woensdag 25 april 2012

Eva Besnyö in Westkapelle deel 2

Eva Besnyö, de Hongaarse fotografe die vanaf 1932 in Nederland kwam wonen, maakte tijdens haar zomerse verblijven in het ‘Westkapelle-van-voor-de-oorlog’ een serie foto’s van Betje Louws. Dit dochtertje van geitenslager Johannes Louws was speciaal voor deze reportage een dag te gast bij het gezin van Joane en Janis Huibregtse.

Samen met de jonge Betje zoekt Joane schortenbont uit in de winkel van Joane’s moeder, om hier een schortje van te naaien. Terwijl zij hier aan bezig is, past Betje alvast een ondermuts voor de spiegel… Ook een beukje wordt gepast, en uiteindelijk wordt Betje helemaal door Joane aangekleed… en wat is ze ‘pront in haar Zeeuwse goed’!








Ik vind het prachtig, om dit tijdsbeeld te zien door de ogen van deze bijzondere fotografe. Naast deze foto’s van Zeeland heeft Eva Besnyö nog veel meer bijzondere foto’s gemaakt: van kinderen, in Hongarije, in Amsterdam van de Dolle Mina’s, van architectuur, van de Watersnoodramp…



Er zijn diverse fotoboeken van haar uitgegeven, die overigens niet altijd meer even makkelijk te vinden zijn…

En hoe verliep het leven van Eva Besnyö na de Oorlog? In 1945 scheidde zij van John Fernhout, waarmee ze in 1933 getrouwd was.  Een jaar later huwde ze met ontwerper Wim Brusse en met hem samen kreeg ze een zoon en een dochter.  Enkele jaren na de geboorte van haar kinderen pakte ze het fotograferen weer actief op. Zij bleef tot op hoge leeftijd actief in de kunstwereld, en ontving in 1994 de Piet Zwart Prijs voor haar gehele oeuvre.


Eva Besnyö overleed op 12 december 2003 in het Rosa Spierhuis te Laren, 93 jaar oud. In een interview met Ischa Meijer, kun je meer te weten komen over deze interessante en krachtige vrouw, die niet vanuit de techniek, maar vanuit haar gevoel fotografeerde …

donderdag 19 april 2012

Zevenbladquiche

We hebben er lekker van gesmuld, van de Zevenbladquiche die ik vorige week gemaakt heb…!

Alleen moet ik als ik heel eerlijk ben bekennen dat, hoewel het Zevenblad heerlijk rook bij het snijden, er qua smaak eigenlijk niets van terug te vinden was, ha ha ;)!

Ik blijf het echter een gaaf idee vinden, dat je in deze vroege tijd van het jaar toch vers ‘groenvoer’ kunt vinden om te eten! Maar…wat voegt Zevenblad dan toe aan de maaltijd, behalve het fijne idee dat je vers groen eet?

Eens kijken wat Wikipedia erover zegt:

‘Zevenblad (Aegopodium podagraria) bevat vitamine C, provitamine A, kalium, calcium, magnesium en kiezelzuur.

In de volksgeneeskunde te gebruiken bij de behandeling van jicht en reuma. Omslagen van gekneusde bladeren werken pijnstillend op pijnlijke gewrichten.’

Geen enkel probleem dus, het eten van Zevenblad, en nog gezond ook! Het fijne van Zevenblad is dat het overal voorkomt, en dat je het zonder terughoudendheid dagelijks kunt eten. Je gebruikt het eigenlijk net als spinazie en kunt het koken, roerbakken, in stamppot gebruiken, door een omeletje roeren, een gratin mee maken, en ga zo maar door… de mogelijkheden zijn eindeloos!

Onlangs zag ik bij ‘l Heurebleu een recept wat ik graag nog wil gaan uitproberen: kaasscones met zevenblad.. jammie, het zag er heerlijk uit!!

Wil je de quiche uitproberen, dan hierbij de ingrediënten en werkwijze!

· 1 pakje diepvries bladerdeeg voor de bodem

· schaaltje gewassen en fijngehakte blaadjes van Zevenblad

· 1 gesnipperd uitje

· 1 gesnipperde prei

· 5 eieren

· 1 pakje soya cuisine of slagroom

· 1 pakje spekjes of champignons (voor de vegetariërs)

· 1 pakje blauwschimmelkaas (dana blue)

· 1 zakje geraspte kaas

· zout, peper, gedroogde tijm en peterselie

· Klein handje rozijnen en pijnboompitten

Werkwijze:

Bekleed een quichevorm met het bladerdeeg. Bak de spekjes (of champignons) in een klein beetje olijfolie. Fruit uitje en prei in het bakvet van de spekjes. Voeg het zevenblad toe en roerbak dit mee totdat het geslonken is, voeg peper, zout en kruiden toe. Verdeel de vulling over het bladerdeeg. Snijd de blauwschimmelkaas in stukjes en verspreid deze over de vulling. Hierover wat rozijnen en pijnboompitjes strooien. Klop de eieren en room tot een egale massa, maak hem pittig met wat zout en peper. Giet de ei-massa gelijkmatig over de vulling. Strooi hierover de geraspte kaas. Bak de quiche in ca 25 minuten op 200˚C in een voorverwarmde oven.

