maandag 26 maart 2012

Lekker veel steekjes…!!

De afgelopen week heb ik lekker veel steekjes kunnen doen! Ondanks het prachtige weer - en het vele tuinwerk dat daardoor op me lag te wachten - moest ik het toch nog rustig aan doen… ! Bah, wat hakt zo’n griep er in! (Nog steeds heb ik het idee, dat ik mijn oude energieniveau niet helemaal terug heb L, ik blijf snotterig en snel moe!)

Ik heb heerlijk veel steekjes gedaan aan mijn rode quilt. Het middenstuk is nu helemaal doorgepit, de middelste rode rand voor de helft, en de afwerkrand zit ook al op zijn plaats! Die moet ik nog wel met de hand aan de achterkant vastnaaien overigens… Het is zo leuk om te zien, dat het eind in zicht raakt!!

Ook de granny’s vorderen gestaag. Het leuke is, dat je zo’n vierkantje ‘even snel’ tussendoor kan doen. Ik doe 15 minuten over een vierkantje, dus staan de aardappelen op, denk ik: oh, precies 1 vierkantje… ha ha!

Ben gisteren maar eens begonnen met het afhechten van al die draadjes aan de achterkant van de stapel granny’s die er al ligt, een klusje wat nooit erg hoog op mijn voorkeurslijstje staat ;D…

Maar ach, als je er eenmaal aan begint, schiet het ook wel weer aardig op…!

De sokkenwol die ik bij Jeanet gekocht had, lag ook steeds naar me te lonken! Vooral die paarse bol vond ik eigenlijk veel te mooi voor een paar sokken…

Ook zocht ik nog een werkje, wat ik makkelijk mee zou kunnen nemen op reis. Want jawel, Lupineke gaat een klein reisje maken komende week!! En dan is een breiwerkje natuurlijk veel handiger mee te nemen dan een quilt of mand met 8 kleuren haakwol…

Ik vond het leuk om weer een Baktus sjaal te gaan breien, maar nu met een patroontje er in. Deze wol is zo kleurrijk van zichzelf dat het – volgens de jongste – een echte Hippiesjaal gaat worden! Bij deze dan, ha ha!!

En zoals jullie al konden lezen, piept Lupineke er even een weekje tussenuit! Ik ga oude en nieuwe vrienden bezoeken die zich door heel Nederland bevinden, en maak er een heerlijk rondreisje van! De kinderen bewaken, samen met de poezen, het fort, en ook zij verheugen zich erg op deze komende week J!

Tot over een weekje weer!!

zondag 25 maart 2012

vrijdag 23 maart 2012

Tweedehands inkopen doen gaat altijd anders dan je denkt…!

Twee weken geleden ging ik op zoek naar een paar zwarte, platte schoenen. Precies zo’n paar, als het paar zwarte schoenen dat ik onlangs zelf in de zak voor de tweedehands loods gedaan had en weggebracht had… jaaa mijn mooie zwarte Wolky’s! Die al jaren in de kast stonden, die ik nooit droeg en die uiteindelijk gewoon weg mochten… opgeruimd staat netjes!

Totdat ik hoorde, dat ik voor de kostuumgroep waar ik binnenkort aan mee mag doen, een paar… juist, jullie snappen het! Ik dus - al balend – weer op zoek dus naar zwarte schoenen! (Ik heb zelfs nog gezocht, of ik mijn eigen ingeleverde paar terug kon vinden, afijn, om een lang verhaal kort te maken: niet gelukt helaas….)

Maar, al speurend naar een goedkoop, passend paar, zag ik daar toch ineens een mooie leren bank staan! Precies het bankje waar ik al jaren naar op zoek was!

Toen onze wens naar een tweede bankje ontstond (omdat de kinderen groter werden) konden we zo direct niet iets vinden naar onze zin. Wel vonden we een houten bankje met losse kussens, wat Manlief zo leuk vond, omdat het precies leek op het allereerste bankje wat hij kocht toen hij op zichzelf ging wonen… Dat houten bankje 'was' het overigens niet helemaal, want al stond het best grappig, fatsoenlijk op zitten er kon je niet echt …

Gelukkig liet Zoonlief zich overhalen om mee te gaan naar de tweedehands winkel, waarbij we meteen het houten bankje achterin de auto propten om in te leveren (uh, dit hebben we Manlief nog niet verteld overigens...ssttt!) In plaats van een paar zwarte schoenen kwamen we dus thuis met een nieuwe bank!

