Zeeuwse Streekdrachtendag!

Tjonge, wat een week heeft Lupineke achter de rug! Een week die boordenvol zat en waarvan ik nu langzaam een beetje aan het bijkomen ben…

Want.. afgelopen zaterdag was het de Zeeuwse Streekdrachtendag  in Veere! En wat was het een geweldige dag!!! Er hadden zich zeker tussen de 170 en 200 mensen in Zeeuwse streekdracht in Veere verzameld, en wat waren er mooie drachten te zien!! Lupineke keek haar ogen uit! Want iemand streekdracht zien dragen is heeeeeel wat anders dan een plaatje of foto! 

Het was ook heel bijzonder om zoveel mensen te ontmoeten die gepassioneerd met de streekdracht bezig zijn, ieder op zijn of haar eigen manier. In een enkel gesprek leer je dan al zoveel meer dan uit honderd boeken!

Het meest indrukwekkende vond ik het defilé, waarmee de dag werd geopend: wow, zo iets moet je meegemaakt hebben! Wat een geweldige happening! Stel je eens voor: achter een drietal trommelende tamboers liep een indrukwekkende lange rij prachtig geklede mensen  (alle Zeeuwse drachten vertegenwoordigd!) over het bolwerk naar het Veerse Meer… waar de kanonniers al klaar stonden bij het kanon… 

De zon piepte af en toe tussen de wolken door, dikke rijen bezoekers vormden een erehaag, en dan was het wachten op het sein ‘veilig’… Wat overigens wel even duurde, want niet alle bootjes hadden door dat ze precies in de vuurlinie lagen ;) Vier schoten werden er afgevuurd, en hiermee was het jubileum van Het Walchers Costuum officieel geopend!

Wat ik erg leuk vond waren een paar ontmoetingen met mensen die ik wel via mail ken, maar nog nooit life was tegen gekomen. Zoals Hanneke, blogster uit Westkapelle, die samen met haar man naar de avondvoorstelling was gekomen! Zo leuk om elkaar nu eindelijk eens te zien en spreken!! En twee van de mannen van het Fotocollectief, Jan en Cees, die de meest prachtige foto’s op hoog niveau maken van –voornamelijk- ons mooie Zeeland! Daar kan ik nog veel van leren ;)!

Het meest hilarische moment van de dag was toen er twee heren van Omroep Zeeland ineens een grote microfoon en camera voor mijn snufferd hielden. Of ze me wat mochten vragen..? Oh dear, het zweet brak me spontaan uit en daardoor reageerde ik wat overmoedig op de vraag, wat ik onder de rokken had… ‘Hoever wil je gaan?’, antwoordde ik… De arme man met microfoon begon helemaal te stotteren, wist even niks meer te zeggen…! Natuurlijk ging het om mijn beugeltas, ha ha, dat wist ik natuurlijk ook wel ;)! Ze hebben het er gelukkig uit later geknipt!

En dan hadden we nog de avondvoorstelling in de Grote Kerk! Na de verkiezing van de prontste boer en boerin (nee, dat ben ik niet geworden, ha ha!) was er een gezellig optreden van het Westkappels Koor. Zij zingen traditionele en modernere liederen in Westkappelse dracht, en het is altijd bijzonder om een heel koor zo pront in dracht te zien!

Als afsluiting was er een voorstelling van Het Walchers Costuum, die aan de hand van een oud gedicht in dialect een Marktdag in Middelburg uit vroeger dagen uitspeelde. Aan de hand van zestien  verschillende scenes kwamen alle aspecten van het leven uit die tijd aan de orde, aangevuld met geprojecteerde foto’s en geluid. Een geweldig leuke uitwerking, vooral de kinderen die meededen stalen de show met hun spontane (toneel-)spel!

Al met al een geweldige dag, al was ik werkelijk kei-kapot aan het eind van de avond ;)!! Er was maar één ding, wat ik heel erg jammer vond, en dat was dat ik zelf nauwelijks foto’s heb kunnen maken! Ik hoop van anderen foto’s te krijgen, zodat ik jullie meer kan laten zien!

En toen was het eindelijk zondag.. uitrusten.. bijkomen.. niks doen… ha ha, vergeet het maar! Om een uur of 1 belde vriendin Karin me op. Zij en haar man hadden onze koepeltent geleend voor een weekje kamperen in Zuid-Limburg. “Ja, hoi, met Karin.. we zijn hier net aangekomen op de camping… willen de tent opzetten… maar er zitten geen stokken bij!”

