Meestal vind ik mezelf best slim. Maar regelmatig ook niet,
en moet ik vreselijk hard lachen om mijn eigen onnozelheid! Zo ontdekte ik
laatst, dat ik zomaar, zonder dat ik er erg in had, een aantal stukken servies
van het zo beroemde ‘Maastrichts aardewerk’ in huis had.. J!
Het kwam allemaal door de Goed Nieuws Bus. Die stond op de
Markt in onze hoofdstad. Met niet alleen ‘goed nieuws’, maar ook een aantal
kramen met rommelmarktspulletjes. Waar ik natuurlijk snel even langs moest, om
te kijken of er niet toevallig nog iets ‘leuks’ tussen lag…
Tot mijn verrassing zag ik een klein ontbijtbordje met
hetzelfde randje, als de zes diepe borden die ik onlangs op een andere
rommelmarkt gekocht had, voor 0,75 cent per stuk, dus veel kon dat niet wezen –
dacht ik toen nog. Naast het ontbijtbordje lag nog een leuk schaaltje, en toen
ik dat omdraaide om te zien of er geen barstjes in zaten, ontdekte ik het
tekentje dat er op stond: Maastrichts Aardewerk… En bleek het ontbijtbordje hetzelfde tekentje
te hebben…
Wow, zomaar twee originele ‘Petrus Regouts’!! Wat zouden die
wel niet moeten kosten? Op mijn vraag keek de dame eens peinzend rond, en
antwoordde toen: “Ach, doe maar vijftig cent voor die twee samen.” Ik dacht
even, dat ik het niet goed verstaan had. Maar nee, ze was bloedserieus!
En terwijl ik mijn portemonnee uit mijn handtas diepte, viel
mijn oog op een mooie schaal met deksel.
Die zou toch ook niet… en jawel, ook de schaal had hetzelfde stempel op de
onderzijde! “En die schaal”, vroeg ik aarzelend, bang om slapende honden wakker
te maken… Streng keek de dame me aan: “Twee euro!” “Vooruit dan maar”, zuchtte
ik, inwendig jubelend!
Met mijn schatten - van wel 2,50 euro! - kwam ik thuis,
helemaal blij! Waarna ik meteen mijn andere witte aardewerken keukenspullen
maar eens onder de loep nam.
De score: ik was dus al trotse bezitter van twee schalen,
een klein langwerpig bordje en zes diepe borden van dit beroemde merk! Van de
grootste schaal wist ik het wel, die had ik nog niet zo lang geleden gescoord,
maar de kleine schaal en diepe borden waren echt een verrassing!
Slim, die Lupineke? Ach, valt wel mee… maar geluk, dát
heeft ze wel!!