En, ik moet eerlijk toegeven: hij zit en staat als gegoten! Niemand ziet overigens dat er een nieuwe bank staat, en volgens de jongste komt dat omdat hij precies bij ons interieur-allegaartje past! De ultieme test kwam natuurlijk toen onze poezenbende hun vaste plekjes kwam innemen… die liggen overdag liefst op de rugleuning, zo half in het zonnetje…! Tot onze grote verbazing verblikten of verbloosden ze niet, en gingen ze zonder mankeren, snuffelen of andere rare fratsen meteen languit op het nieuwe bankje liggen! Ingewijd en goedgekeurd dus!

En terwijl ik op mijn nieuwe bankje zit (lees hang), houtkacheltje aan, grote pot thee erbij, mijmer ik over de kern van ‘tweedehands leven’. Als je bewust duurzamer wil leven, en daarmee ook de keuze maakt om niet meteen nieuw te kopen wat je nodig hebt en/of liever wil ‘hergebruiken’ dan nieuw kopen, ga je op een heel andere manier om met bezit en wat je nodig hebt. Heb je dus altijd een lijstje in je hoofd, met dingen die je – evt op termijn – nodig hebt of nodig zou kunnen hebben… En komt het dus ook regelmatig voor, dat je heel lang moet zoeken naar iets, voordat je het vind! Net zoals bij dit bankje.. of een paar zwarte schoenen J (die ik overigens ook gevonden heb, voor 2,50!) Andersom komt dus ook voor: zie je midden in de winter een kweekkasje staan voor 1,50… Meteen meenemen! In het voorjaar zit je er om verlegen en kun je zoiets nergens vinden!

Het leukste is natuurlijk als je een vondst doet van iets wat je helemaal niet nodig hebt, maar wat zo vreselijk mooi of leuk is, dat je het gewoon niet kan laten staan! Zo vond ik vorige week, al zoekend naar een grote witte aardewerken quichevorm (de mijne was per ongeluk gebroken L) een schitterende schaal van Maastrichts aardewerk! Jippie!! Voor mij!!!

Mochten jullie nu denken, dat hier in Huize Lupineke nooit iets nieuw gekocht wordt, dan moet ik jullie eerlijk bekennen dat dit niet het geval is. Ook wij kopen heus wel eens iets ‘nieuws’, rechtstreeks uit de winkel. En ook ík heb een paar favoriete winkels en merken waar ik erg gevoelig voor ben! Soms koop ik nieuw in de uitverkoop - vooral kleding en schoenen - omdat pasvorm, maat en kwaliteit gewoon niet altijd tweedehands voorhanden zijn. Maar toen de leuke spijkerjasjes bij de Hema voor 22,50 in de aanbieding waren, ging ik snel naar de Arduin Loods en vond daar een identieke voor 4,50. Waar ik dan weer heel blij van word!!

Tweedehands leven is, om heel eerlijk te zijn, ooit ontstaan omdat het nodig was. Omdat we heel zuinig moesten leven… Inmiddels is het een levensstijl geworden, die bij ons past! En komen veel van onze spullen van de tweedehands winkels, maar gaat er ook net zo makkelijk een doos of zak retour weer terug! Met bijvoorbeeld mooie zwarte Wolky schoenen erin…

...ach, daarom heet het ook ‘kringloop’!!

donderdag 22 maart 2012

Bakkeruutjes…

Een aantal van de vilten seizoentafelpopjes die ik gemaakt heb, komen uit het boekje ‘Een heel jaar rond’ van Mieke Stender. Het is al een redelijk oud boekje, maar nog altijd even leuk!

Mieke Stender heeft voor elke maand van het jaar een klein bloemenkindje ontworpen, die gebaseerd zijn op een redelijk eenvoudig basismodel. En ze zijn ontzettend leuk om te maken!

Al jaren staan Narcisje, Sneeuwklokje, Krokusje, Klaproosje en Korenbloempje, afhankelijk van het seizoen, bij ons thuis op de kijktafel.