Dus je snap wat Lupineke zondagmiddag gedaan heeft? In plaats van uitrusten… bijkomen… niks doen… ben ik op en neer naar Hasselt in België gereden om mijn lieve vrienden de tentstokken te brengen die nog op onze zolder lagen ;)!

Fijne dag allemaal vandaag! Ik ga vandaag… precies!

Streekdrachtendag in Veere!

Vandaag is het zo ver… de 5^e Zeeuwse Streekdrachtendag vindt vandaag plaats 

in het liefelijke stadje Veere!! 

Ooit kende Zeeland 16 verschillende drachten, waarvan de meeste helaas uit het hedendaagse straatbeeld verdwenen zijn… Maar vandaag zijn al deze streekdrachten present: zo’n 170 mensen uit heel Zeeland hebben zich opgegeven om al het moois uit het verleden te laten zien!

Het Walchers Costuum heeft zijn 25-jarig jubileum aangegrepen door de Zeeuwse Streekdrachtendag dit jaar te organiseren. Zij zal dan ook een prominente rol spelen vandaag, onder andere door een bijzonder optreden in de Grote Kerk in Veere, waar een Marktdag uit het verleden zal worden nagespeeld.

Het programma:

11.00 u                 Op de Vismarkt zullen een groot aantal mensen in Walcherse dracht aanwezig zijn

13.45 u                 Defilé vanaf de Grote Kerk over de wallen naar het Maurits Bolwerk.

14.00 u                 Officiële opening van de Streekdrachtendag door het afschieten van het kanon. Het defilé vervolgt zijn weg via de Campveerse Toren, Kaai en Markt terug naar de Grote Kerk.

Vanaf 14 uur is de Grote Kerk geopend voor publiek. Er is een o.a. een Ambachtenmarkt waar o.a. een  houtsnijder, mandenmaker, stoelenmatter, kantkloster, goudsmid etc. etc. aanwezig zullen zijn. Het Westkappels Koor verzorgt er een optreden. Entree Grote Kerk 3 euro, kinderen t/m 12 jr gratis.

17.00 u                 Parade voor de verkiezing: prontste man of vrouw in streekdracht! Iedereen die streekdracht heeft en dit vandaag wil laten zien, is vandaag van harte welkom, en kan meedoen aan de wedstrijd wie het mooist gekleed is!

20.00-22.00 u     Avondvoorstelling in de Grote Kerk. Zo’n zestig mensen in Zeeuwse Dracht laten zien hoe het er aan toe ging op een Marktdag in vroeger tijden, een levendige voorstelling waarin toneelspel wordt afgewisseld met beeld en geluid! Ook het Westkappels Koor zal vanavond van de partij zijn en nogmaals optreden! Kaarten voor de avondvoorstelling kosten 10 euro.

foto Leo Adriaanse

Zie ik jullie vandaag ook?

Ditjes en Datjes...

Helaas.. geen strandmiddagjes, tuinwerkjes of leuke uitstapjes voor Lupineke de afgelopen dagen.. 

Jammer genoeg zit dat er even niet in, want de Jongste is ziek! Gelukkig weten we nu wat het is en heeft ze de juiste medicijnen, dus hopelijk knapt ze snel op en kunnen we snel weer gaan genieten van zomer, zee, zon en strand!

Door die verplichte rust hangen we voornamelijk onder het zonnezeil op de tuinbank en leven we heel de dag buiten, ook het Zieke Kind.

Buiten lezen, koffie drinken, breien, hapje eten.. zalig met dat mooie weer!

Het 'aan huis gebonden zijn' is op zich ook wel eens lekker… Huize Lupineke ligt er voor het eerst sinds weken weer glanzend en schoon bij. Ja ja… ;) de was is gedaan, de keukenvloer geschrobd en in de olie gezet, de (meeste) ramen gezeemd, en inmiddels is er ook weer een doos met spulletjes voor de rommelmarkt gevuld!

Tuinboontjes zitten in praktische porties in de vriezer, de zwartebessenwijn (25 liter!!!) staat heerlijk te pruttelen, en een nieuwe giststarter staat al klaar voor de laatste portie wijn die ik vandaag hoop te maken: kruisbessenwijn!

