plotseling verhuizen... ze stak de weg over en zei: "Jij bent nogal handig he? Wil jij m'n lessen niet overnemen..."En dat heb ik toen maar gedaan... en nooit spijt van gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. wat een verhaal vol herinneringen!! Laat die 'rommel' maar lekker op zolder, zonde om op te ruimen!!
    en inderdaad, ik heb ook heeeeel veel vrije school popjes gemaakt en weggeven!!!
    heerlijk blogje om te lezen en prachtige fotos erbij!!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Leuk om te zien!!
    Ik maak ook heel veel, maar geef ook heel veel weg anders puilt het huis uit :D

    Overigens nu een gegolfde sjaal gebreid in gemeleerde wol (zwart/grijs/wit) Nog 1 toer en dan mag ik af gaan kanten. En dan nog franjes eraan natuurlijk. Ben er heel trots op! Je zal hem van de winter wel een keer zien denk ik :)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een heerlijk nostalgisch blogje. Iets wat we allemaal zo herkennen. Alles wat je gemaakt hebt....Mijn zolder (die nu een kelderbox is) is behoorlijk leeg geworden. Verhuizen naar een ander land(lang geleden) en weer terug maakt dat je heel kritisch bent op wat mag blijven en wat weg kan/moet. Toen de dochters de deur uit gingen hebben ze al "hun" spullen meegenomen.En toch staan er nog veel spullen om lekker bij weg te mijmeren.Wel jammer dat niet van alles foto's zijn gemaakt maar voor het digitale tijdperk was dat nu eenmaal zo.
    Ik heb genoten van je verhaal.
    Anje

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Leuk al die zolderherinneringen en wat heb je ontzettend veel zelf gemaakt. Moet zeggen dat ik helemaal weg ben van je Garfield, die is toch echt prachtig!
    Groetjes, Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Tsjonge, wat heb jij veel gemaakt, geweldig knap!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wat heerlijk al die herinneringen en wat heb je veel gemaakt zeg.
    Volgens mij heb je nu de zolder nog niet opgeruimd op deze manier.
    Morgen weer een dag. Succes!
    Groeten, Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  20. wat een heerlijke reis door het verleden, veel dingen voor mij zo herkenbaar! die klompjes bijvoorbeeld die in de keuken staan. bij ons waren ze dol op klompjes..en ik ook ;) Nu weet ik dus op welk vestje Sybil lag...wat een schatje!!Lieve groet, Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wat een geweldig verhaal. Zo veel mooie herinneringen liggen daar bij jou op zolder... Van opruimen is vast niet veel gekomen. Mijn dochters hebben hun geliefde spullen al lang geleden meegenomen, maar er ligt nog genoeg. Wij wonen al bijna 40 jaar in dit huis...d
    Ik ben weggeweest voor mijn hobby en kom er nu eindelijk aan toe om blogjes te lezen. Er is zo veel te doen als je weer thuis bent.
    Groeten van Willemien.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Het ruimt je zolder wel niet op maar niks van weg gooien al die herinneringen, wat is er fijner dan af en toe terug te zwijmelen naar het verleden en het te koesteren. 3 jaar geleden zijn we verhuisd en alles aan mijn dochters gegeven nu zie ik af en toe weer dingen waar nu mijn kleindochter meespeelt
    Groetjes Leintje

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat heb je mooie dingen gemaakt voor je kinderen, en zo herkenbaar.
    Broodplankjes graveren, tasjes voor de broodtrommel , traktaties en de Sinterklaas en heel veel bakken en poetsen.
    Laatst had ik het met een andere ouder over alle creaties die we voor onze kinderen gemaakt hadden voor het Sinterklaasfeest. Ook wij mopperden wel eens en zaten tot s'nachts laat door te werken, maar wat was het leuk !
    Dag, Ariane

    BeantwoordenVerwijderen
  24. wat een lawine aan mooie en creatieve dingen. het is inderdaad een reis door je verleden. en daarom is het zo moeilijk dingen weg te doen: aan al die spullen zitten gekoesterde herinneringen vast die je in een doos op zolder kan bewaren ....

    BeantwoordenVerwijderen
  25. WAAAUW, jeetje, wat heb jij veel gemaakt in de jaren. Heerlijk! Ik neem er een voorbeeld aan. (Kan niet wachten tot ik dochterlief in een pippi-schortje kan steken :) )

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...