Wie ik in deze lenteperiode nog miste, was Primulaatje, ofwel Bakkeruutje, zoals ze in onze contreien zeggen! Ik had bij het tuincentrum een paar geurende bakkeruutjes gevonden, waar ik erg blij mee was, die kom je niet zo vaak tegen! Deze originele Bakkeruutjes zijn vaak minder fel van kleur dan de modernere gekweekte varianten, die trouwens niet – of nauwelijks - geuren...

Vriendin Anke kende het boekje van Mieke Stender ook, en wilde graag leren om zo’n viltpopje te maken, daarom gingen we gezellig samen aan de slag!

We volgden de beschrijving van het hoofdje in grote lijnen, maar niet helemaal. Want om zo’n ienie-mieniepopje nou ook nog een achterhoofd en een fontanel te geven, vond ik wat veel van het goede… ;) We hielden het dus alleen op een ooglijntje, meer dan genoeg voor zo’n ukkie!

Na het hoofdje volgden handjes en armen, behoorlijk wat gepruts op de vierkante millimeter, maar ook dát lukte en daarna konden we de stofjes voor de jurkjes uitzoeken.

De armpjes naaiden we binnenstebuiten in de stof van het lijfje en dan: de grote omkeertruc

hopla…

… en kijk, dat begint ergens op te lijken!

Het leukste is het aankleden van het popje met jurkje, kraagje, en evt overige kleertjes. Je kunt natuurlijk braaf het boekje volgen, maar ook je eigen fantasie laten spreken…!

Kijk eens hoe leuk de verschillende kleurtjes vilt tot heel andere popjes leiden!

Deze Bakkeruutjes zijn nog niet helemaal af. Ze zijn nog een beetje kaal, en missen nog een bloem in de handjes… die maken we een volgende keer! Wordt vervolgd!!

woensdag 21 maart 2012

Hangop... jammie!

Het was al heel lang geleden, dat ik Hangop had gemaakt…

Hangop lijkt wat op Griekse of Turkse yoghurt, en is heerlijk om als toetje te eten met honing, jam of vruchten (of alle drie J!) Hangop is echt een zuivelproduct uit vroeger tijden, en supersimpel te maken… Het enige wat je nodig hebt is yoghurt… en tijd!

Wat heb je nodig?

Voor 4 tot 6 personen:

· 2 liter yoghurt

· grote schaal waar een zeef of vergiet in past

· zeef of vergiet

· natte theedoek

· kaasdoek of extra theedoek


Leg zeef of vergiet in de schaal. Let erop dat de onderkant hiervan de bodem van de schaal niet raakt. Hierin komt de natgemaakte theedoek te liggen.

Nu schenk je alle yoghurt op de theedoek.

Dek dit af met gaasdoek (of andere theedoek).

Het vocht (de wei) uit de yoghurt zakt langzaam door de theedoek in de schaal. Na zo’n drie uur zie je de zijkanten al stevig worden. Controleer regelmatig of de zeef niet in de wei komt te hangen, en giet, als dat het geval is, de wei af.

Pas na acht uur is de Hangop klaar!

Nu kun je het opdienen als toetje met wat honing, fruit of jam. Omdat Hangop heel zwaar van structuur is, heb je er per toetje maar een klein beetje van nodig!

En mocht er toch nog wat overblijven (als dat lukt natuurlijk J!)… bewaar de Hangop dan in de koelkast!

dinsdag 20 maart 2012

Ostara… de Lentegodin is weer in het land!

Vandaag, 20 maart 2012, vieren we de komst van de Lente, van oudsher één van de belangrijkste vieringen in de cyclus van het jaar. De lente is de tijd, waarop mensen al eeuwenlang en met smart naar verlangen…

Na de lange, bittere winter, waar in oude tijden dood door honger of koude heel reëel was, werd de komst van de lente met vreugde gevierd! De lente is de dag van de lente-equinox: het punt waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat. Dag en nacht duren even lang, en de zon komt precies in het oosten op (uitgezonderd op de Noord- en Zuidpool). Heerlijk om te ervaren dat het elke dag weer langer licht wordt!

