dinsdag 31 januari 2012

Verrassing!!

Het leven kan toch vol verrassingen zitten… Op maandagmorgen ga ik altijd een klein uurtje naar pianoles, bij een lieve juf in een dorp verderop. Een mooi ritje op de fiets van ongeveer 20 minuten. Maar, ben je wel eens naar pianoles gegaan en met een kat terug gekomen?

Nee? Nou, mij overkwam het gisteren!

Dit kleine zwarte monster is een week of zes geleden samen met een gecyperde kat, gedropt in de tuin van vrienden van ons. Die ze wel wat eten gaven, en warme plekjes om de koude nachten door te brengen, maar ze zelf niet in huis konden nemen.

Dus toen ik gisteren na mijn pianoles bij ze langsfietste, en even binnen wipte, vroegen ze, of ik toevallig geen kat wou adopteren…! Want deze twee zwervertjes hadden dringend behoefte aan een warm tehuis!! Ik hoefde er niet heel erg lang over na te denken. Besloot nog diezelfde middag dat in ieder geval één katje welkom was, en heb vervolgens het zwartje opgehaald…

… die alleen maar eten en aaitjes wou… zo zielig! Ze viel op de brokjes aan, niet normaal meer!

Liep verder constant achter me aan, kopjes gevend en spinnend… tot ze uiteindelijk op de bank ging liggen voor een slaapje, moe van alle belevenissen…!

Vannacht heeft ze in de woonkamer doorgebracht, en gelukkig is ze zindelijk, dus dat ging prima zo. Vanmiddag ga ik even met haar naar de dierenarts voor een check-up… zowel voor haar, als voor onze andere twee poezenbeesten.

Die deze actie trouwens heel wat minder geslaagd vinden…!! Tildie is tot diep in haar wezen beledigd door de aanwezigheid van dit kleine zwarte monster, en probeert dit goed duidelijk te maken door af en toe eens flink te blazen en grauwen. Donald kijkt het voorzichtig aan, snuffelt eens wat, en loopt dan met een grote boog om het kleintje heen.

So far so good…! Het voelt goed om dit kleine katje een warm tehuis te geven! Tenslotte, waar plek voor twee, is ook voor drie! Maar vier is toch wel erg veel, dus moet ik nog wel steeds denken aan het andere zwerfkatje… dat nu hopelijk een warm plekje in de schuur van B heeft…

Dus… als je nog een goede daad wil doen? Laat het me maar weten!

Nu alleen nog een leuk naam verzinnen… we weten al wel een leuke naam voor een katertje, maar zo te zien is dit een poesje, dus… zoeken we nog even verder!

maandag 30 januari 2012

Steekjes van toen…

De stekenlapjes die meisjes vroeger moesten borduren zijn bijzondere handwerk-monumentjes van voorbije tijden… Ook in onze familie zijn er een paar van deze lapjes die gekoesterd worden.

Dit mooie lapje is gemaakt in 1922 door Zoetje Steijn, de zuster van mijn oma, toen ze tien jaar oud was.

Aan dezelfde muur hangt ook dit schattige letterlapje.

Een iets modernere variant is geborduurd door mijn tante. Hier geen jaartal, maar het is ongeveer gemaakt in 1956/1957, toen zij negen à tien jaar oud was. Is het geen schatje?

En om heel eerlijk te zijn, eigenlijk ben ik altijd een beetje jaloers op mensen, bij wie deze tastbare herinneringen uit hun familieverleden bewaard zijn. En vond ik het bovendien jammer, dat ik zelf nooit zo’n lapje heb mogen borduren - of kon erven van mijn moeder! Ik heb wel eens gelezen, dat het borduurlinnen voor deze lapjes nog gewoon te bestellen is, wie weet, ga ik dat alsnog wel eens doen!

