woensdag 29 februari 2012

4 x 4 = 16!

Hier, in Huize Lupineke, vieren we vandaag groot feest! Want ons eigen lieve schrikkelkind viert haar 4 x 4 = 16e verjaardag! En al had de verloskundige het zestien jaar geleden voorspeld, toch was het een enorme verrassing om vijf dagen na de uitgerekende datum, op schrikkeldag dus, moeder te worden van een prachtig klein meisje…!

Schrikkeldag, die ene bijzondere dag in de vier jaar, dat februari 29 dagen telt! Het is een wat raar concept wat ooit bedacht is om de tijdsindeling weer in de pas te laten lopen… Een schrikkeljaar heeft 366 dagen in plaats van 365 dagen. Elk jaar dat deelbaar is door 4 is een schrikkeljaar. Uitzonderingen zijn de eeuwjaren, deze hebben enkel een schrikkeljaar als ze deelbaar zijn door 400. De naam schrikkeljaar komt van het Middelnederlandse woord ‘scricken’, wat betekent: springen, huppelen. 29 Februari vormt het ‘huppeltje’ tussen 28 februari en 1 maart.

Hoe is deze schrikkeldag eigenlijk ontstaan? Nieuwsgierig als altijd dook Lupineke in de geschiedenis van de tijd!

In de Romeinse tijd werd in eerste instantie de Egyptische kalender gehanteerd.

In deze door de Egyptenaren opgestelde kalender werd het jaar verdeeld in drie seizoenen van vier maanden met 30 dagen, waar later nog 5 dagen aan toegevoegd werden om op 365 uit te komen. Onder invloed van Alexander III de Grote verspreidde deze Egyptische kalender zich over het hele Middellandse Zeegebied.

Julius Caesar voerde omstreeks 45 v C de Juliaanse kalender in.

Op advies van astronomen legde hij een jaar van 265,25 dagen vast door om de vier jaar een extra dag toe te voegen. De Romeinen vierden hun nieuwjaarsdag al van oudsher op 1 maart, dus was de maand februari een logisch moment om een extra dag toe te voegen. Deze extra dag kreeg geen nummer, zodat de maand altijd op 28 februari bleef eindigen, maar hij werd geplaatst tussen 23 en 24 februari in, en werd een zgn. ‘bis’ dag genoemd, een ‘niet-bestaande dag’

Toch bleek nóg niet helemaal te kloppen met de tijdsindeling. Een jaar volgens de Juliaanse kalender bleek in de praktijk 11 minuten langer te zijn dan het ‘tropisch jaar’. Een tropisch jaar is de tijd die de aarde nodig heeft om in haar baan om de zon van lentepunt naar lentepunt te draaien. Hierdoor liep de Juliaanse kalender in duizend jaar 7,6 dagen achter op de zon…

Op advies van de Napolitaanse arts Aloisius Lilius besloot Paus Gregorius XIII in 1582 een nieuwe kalender in te voeren, die deze fout herstelde. Deze kalender heet dan ook de Gregoriaanse kalender.


De Paus liet, om deze nieuwe kalender in te voeren, donderdag 4 oktober volgen door vrijdag 15 oktober 1582, en sloeg zo 10 dagen over om de inmiddels opgelopen fouten in één keer goed te maken. Zijn ingreep stuitte op veel verzet, veel mensen meenden dat zij hierdoor tien dagen korter zouden leven!

Veel katholieke landen voerden deze nieuwe Gregoriaanse kalender direct in, maar in de meeste protestantse gebieden werd de nieuwe kalender pas rond 1700 ingevoerd. Veel landen volgden nog later, Japan bijvoorbeeld pas in 1893, Rusland in 1918, en het laatste land dat de Gregoriaanse kalender invoerde was Turkije in 1927.

Behalve dat het héél bijzonder is, om op schrikkeldag geboren te worden en maar 1 keer in de vier jaar écht jarig te zijn, zijn er nog een paar oude gebruiken die samenhangen met schrikkeljaar.

Zo stond, vooral in de landen Schotland en Ierland, schrikkeldag bekend als de dag, waarbij vrouwen mannen een huwelijksaanzoek mochten doen. Normaal mochten vrouwen mannen nóóit ten huwelijk vragen, omdat dit niet hoorde, een traditionele kijk op het huwelijksaanzoek dat nog tot zeker jaren zeventig van de vorige eeuw standhield… Maar op 29 februari konden veel vrouwen, die vaak al lang verkering hadden en het wachten zat waren, hun kans grijpen, en hun lief eindelijk ‘in de kladden grijpen’!

Een ander oud gebruik waren de ‘schrikkelbals’, dansavonden waarbij het aan uitsluitend de meisjes was, om de jongens te vragen om met ze te dansen. Iets, dat normaal gesproken niet hoorde. Er was zelfs een rijmpje bij:

“Heeft februari negenentwintig dagen,

dan mogen de meisjes de jongens vragen!”