De godin die van oudsher met het lentefeest geassocieerd werd is Ostara. Haar naam is van dezelfde stam van de Angelsaksische Eostra, beide namen worden dan ook gebruikt voor dezelfde godin.

Ostara of Eostre is de Germaanse godin van de dageraad. Haar naam is afkomstig van de term ‘oosten’, daar, waar de zon op komt. Ook in het Oudnoors is de naam van deze godin terug te vinden, namelijk Austr. Het is bovendien heel goed mogelijk dat de naam van Ostar(a) weer afkomstig is van een nog oudere godin, namelijk Isthar, een van de godinnen uit het antieke Mesopotamië. Allen zijn bovenal bekend als godinnen van de vruchtbaarheid!

Het feest ter ere van Ostara werd altijd gevierd op de eerste volle maan na de lente-equinox. De meeste oude volkeren, zoals de Babyloniers, Romeinen, Germanen en Kelten, vierden hun lentefeesten op deze dag. Ook het Joodse volk kende voor de komst van Jezus een lenteviering, waarop later, na de dood van Christus, het Paasfeest werd gebaseerd.

De eerste en enige officiële vermelding van Ostara komt van de kerkhistoricus Beda Venerabilis (673-735).

Hij vermeldde in de ‘Temporum Ratione’, dat de Saksen een godin aanbeden die Eastra heette. Zij zou, volgens deze christen, in vroegere tijden in Engeland zijn aanbeden.

Jacob Grimm stelde in zijn `Deutschen Mythologie´ dat de godin Ostara ook op het Europese vasteland aanbeden werd. Hij baseerde dat o.a. op de naam ‘Ostarmonath’, zoals de maand april genoemd werd in de tijd van Karel de Grote, en wat vertaald kan worden als ‘lentemaand’. Grimm schrijft: ´Ostara moet, evenals de Angelsaksische Eostre, een hoger wezen van het heidendom geweest zijn, wiens dienst zo diep geworteld was, dat de missionarissen de naam toestonden en voor één voor de belangrijkste christelijke jaarfeesten gebruikten`.

Ostara is een godin die symbool staat voor de overwinning van het licht en het aanbreken van de vruchtbare periode. Zij is ´de godin van de stralende morgen, het stijgende lichte en de blijmoedige en heilzame verschijning´. Zij kondigt een nieuw begin aan: het begin van een nieuw seizoen van vruchtbaarheid.

De symbolen van Ostara zijn de haas en het ei. Beiden zijn oeroude vruchtbaarheidssymbolen en symboliseren het nieuwe leven op aarde...

En ons woord ´lente´ dan? Dit woord stamt af van het Germaanse ‘länggitinaz’, wat betekende ‘het lengen der dagen’. Tot in de Middeleeuwen bestond het werkwoord ‘lenten’, en hiermee gaf men aan ‘het bewerken van de velden in het voorjaar’.

En dan komt, zoals bijna bij alle huidige feesten, de Katholieke Kerk weer om de hoek kijken. Het huidige Paasfeest, wat nog steeds tijdens de eerste volle maan gevierd na de lente-equinox gevierd wordt, heet in Engeland en Duitsland nog steeds naar de oorspronkelijke lentegodin: Ostern en Easter… Maar hierover later, met Pasen, meer…

Eostra,

Vrouwe van het Ochtendgloren

Vrouwe van de Dageraad,

Laat de wind voorzichtig waaien over het prille lenteleven.

Laat de zon mild zijn warmte schenken aan bloesem, bloem en knop.

Laat de regen zachtjes vallen op het verse voorjaarsgroen.

Eostra,

Laat de eieren rollen

Laat de hazen dollen

Laat de hoofden tollen

Van liefde en geluk

Eostra,

Laat het Lente zijn!

Deze ‘moderne’ lentegodin is een schilderij van Ada Breedveld! Alle afbeeldingen zijn van Internet geplukt.

maandag 19 maart 2012

Lieve allemaal…

…nog één dag, dan begint echte Lente! De Lentefee is al onderweg, merken jullie het ook?