Maar nu heb ik toch een geweldige vondst gedaan! In de 2e hands loods vond ik een echt, oud stekenlapje! Wat gefrommeld en smoezelig, en bovendien niet afgemaakt. Lupineke was als een kind zo blij en kon dit lapje natuurlijk niet laten liggen!

Het is naar mijn idee wel een raadselachtig lapje. Eerst dat bijzondere, door elkaar gehusselde alfabet. Het ‘echte’ ABC komt pas na de cijfers. Ook de onderste regel met letters (moet dit een jaartal gaan worden?) roepen bij mij behoorlijk wat vragen op! En waarom dan ineens blauwe borduurgaren?

Wie kan me meer vertellen over dit lapje?

En nog een overpeinzing: zal ik dit lapje zelf afborduren, of niet? Wat vinden jullie?

zondag 29 januari 2012

Fruittoetje uit de oven!

Wat maak je van drie plakjes bladerdeeg (over van een hartige taart) en drie overrijpe peertjes?

Precies: een fruittoetje uit de oven! Niks spectaculairs, maar leuk en lekker genoeg voor in het weekend!

Benodigdheden (voor drie personen):

  • · per persoon een ovenschaaltje en een plakje bladerdeeg
  • · 3 rijpe peertjes
  • · 1 appel
  • · 1 banaan
  • · kaneel en vanillepoeder
  • · vijgenjam ( evt. zonder suiker van het merk St. Dalfour, verkrijgbaar bij Jumbo)
  • halve citroen

Werkwijze:

Vet de schaaltjes in met een beetje boter

Ontdooi de plakjes bladerdeeg en rol ze per stuk uit op een met bloem bestoven werkblad tot ze elk in een ovenschaaltje passen

Prik met een vork gaatjes in de bodem van het bladerdeeg

Schil en snijdt de peertjes, appel en banaan in kleine stukjes

Meng het fruit in een bakje en bestrooi met kaneel, vanillepoeder en wat citroensap

Vul de ovenschaaltjes met het fruit

Doe hier een dot vijgenjam overheen

Dan ca 25 minuten in een voorverwarmde oven op ca 210˚C

En... smullen maar! Superlekker, superzoet, en zonder suiker!

Fijne zondag!

zaterdag 28 januari 2012

Astrid Lindgren

Op 28 januari 2002, vandaag precies tien jaar geleden, overleed in Stockholm de beroemde Zweedse schrijfster Astrid Lindgren. Na een lang en creatief leven kwam er op 94-jarige leeftijd een einde aan het leven van een bijzondere en zeer levenslustige vrouw.

Astrid Lindgren is vooral wereldberoemd geworden als geestelijk moeder van Pippi Langkous.

Wie is niet opgegroeid met de verhalen en films van Pippi! Astrid Lindgren verzon de verhalen over Pippi ter plekke aan het bed van haar dochtertje Karin van zeven, die destijds longontsteking had. De zieke Karin vroeg haar moeder of ze iets over Pippi Langkous wilde vertellen, een naam die ze spontaan verzon…

Drie jaar later schreef Astrid Lindgren de verhaaltjes op, als cadeautje voor Karins tiende verjaardag. De eerste uitgeverij die Astrid Lindgren aanschreef om de verhalen over Pippi te publiceren, stuurde haar manuscript terug… Niet lang daarna won ze een prijs in een Kinderboekenwedstrijd en werd haar boek alsnog gepubliceerd.

Inger Nilsson en Astrid Lindgren

Ook de boeken van Michiel van de Hazelhoeve zijn in Nederland bekend geworden, niet in de laatste plaats door de geweldige verfilming.

Wie herinnert zich niet het blonde, ondeugende jongentje Emil, die zichzelf telkens opnieuw opsluit in zijn timmerschuurtje om houtpoppetjes te snijden om op deze manier zijn boze vader te ontlopen? De verhalen van Michiel en zijn kleine zusje Ida, knecht Alfred en de driftige vader zijn ook vandaag de dag nog steeds geweldig leuk!