En, ben je zwanger en uitgerekend rond schrikkeldag? Bedenk dan, dat de kans om geboren te worden op schrikkeldag 1 op 1,461 is, en dat er wereldwijd ongeveer 4 miljoen mensen jarig op zijn op deze dag! En in ons landje zijn er 10.613 jarigen vandaag…, onze dochter is niet de enige dus!

Iedereen een heel fijne schrikkeldag gewenst!

dinsdag 28 februari 2012

Sybils verhaal

Zal ik jullie eens laten zien, hoe ik het hier heb, in dit nieuwe huis waar ik sinds kort woon?

Om eerlijk te zijn was het wel even wennen hoor!

In het begin vond ik het fijn, om me wat terug te trekken op de trap of boven op die zachte bedden… lekker rustig!

Want die Gestreepte deed nogal lelijk tegen mij… ik snap echt niet, waarom!

Het enige wat ik doe, is op haar plekjes gaan liggen en uit haar bakje eten… !

Ik heb ook al een spannend avontuur meegemaakt! Toen was ik stiekem ’s avonds naar buiten geglipt terwijl de achterdeur op een kiertje stond. En het vrouwtje had helemaal niks in de gaten ;)! Pas na een hele poos hoorde ik haar roepen in de brandgang achter het huis, waar ik lekker op ontdekkingsreis was, en liep ze daar met een of ander fel licht rond… Maar ja, ik ken mijn naam nog niet zo goed, dus wist ik niet zeker of het wel voor mij bedoeld was. Pas toen ze met een bakje met poezenbrokjes ging rammelen, wist ik zeker dat het voor mij was, want die brokjes daar ben ik dól op!!

De volgende dag kreeg ik een heel raar groen bandje om mijn hals… maar daar moest ik niks van hebben! Ik sprong en rende als een dolle heen en weer door het huis, maar het lukte niet om het af te krijgen… Het vrouwtje zegt dat ik een dondersteen ben, en erg ondernemend, en dat ik daarom dat bandje met kokertje om mijn nekje moet… dan kunnen mensen, als ik echt kwijt ben, zien dat ik Sybil heet en waar ik woon!

Ik speel ontzettend graag met de andere twee poezen, maar die willen dat steeds niet… ze zijn ook al zo oud natuurlijk! Gelukkig is er een muis aan een touwtje, die zich verstopt onder het kleine bankje waar die rode lap altijd op ligt, maar die zich telkens door mij laat vangen… wat een sufferd he!

De afgelopen anderhalve week wou ik steeds erg graag aandacht van de Grote Grijze… Het vrouwtje zei dat ik krols was, geen idee wat ze daar mee bedoelt…! Maar het rieten kattenhuisje, waarin ik al twee keer in moest, op reis naar de Witte Jas, staat nog steeds in de gang… Zou ik er nog een keer heen moeten misschien? Ik hoop het niet, vond het niks leuk die prikken in mijn vel…!

Gelukkig voel ik me inmiddels weer een stuk rustiger en zijn die rare kriebels in mijn lijfje weer weg. Het vrouwtje zegt dat ze nu ook weer rustig kan slapen…!

Misschien mag ik binnenkort weer buiten spelen, wie weet, dát zou ik pas leuk vinden!! Ik ben al een paar keer in de tuin geweest, samen met het vrouwtje, om daar eens rond te snuffelen! Maar ze zegt, dat ik pas alleen op pad mag, als ik bij de Witte Jas geweest ben voor iets met een moeilijk woord… snappen jullie dat nou?

Daag, groetjes van Sybil!


maandag 27 februari 2012

Patroon gebreide muts!

Van verschillende kanten kwam de vraag hoe ik die mutsen nou toch precies gebreid heb… iets met een koker en een cirkel, maar hoe dan? En, ook al beginnen de lentekriebels te komen, en zijn wintermutsen niet écht meer nodig, vandaag voor de geïnteresseerden de beschrijving.

Ik heb deze mutsen zelf ‘ontworpen’ (ha ha klinkt chique he!). Voor de liefhebbers heb ik geprobeerd het op te schrijven. Vergeet niet, dat een en ander wel afhankelijk is van de wol die je gebruikt en de omvang van je eigen koppie! Even goed passen en meten dus!

Het gaat als volgt: je breit eerst een koker, daarna een cirkel, en als afsluiting naai je die twee aan elkaar.

Patroon muts.

Koker:

Zet met naalden 7 en bijpassende wol 72 steken op, verdeeld ze over drie naalden zonder knop.

Brei ca 4 cm boordsteek 2; 2 R, 2 AR.

Brei verder in tricotsteek tot een totale hoogte van ca 13 cm, kant los af.

Dit is de koker. Hier kun je naar eigen idee kleurtjes en patroontjes in verwerken.

Cirkel:

Zet voor de cirkel 12 steken op, brei 1 naald R (achter in steken). Verdeel de steken over drie naalden zonder knop.

Toer 2: (omslag, 2 R) brei dit op elke naald 2 maal. Je hebt nu 18 steken.

Toer 3: brei alles R

Toer 4: (omslag, 3 R) brei dit op elke naald 2 maal. Je hebt nu 24 steken.