De komst van de Lentefee, door Elsa Beskow in ‘Olles skitocht’

En terwijl het zonnetje overuren maakt om al die grauwe en grijze sombere dagen van de afgelopen tijd te verdrijven (héérlijk!!), zit ik met mijn snoet in de zon en een dampende en geurende kop thee erbij, alle reacties te lezen die jullie gestuurd hebben op mijn vraag van gisteren…

Ik wil iedereen héél erg bedanken voor het meedenken – en reageren…!

Wow, wat een herkenning

…en bovendien veel handige tips, superfijn!

Ik concludeer er uit, dat ik op een andere manier naar mijn ‘volgers’ moet gaan kijken…! Heb dan ook besloten om het aantal volgers weg te halen van mijn zijbalk, dat geeft me rust… dank voor deze tip, Karin!

En ik voel tegelijkertijd heel sterk, dat ik gewoon lekker wil blijven doorbloggen op de wijze, waarop ik het gewend ben. Komt er een logje bij me op, dan plaats ik het, komt er niks, dan plaats ik niks… !

En al mijn lieve, lieve volgers die zelf ook een blog hebben: ik blijf jullie lezen, maar zal het plaatsen van reacties drastisch gaan beperken. (Al zal dat best lastig zijn in het begin, ik ken mezelf, ben nogal een gewoontedier, ha ha!!)

Mijn blik word even naar buiten getrokken, waar het paartje Turkse Torteltjes heerlijk in de Lijsterbes zit te roekoe-en…

En besef terdege, dat wat werkelijk belangrijk is, toch wel stand houdt!

Dank jullie wel!!

zondag 18 maart 2012

Luxeprobleem

Nu ik even uit de roulatie ben vanwege dat vervelende griepje, kwam er, al soezend in mijn bedje, het volgende onderwerp heel sterk naar boven… vandaar dat ik het met mijn griephoofd toch snel even op mijn blog plaats! Nog heel erg bedankt voor alle lieve beterschapswensen trouwens!!

Ik heb namelijk een luxeprobleem! Iets, wat ik echt lastig vind…! Het gaat over mijn blog, en ik wil jullie vragen om advies!

Het zit namelijk zo: de afgelopen maanden zijn er steeds bloglezers gekomen, die zich bij Lupineke’s Blog hebben aangemeld als ‘volger’. Ik natuurlijk helemaal trots, dat zoveel mensen het blijkbaar leuk vinden om over al mijn gedachtenspinsels, maaksels enz te lezen!

Ben er eigenlijk ook een beetje verbaasd over, want ik doe maar wat, hou me vooral bezig met wat er op mijn pad komt… Ik bedoel, ik heb geen quiltblog, geen brocanteblog, geen haakblog, geen kookblog, geen tuinblog… het is hier gewoon een mengelmoesje van vanalles en nog wat….!

Nu wil het geval, dat de meeste volgers zelf ook een eigen blog hebben. Hartstikke leuk, want hierdoor kom ik ontzettend veel inspirerende en interessante mensen, patronen, verhalen, recepten en ideeën tegen! Waar ik heel erg van geniet!!

Vanaf begin af aan, heb ik trouw allerlei blogs bezocht en ook geprobeerd een reactie achter te laten, zeker bij mijn trouwe ‘volgers’! Hierdoor bouw je een band op, en heb je vaak echt heel ‘echt’ en leuk contact!

Maar nu komt het: het lukt me niet meer, het worden er te veel! Momenteel heb ik bijna honderd volgers!!! (Niet opscheppen Lupineke, het zijn er 93…!) En ben ik teveel tijd per dag kwijt om al die blogs te volgen, te lezen, een reactie achter te laten en ook nog vaak die irritante woordverificatie in te vullen, die bij heel veel blogs aan staat (en wat de bloggers vaak zelf niet eens weten!)

Tijd, die ten koste gaat van mijn huis-, tuin- en handwerk! Dus jullie zien: het is echt een luxeprobleem!

Wie heeft er een goed advies? Wat is een goede manier om hier mee om te gaan? Ik dacht zelf al om niet meer overal en altijd een reactie achter te laten. Maar dat is zo ondankbaar tegenover de bloggers die zo hun best gedaan hebben om een leuk logje te maken…

Hoe zouden jullie dit oplossen? Ik hoor het graag!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...