Astrid Lindgrens verhalen vallen op door de enorme geestkracht waarmee ze haar hoofdpersonen neerzet. Je kunt aan alles merken, dat Astrid Lindgren dol was op kinderen. Eigenlijk is zij heel haar leven zelf kind gebleven. Dit merk je het beste in de boeken van Pippi, die eigenlijk een heel onaangepast en excentriek persoontje is. Maar ook de kwetsbaarheid van Pippi is voelbaar, waardoor je des te meer van haar gaat houden…! De mensen die Astrid kenden, vertellen dat zij tot aan haar dood toe het kind in zichzelf had behouden en kon genieten van het leven met kinderlijke spontaniteit…

Bijzonder was, dat Astrid Lindgren in een aantal van haar kinderboeken schreef over verdriet, het kwaad en de dood. Zeker voor de tijd waarin zij haar boeken schreef was dit vernieuwend en controversieel. “Dood en verdriet zijn aanwezig in het leven, en kinderen kunnen daar op - hun eigen niveau - heel goed mee omgaan”, aldus de schrijfster. De boeken: ‘De gebroeders Leeuwenhart’ en ook ‘De Rode Vogel’ gaan o.a. over deze thema’s. Hierdoor werden deze boeken niet overal altijd even goed ontvangen, en werd gezegd dat Astrid in deze boeken de dood idealiseerde...

De meeste boeken van Astrid Lindgren spelen zich af op het Zweedse platteland, de plek waar zij zich als kind enorm gelukkig voelde.

Astrid Lindgren heeft een zeer groot aantal boeken op haar naam staan, waarvan de meeste ook in het Nederlands vertaald zijn.

Zij heeft veel nationale en internationale prijzen mogen ontvangen, o.a. de Hans Christian Andersen-medaille, de Vredesprijs van de Duitse Boekhandel, de Grote Gouden Medaille van de Zweedse Academie, de Tolstojmedaille en de Right Livelihood Award. In 1997 werd ze “Zweed van het jaar”. Zweden was en is nog steeds erg trots op haar, en… terecht!

Behalve Pippi, Bolderburen en Zeekraai is er nog een boekje van Astrid Lindgren, wat mijn hart gestolen heeft!

Dit is het verhaaltje over een kleine, zorgzame kabouter die voor de boerderij en de dieren zorgt tijdens de koude winternacht. Het is zo puur, lieflijk en oprecht, dat ik er altijd weer door geraakt wordt… De prachtige illustraties van Harald Wiberg helpen hier natuurlijk ook aan mee!



Het is mede de kracht van Astrids schrijverschap die dit prentenboekje tot één van de meest geliefde maakt!

Het tweede deeltje heet: Tomte en de vos. Wederom een lief verhaal met schitterende prenten.

Het laatste boek wat van Astrid Lindgren in Nederland uitkwam, is Verhalenreis. Hierin wordt je aan de hand van prenten van Marit Törnqvist, in combinatie met teksten van Astrid Lindgren, meegenomen door het museum Junibacken in Stockholm.

Junibacken is het kinderboekenmuseum van Astrid Lindgren. De originele tekeningen die Marit Törnqvist in samenwerking met Astrid Lindgren maakte, zijn hier als enorme decors neergezet, en zo kun je als bezoeker een echte treinreis maken door al Astrids boeken.

De bij het boek geleverde cd bevat de tekst zoals die ook te beluisteren is voor de Nederlandse bezoekers aan het museum. Dit zou de laatste tekst worden, die Astrid Lindgren schreef…

donderdag 26 januari 2012

woensdag 25 januari 2012

Haagse Dames

Afgelopen zondag kreeg Lupineke hoog bezoek. Uit Den Haag nog wel…! Met een prachtige mand narcissen en Haagse broodjes kwamen ze het hele eind vanuit de Randstad naar het verre Zeeland gereden…!