Dus als het goed is kan ik over een poosje minstens:

5 flessen perenwijn, 10 flessen rabarberwijn, 10 flessen  vlierbloesemwijn en 25 flessen zwartebessenwijn bottelen! Hik!!

Ach, net zoals met de likeur, zal de meeste wijn wel in vorm van cadeautjes weggegeven worden J!

Gaan jullie ook allemaal heerlijk genieten van deze ’s zomerse dagen?

Veel plezier!!

Het lijkt wel… sjalentijd!

Twee sjaals staan er momenteel op de pennen! Nou ja, niet echt eigenlijk, de eerste sjaal is al van de pennen af, maar omdat de lengte niet naar mijn zin is, gaat-ie er weer terug op. De Noro-sjaal, waar ik met heel veel plezier aan bezig was, en waar ik na twee bollen van vond dat-ie af was, is me te kort…

Balen, want hij is verder helemaal af: randje erlangs gehaakt, in de Eucalan geweekt, opgespannen…

Gelukkig heeft Alet nog Noro sokkenwol in voorraad, en ligt er al een bolletje op me te wachten in Ouwerkerk! Zodat ik, zodra zij terug is van vakantie, het wolletje op ga halen en de sjaal nog iets langer ga maken!

De tweede sjaal noem ik mijn Franse sjaal, daar ben ik in Normandië aan begonnen. Het was heerlijk om voor mijn tentje te genieten van het Franse campingleven met steekjes en een glaasje cider!

De wol voor deze sjaal is de prachtige, handgeverfde streng die ik van Alet kreeg voor mijn verjaardag, gecombineerd met zelf geverfde bolletjes eco wol in dezelfde tint.

De twee soorten wol combineren prachtig met elkaar!

Inmiddels ziet mijn breiwerk er zo uit! Het is een driehoekige sjaal die je op zijn kop breit. Je begint met drie steken en meerdert dan in elke naald zowel aan de zijkant, als in het midden. Hierdoor ontstaat er een rare driehoekige vorm, maar.. als je de naalden uitlegt ziet het er zo ui:

Kijk, dat lijkt er meer op! Het is prettig breien, de wol is superzacht.. en af en toe komt er een rij gaatje in voor de gezelligheid..

Nu alleen nog een stoel vinden, waar ik met die giga-lange naalden op kan breien ;)! Door de vele steken heb ik een paar extra lange breipriemen van zolder gehaald. Ik houd de rechternaald namelijk altijd onder mijn rechter arm, en deze lange jongens komen dan tegen de rugleuning van de bank aan.. 

En nee, geloof me, rondbreinaalden zijn aan mij écht niet besteedt.. daar krijg ik geen steek mee gemaakt! Toch mijn campingstoeltje maar weer beneden zetten denk ik, daar ging het prima mee!

Vakantieavontuur!

En dan ineens breekt die zomer aan, waarin de gezinsvakanties zomaar, ineens, definitief geëindigd lijken te zijn… Dat je pubers meer bezig zijn met vrienden, uitgaan, logeren, popfestivals en ga zo maar door, dan dat ze met hun moedertje willen gaan kamperen in de natuur… niet dat ze je niet lief vinden hoor ;)! Dat je dagen alleen thuis bent, omdat Manlief de stuurman in deze zomermaanden op zijn bootje zit en geniet van Tropische stormen in de Cariben waar de palmbomen over het dek vliegen…

Tja, wat doe je dan?

Op avontuur J!!

Tentje gepakt.. grove route bedacht.. extra verzekering afgesloten bij de ANWB (tja, van auto’s heb ik weinig verstand ;) .. wat campinkjes opgezocht op Internet die eventueel interessant zouden kunnen zijn.. instructiebrief voor de kinderen geschreven.. kattenvoer op voorraad ingeslagen.. mobieltje en fototoestel opgeladen.. kratje met eten en drinken gevuld.. oliepijl gecheckt..

.. en om zes uur ’s morgens vertrokken richting zuiden! Zonder bestemming, zonder Tomtom, of wat voor zekerheid dan ook. Gewoon gaan rijden en kijken waar je terecht komt! En: het voelde super!!