Eet smakelijk!

dinsdag 17 april 2012

Eva Besnyö in Westkapelle - deel 1

Stel je voor: je loopt in het plaatselijke museum in Westkapelle, het geboortedorp van je Opa. Er is veel te zien… je verdiept je in de geschiedenis van het dorp en zijn bewoners, en dan opeens valt je oog op een prachtige zwart-wit foto van een boerengezin aan de maaltijd.

En terwijl je er bewonderend naar kijkt, vallen je twee dingen op… De naam van de vader van dit gezin vertoont nogal wat gelijkenis met de naam van een broer van je Opa, én de naam van de fotografe van deze foto doet ook ergens een belletje rinkelen… Lupineke’s nieuwsgierigheid was weer gewekt… J!

Deze prachtige foto blijkt te zijn gemaakt door Eva Besnyö, een Hongaarse fotografe, die na haar jeugd in Boedapest en opleiding in Berlijn, haar verdere leven in Nederland doorbracht.

Foto van Eva Besnyö met zelfportret

Eva Marianne Besnyö werd op 29 april 1910 in Boedapest geboren in een intellectueel, Joods gezin. Nadat zij haar gymnasiumopleiding had afgerond, wilde haar vader graag dat zij een universitaire opleiding ging volgen. Eva volgde echter haar eigen wil: zij wou fotografe worden! Als dat niet zou kunnen, zou ze films willen maken… Haar leermeesters in de fotogratie waren o.a. Josef Pésci in Boedapest en Dr. Peter Weller in Berlijn. In de periode rond 1931, toen Eva Besnyö zich als zelfstandig fotografe in Berlijn vestigde, stak het nazisme steeds nadrukkelijker de kop op, een reden waarom zij in 1932 naar Nederland verhuisde. Eva Besnyö was toen 22 jaar oud.

In Berlijn had Eva de cineast John Fernhout leren kennen, met wie zij in 1933 in het huwelijk trad. John Fernhout was de zoon van de schilderes Charley Toorop, en via haar beroemde schoonmoeder werd Eva geïntroduceerd in de Nederlandse kunstwereld.

Charley Toorop schildert Westkappelse boer – Foto Eva Besnyo

Charley Toorop verbleef graag en veel in het Zeeuwse dorp Westkapelle. Haar vader, Jan Toorop, bracht zijn zomers jarenlang in Domburg door, waar hij een kunstenaarscentrum had opgericht. Charley vond Domburg echter te mondain en ging liever te voet naar Westkapelle, waar zij meer inspiratie opdeed voor haar schilderijen bij de ‘noest werkende bevolking’.

Eva Besnyö ging met schoonmoeder Charley Toorop mee naar Westkapelle, en ook zij was onmiddellijk gecharmeerd en gefascineerd door het prachtige Zeeuwse landschap en de authentieke boerenbevolking die ze hier aantrof! Zij vond Nederland ‘aandoenlijk’, en hield er van, om het al het mooie en positieve wat zij zag, vanuit haar gevoel voor schoonheid, in foto’s vast te leggen. Eva en Charley verbleven tijdens deze periodes in Café de Valk, waar zij vaste gasten waren en Charley een atelier had. Eva maakte veel foto’s van het dorp en zijn bewoners, waarmee ze een tijdsbeeld, wat na de oorlog voorgoed verdwenen was, op bijzondere wijze zou vastleggen…

De foto’s die Eva Besnyö maakte in Zeeland werden in 1990 uitgebracht in een fotoboekje, wat Lupineke, tot haar grote blijdschap, pas geleden op de kop kon tikken: ‘Zeeland Toen’!

Deze prachtige foto’s maakte Eva Besnyö in Westkapelle …






Maar, hoe zit het nou met die gezinsfoto uit het museum? Is deze foto nou echt van het gezin van de broer van mijn opa?

Het gezin van Janis en Joane (Adriana) Huibregtse-Westerbeke met in het midden dochtertje Ploon

Tijdens een bezoekje aan een nicht van mijn vader, blijkt dat Eva Besnyö inderdaad het gezin van mijn oud-oom heeft gefotografeerd. Wij ontmoetten Ploon, nu inmiddels ruim 80 jaar oud, en zij kon het verhaal bevestigen. Het had weinig indruk gemaakt op deze nuchtere, hartelijke vrouw, dat hun gezin gefotografeerd werd door een beroemde fotografe.