De Twee Haagse Dames, die al langere tijd een gezellig blogcontact onderhielden met ondergetekende, kwamen eens controleren of het allemaal wel waar was wat die Lupineke in haar blog schreef! (Dus werd het huis vooraf flink gepoetst, de kids geïnstrueerd en waren de katten aan een kleine cursus “hoe behaag je Haagse Dames’ onderworpen, dat snap je wel!)

En natuurlijk waren het heeeele aardige en leuke en gezellige en lieve Haagse Dames! Genoten we van eindeloze gesprekken, heerlijk uitwaaien in Veere en gezellig samen steekjes doen!

Lunchten we pas om half vier (omdat we nog zo vol zaten van de koffie en taart ;), bekeken we foto’s van elkaars kinderen en raakten we niet uitgepraat!!

Lieve Petra en Josee, het was een superleuke dag! Gezellig dat jullie er waren!

dinsdag 24 januari 2012

Hulptroepen

Tijdens het doorpitten van de rood-witte quilt komt Mathilde me regelmatig helpen. Gelukkig maar, want het is een hele klus!

Tildie is mijn trouwste hulp, zij kruipt, als het even kan, liefst zo dicht mogelijk bij me op de quilt! Ze geeuwt eens wat, fluistert wat tips in mijn oor en wijst af en toe de plekjes aan, die ik niet mag vergeten!

Maar nu laat ook Donald merken, dat hij deze deken wel interessant en lekker zacht vindt! En dat is toch redelijk bijzonder! Normaal heeft hij zijn vaste route, plekjes en dagindeling. Daar voelt deze voormalige zwerver zich altijd het fijnst bij… Wijzigingen in dit ‘menu’ worden niet erg gewaardeerd!

Maar kijk nu toch!

Ineens verliet hij zijn vaste plekje voor de kachel en heel behoedzaam kroop hij op de deken… nog eens snuffelen, daarna zijn achterste laten zakken, en tot onze grote verbazing ging hij er heerlijk op liggen!

Okee, dat is duidelijk dus! Quilt goedgekeurd door Donald! Nog een helper er bij! Wat zal het nu snel gaan met doorpitten J!

zondag 22 januari 2012

Lammertijd…

Sinds mijn spinavonturen aanvang hebben genomen, ben ik druk aan het rondkijken waar en hoe ik aan fijne schapenwol kan komen. Al lopend met vriendin Anke in de heerlijke vrieskou vorige week (yes, eindelijk!!) kwamen we op een doodlopend weggetje langs een grote stal. We hoorden geblaat, en besloten even een kijkje nemen… En jawel, we hadden het goed gehoord, hier stonden hoopjes schapen! En helemaal schattig, ook al kleine lammetjes…! Over schapenwol gesproken ;)!






Vol verwondering hebben we eventjes kunnen genieten van deze hele speciale sfeer bij de stal.

Helaas mochten we niet naar binnen, omdat er momenteel een ernstig virus rondwaard bij een aantal schapenhouderijen, het Schmallenbergvirus. Dit virus is 18 november 2011 ontdekt in het Duitse dorpje Schmallenberg, en begin december ook bij Nederlands vee. Naast de besmetting bij koeien, bleek het ook schapen te treffen: het veroorzaakt misvormde lammeren.

Tot nu toe zijn alle lammeren bij deze schapenhouder gezond en wel, al worden er wel onderzoeken naar het virus gedaan. Het idyllische plaatje waar wij zo van genoten, is voor deze man, die met hart en ziel verbonden is aan zijn schapen, een heel spannende tijd!



Eind februari is er, als alles goed gaat natuurlijk, een Open Staldag, waarbij belangstellenden de lammetjes mogen komen bewonderen.

Super, dat wij toch alvast heel even konden genieten van deze gezonde lammetjes! En ik hoop, dat ook bij alle andere schapenhouders hun lammetjes gezond en virusvrij ter wereld mogen komen!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...