Door de Westerschelde tunnel ging het via Brugge richting kust, waar de snelweg me al snel in Noord Frankrijk bracht. Eerste echte stop was Boulogne-sur-Mer, maar hier kreeg ik een heel onveilig gevoel. Dus weer verder gereden, af en toe een pitstop, en uiteindelijk neergestreken in het dorpje waarvan ik van te voren bedacht had dat het mijn meest verre eindbestemming zou kunnen zijn: Ètretat in Normandië.

De camping Municipal bleek een schot in de roos: niet ver van het dorp en strand (ca 10/15 minuutjes lopen), rustig, schoon en ik voelde me er meteen op mijn gemak. Genoeg vakantiegangers om me niet verlaten te voelen maar tevens zonder al veel drukte of poespas. Het dorpje zelf was behoorlijk toeristisch, maar erg charmant en gezellig, met veel hotels, terrasjes, winkeltjes maar ook mooie oude gebouwen die geheel een heel bijzondere sfeer gaven!

En dan natuurlijk de kust…!!! Wow, wat een prachtig gebied! Kilometers witte krijtrotsen, met schattige baaitjes, waar je eindeloos kon wandelen zonder ook maar een enkele ziel tegen te komen! Zeer fotogeniek ook, wat resulteerde in meer dan zeshonderd foto’s J!

Vijf boeken heb ik uitgelezen en een halve sjaal gebreid. Drie wandelroutes gelopen van elk zo’n acht kilometer, want al dat stijgen en dalen door die heuvels viel nog niet mee ;)! Diverse dorpjes bezocht, langs een leuke brocante- en weekmarkt geslenterd, lekker op een terras genoten van mosseltjes met friet, inkopen gedaan in een giga Franse supermarkt in een heuse shoppingmall… en enorm genoten van zee, zon, strand, ruimte en het leven buiten in de natuur!

En werkelijk: ik kan het iedereen aanraden! Even op jezelf zijn, even geen moeder zijn, partner of wat-voor-rol-dan-ook…! Elke dag een nieuwe uitdaging aangaan, elke dag iets doen wat je eigenlijk best spannend vind! Ook het weer speelde daar een rol in: wakker worden met regen, wind en een grijze lucht. Regenpak aan, wandelroute mee en de elementen trotseren bovenop de krijtrotsen.. het waren echte uitdagingen!! En de dag daarna weer heerlijk op een handdoekje een boek lezen aan zee, genietend van zon, lekkers en andere vakantiegangers..

Om in de sfeer te blijven nog wat foto’s (nee, geen zeshonderd ;)!

Okee… misschien toch wat veel… ;))!

Engels stekenlapje

Niet alleen in ons landje, maar ook in Engeland werd door jonge meisjes tijdens handwerklessen geleerd, hoe ze letters en cijfers moesten borduren door middel van stekenlapjes.

In 1890 maakte Ruth Wame dit kleine stekenlapje op de Menheniot National School.

Is het niet enig?

Het is een heel klein lapje, afmeting 18 x 13 cm. De randjes zijn netjes omgezoomd.

Maar… hoe komt zo’n schattig Engels stekenlapje nou bij Lupineke terecht?

Mijn tante, op bezoek bij haar dochter en gezin in Engeland, vond het op een rommelmarkt in Zuid-West Engeland. En ze moest meteen aan mij denken, met mijn voorliefde voor handwerk en geschiedenis! Dus kocht ze het lapje en kreeg Lupineke het als bedankje voor onlangs ‘geboden hulp’. (Wat natuurlijk helemaal niet nodig was, want die desbetreffende hulp was met plezier gegeven!!)

Bij het lapje zat het volgende kaartje:

Waar ik uit opmaak, dat Ruth Wame de dochter was van Richard Ough en Sarah Wame (May) en kleindochter van William en Sara May uit Menheniot. Ze trouwde met George Henry Oakes. De datum op het lapje lijkt May 7th te zijn… 

Op de vierde regel vinden we III II S:

op de vijfde regel de initialen van de maakster, R W: 

en dan iets waar ik niet uit kom…

Het lapje was, zo had mijn tante van de verkoopster begrepen, uit een inboedel gekomen van een oude dame, en het zou van haar grootmoeder geweest zijn… als ik het verhaal tenminste goed onthouden heb. Bijzonder he, om zomaar een kijkje te nemen in het leven van een onbekende vrouw aan de hand van zo’n lieftallig stekenlapje.