Toer 5: brei alles R

Toer 6: (omslag, 4 R) brei dit op elke naald 2 maal. Je hebt nu 30 steken.

Ga zo door op deze manier totdat je cirkel tussen de 22 en 24 cm is, afhankelijk van de grootte van de koker. Kant de steken los af.

Afwerking:

Speld de cirkel op de koker met de naden naar de buitenkant. Rijg deze naad door, met dezelfde wol als waar je mee gebreid hebt. Afkanten et voila, klaar is de muts!

Bij de paarse muts heb ik ook nog een klein sjaaltje gebreid, van een restje lichtepaarse wol wat ik nog over had van de muts…

Dit lieve ‘Kussend meisje Sofie’, een beeld van Sjer Jacobs, mag hem aan jullie showen…!

De wol is Vario van Lana Grossa, bestaande uit 25% alpaca, 25% merinowol, 38% acryl en 12% polyamide. Voor de paarse muts heb ik hiervan een dubbele draad gebruikt, voor het sjaaltje een enkele.

zaterdag 25 februari 2012

Kapoenebêêsjes…

En terwijl ik héérlijk bezig was in mijn moestuin op deze zonnige zaterdag…

met opruimen, wat snoeiwerk, rommelen met compost…

…was ik niet de enige die kwam genieten!

Ook mijn kleine rode hulptroepen…

… werden wakker van de warme zonnestralen

… en gaven mij

… het ultieme lentegevoel!

vrijdag 24 februari 2012

Oud&Tiek…

Van ons huisje naar de binnenstad van Middelburg is een wandeling van ca 10 minuten… op ’t gemakje! Je bent er zo! Pak ik meestal de fiets, da’s veel handiger met het vervoeren van de boodschappen, tijdens de afgelopen sneeuwperiode ben ik regelmatig te voet gegaan. En dat leverde niet alleen heerlijke wandelingen op, maar ook nog een paar geweldige vondsten!

Aan het uitgaansstraatje van onze stad, tussen kroegen en eethuisjes, bevindt zich vrij onverwacht ook een heel leuk antiek- en brocantewinkeltje. Oud&Tiek heet het, en het ziet er zeer aantrekkelijk uit, niet chique en statig, maar… juist gezellig en sfeervol!

De aardige eigenaresse weet je altijd nieuwsgierig te maken door de etalage in te richten in een bepaald thema; de ene keer staan er alleen maar blauwe kannen, de volgende keer soepterrines, en rond kerst natuurlijk eindeloze hoeveelheden kandelaars en kerstballen! Of Mariabeelden…

Ook heeft ze altijd wel wat manden bij de deur staan met uitverkoopjes, waar ik meestal gewoon voorbij fiets op weg naar mijn boodschapjes…

Maar ook binnen kom je werkelijk ogen tekort

Hier kun je uren en uren rondsnuffelen… in elke kastje, hoekje en gaatje zijn wel bijzondere ontdekkingen te doen!




Laat ik nou net, tijdens één van mijn winterwandelingen, buiten een krukje zien staan met oud linnen er op… Ik slierde er over de sneeuw als een speer naar toe, en kon het haast niet geloven: oude linnen theedoeken, 5 voor 10 euro! Wat geluk! Want als ik ergens blij van word, dan zijn het wel koopjes, en oud linnengoed daar ben ik ook al dol op J! Prima combi dus!

Eenmaal één en ander geselecteerd (niet alles was even mooi ) en naar binnen getogen om af te rekenen, bofte ik nog meer! “Oh”, zei de lieve dame van de winkel, “doe maar 6 voor een tientje. En ik heb nog veel meer…!” Ze opende laden, sjouwde met dozen en er kwam een schat aan oud linnengoed tevoorschijn.

Ze lachte wat verontschuldigend en vertelde, dat ze jarenlang zelf oud linnengoed gespaard had, maar er nu echt van af wilde, het werd te veel…! Wat jammer nou voor mij, gna gna!

De meest mooie lakens, slopen en kleden kwamen tevoorschijn. Niet allemaal zo goedkoop natuurlijk! Wat te denken aan een schitterend zijden tafellaken, geborduurd met zijden bloemen, werkelijk ongekend mooi… voor 150 euro… ! Dát moest ik helaas laten liggen… ;)!

Maar, ben uiteindelijk thuisgekomen met twee tassen vol linnen en damast voor een prikje, waar ik superblij mee ben!

Twee pronkstukken zijn een damasten (tafel-)laken

… en een schattig kleedje van gehaakte cirkels... Wat ik té leuk vond om te laten liggen!

Maar ook twee – ik denk – damasten theedoeken, al kan ik me dat niet zo goed voorstellen…


En al dit prachtige linnen ligt nu gewassen, gestreken en opgefrist (azijn!) te blinken op mijn kastje! Nog geen idee wat ik er mee zal gaan doen… maar in de nieuwe Simply Vintage zag ik ook deze foto…

Wat denk je, de linnen theedoeken hier aan opofferen? Dan mag ik nog wel even doorsparen ;)!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...