Veel méér indruk had een schilderij van Charley Toorop op haar gemaakt. ‘Aan de toog’ heet het, en ook hier staan Ploons ouders op afgebeeld: dit vindt ze dus helemaal niks! Want tot grote ergernis van Ploon staat haar moeder afgebeeld met maar één oog. Ze vindt het nog steeds een vréselijk schilderij om te zien…!

Eva Benyo heeft in Westkapelle verschillende serie’s foto’s gemaakt. Ze zijn niet alleen prachtig om te zien, maar leggen ook een tijdsbeeld vast van het boerenleven van voor de oorlog… een wereld die daarna voor altijd verdwenen zou zijn…!









Binnenkort meer over deze bijzondere fotografe!

woensdag 4 april 2012

Paaseieren versieren met echte bloemen

Een fijne manier om alle reisbelevenissen te laten dalen is gewoon lekker aan de slag te gaan! En met Pasen voor de deur bedacht ik een heel leuk werkje, namelijk paaseieren versieren met bloemen en blaadjes uit de tuin.

Tot mijn grote vreugde zag ik bij de suup witte scharreleieren, want die heb je hiervoor wel echt nodig!

Het eerste wat je moet doen, is de eieren uitblazen. Een uiterst smerig karweitje, maar met de juiste techniek een fluitje van een cent.

Eieren uitblazen doe je zo:

Prik met een speld een zo klein mogelijk rondje uit aan de bovenkant van het ei. Het middenstukje van het geprikte rondje wip je er met de spelt uit en er is een mooi rond gaatje ontstaan!

Draai het ei om (boven een schaaltje) en prik nu nogmaals een iets groter rondje uit aan de onderkant van het ei.

Steek met een grote naald of speld de dooier binnenin het ei kapot.

Blaas de inhoud van het ei door het grote gat aan de onderzijde in het bakje. Soms gaat dit makkelijk, soms moet je even flink blazen!

En soms gaat het mis… ;)! Als het ei leeg is, spoel je het goed uit onder de kraan, probeer zoveel mogelijk water door het ei te laten lopen zodat het later niet gaat stinken! ’s Avonds eet je uiteraard omelet J!

Nu begint het leukste werk! De eieren worden nu omwikkeld met bloemetjes en blaadjes uit de tuin, die je met een reepje stof op hun plaats te houd, en het ontstane pakketje bind je vast met touw. De eieren ga je nu koken met natuurlijke kleurstoffen… het is net toveren!!

Benodigdheden:

· Uitgeblazen eieren

· Kleine bloemetjes en blaadjes met mooie vormen

· Reepjes stof

· Dun touw

· Verfstoffen, zoals uienschillen, bietjes en/of spinazie

· Pannetjes die wat vies mogen worden

· Grote, niet te zware stenen

Verzamel in de tuin verschillende bloemetjes en blaadjes waarmee je de eieren gaat versieren.

Wikkel de bloemetjes en blaadjes afwisselend om een ei heen, gebruik de stofreepjes om ze op hun plaats te houden. Het is soms even priegelen, om alles op de juiste manier vast te houden…


Wikkel zo het hele ei om met bloemen en blaadjes, en bindt de stofreep er als een pakketje omheen.

Met dun touw bindt je tenslotte het hele pakketje dicht zodat alles stevig op zijn plaats blijft tijdens het koken.

Als alle eieren op deze wijze gemaakt zijn, gaan ze in de pan! Voeg uienschillen, bietjes of spinazie toe om ze te verven.

Omdat de eieren hol zijn gaan ze drijven. Leg er een schaaltje of steen op, om ze onder water te houden.

De eieren moeten nu minstens een uur koken. Vul regelmatig het water aan in kleinere pannetjes, zodat de eieren onder blijven staan.

Na een uur mogen de eieren uit de pan. En nog moet je even je geduld bewaren…! Pas als de eieren helemaal afgekoeld zijn, begint het spannendste gedeelte: het uitpakken van de pakketjes!

En kijk eens hoe mooi ze geworden zijn!! De bovenste twee eieren zijn geverfd in (ingevroren) bietjes en de onderste drie in uienschillen.

Nu de afwerking:

Steek met een lange dunne naald een visdraad door het ei.

Bindt aan het uiteinde van de visdraad een stukje lucifer.

Frommel dit stokje heel voorzichtig door het gaatje aan de onderzijde het ei in, trek de draad zachtjes aan… en voilà, het stokje klemt zich vanbinnen vast in het ei en je kunt het nu ophangen!

Als laatste is het mooi om de eieren even in te wrijven met wat zonnebloemolie, hier gaan ze zachtjes van glanzen!

Inmiddels hangen de eitjes hier te stralen voor het raam, en kan in Huize Lupineke het Paasfeest - bijna - beginnen!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...