Menheniot is een dorpje in Cornwall, in het Zuidwesten van Engeland. En wie weet, reist Lupineke er binnen niet al te lange tijd zelf nog eens heen..  Want een reisje aan mijn nichtje in Engeland, samen met mijn tante, zit al een poosje ‘in ’t vat’!!

Zwarte bessengeluk

En ik maar bang zijn, dat ik niet genoeg zwarte bessen zou hebben in mijn moestuin… Dacht er zelfs nog over, om naar Zuid-Beveland te rijden, het land van de zwarte bessen, om daar te kijken of ik wat kilootjes op de kop zou kunnen tikken indien ik zelf niet genoeg zou kunnen oogsten…

Nou, ik had me echt niet ongerust hoeven maken: 13 kilo heb ik er gistermiddag, toen het eindelijk droog was, afgeplukt!! Dertien kilo zwarte bessen… Poeh, hoezo niet genoeg ;)?

En, ik durf het bijna niet te zeggen, maar er zijn nu vijf struiken leeggeplukt.. en er staan er nog drie te wachten ;)! Dus woon je in de buurt, en wil je wat zwarte bessen hebben? Ik hoor het wel…!

Goed, de zwarte bes dus. De Ribes Nirgum is een bes die werkelijk met kop en schouders boven alle andere bessoorten uitsteekt, want hij zit boordevol met antioxydanten en vitaminen! Hij zit vooral vol met anthocyanen, een antioxydant die bekend staat dat hij de algehele status van het lichaam verbetert. Van zwarte bessen word gezegd dat ze de Ziekte van Alzheimer kunnen voorkomen of verbeteren, en het verouderingsproces van het brein kunnen vertragen. De zwarte bes bezit tevens het hoogste vitamine C gehalte van alle fruitsoorten plus bijna alle andere vitaminen en mineralen die je maar kunt bedenken! En toppertje dus!

Niet alleen de bes, maar ook de bladeren hebben een geneeskrachtige werking. Thee van zwarte bessenbladeren is anti-reumatisch, vocht afdrijvend, maagversterkend en stimuleert het lever, mild en nieren. Bovendien helpt de thee bij keelpijn en stimuleert het het afweersysteem bij infectieaandoeningen.

Maar… waarom is Lupineke er zo dol op? Zwarte bessen zijn niet lekker als je ze zo uit het vuistje eet, zoals rode en andere soorten bessen. Ze smaken wrang en vies…  Mijn buren op de moestuin keken me dan ook meewarig aan toen ze drie jaar geleden zagen dat ik een hele haag van zwarte bessenstruiken aan het planten was.

Nee, zwarte bessen moet je verwerken, en dan kun je er de meest overheerlijke dingen mee maken: zwarte bessenjam is onovertroffelijk lekker, zwarte bessenlikeur superheerlijk, en zwartebessenwijn… volgens de kenners is hij geweldig. Die ga ik dit jaar dus voor het eerst brouwen!

Tijdens mijn vakantie kocht ik in een grote Franse suup inmaakbrandewijn, dus die kwam meteen goed van pas. Kilootje zwarte bessen, litertje alcohol erop en een doormidden gesneden vanillestokje er bij.

Nu  moet het drie maanden trekken, daarna de suiker er bij en dan nog even staan.. met Kerstmis zal hij ongeveer klaar zijn! De kleur begint al te komen…

Dan het wijnavontuur! Omdat ik nu zo’n enorme hoeveelheid oogst heb, komt de wijnfles van 25 liter die ik onlangs van vriend Joop kreeg, goed van pas.

Hij moet nog wel schoongemaakt worden, maar waarschijnlijk is dat minder werk dan het schoonmaken van 5 kilo zwarte bessen… ;)! De giststarter staat ook al klaar, al doet-ie dit keer niet zo veel. Misschien dat ik er nog wat extra gist aan toe ga voegen.

En dan natuurlijk jam koken, dat staat voor vandaag op het programma! Eerst maar eens door de regen om diksap bij de natuurvoedingswinkel te kopen, dat gebruik ik om het geleerpoeder van Marmello in op te lossen zodat ik een heerlijke jam kan koken zonder suiker te hoeven gebruiken.

Het is er een goede dag voor, nietwaar ;))!