zondag 23 december 2012

De mooie Kerst Pop-upboeken van Francesca Crespi

Francesca Crespi heeft twee prachtige pop-up kerstboekjes gemaakt.
Vorig jaar kwam ik ze voor het eerst tegen... en, ik was meteen verliefd ;)!

Zelf helemaal geen papierkunstenaar, ben ik er bijzonder van onder de indruk! 
Wat een mooie manier om het kerstverhaal uit te beelden!

Het eerste boekje heeft als titel: Kerstfeest.


In zes schitterende pop-ups wordt het Kerstfeest uitgebeeld. 
Je moet het boek hiervoor wel een kwartslag draaien, maar dan heb je ook wat! 


Francesca Crespi, een Engelse illustratrice die bekend staat om haar creatieve gebruik van papier, heeft met sfeervolle tekeningen in haar eigen, ietwat naïeve stijl, prachtige pop-ups gemaakt. Op de meeste bladzijden bieden kleine beweegbare onderdelen de platen nog extra verrassingen, die zeker voor kinderen heel aantrekkelijk zijn.


Quote:
“De stijl van Crespi doet denken aan de Russische iconenkunst. Jozef en Maria en het kindje hebben gouden aureolen, evenals de engelen. Ook de kleding van Maria doet eerder Russisch dan Oosters aan. Het geheel is uitbundig versierd, de kleuren zijn zacht. De pop-ups zijn prachtig en zo stevig, dat het boek als een kerststalletje gebruikt kan worden.”


Het tweede boek is een liedjesboek, en.. net zo mooi!
Kling klokje klingeling is de titel, en ook dít boek is té leuk om in de kast te laten staan!


In dit tweede boekje zijn vijf bekende kerstliedjes met een eenvoudige notenbalk weergegeven. 
Het is echter veel meer dan een gewoon liedjesboek, in deze uitgave kun je eindeloos genieten en ontdekkingen doen..!


Quote: “Luid het kerstfeest sfeervol in met deze vijf traditionele kerstliedjes, die aan de hand van de begeleidende notenbalk door iedereen gezongen kunnen worden. Schitterende pop-up platen, schuifjes en klepjes, toveren een prachtig versierde kerstboom, de herders in het veld, hemelse hemelkoren en fonkelende sterren tevoorschijn. Terwijl jij de liedjes zingt, luistert je kleuter geboeid terwijl zijn ogen de prachtige illustraties, pop-ups en verborgen sterrenpracht ontdekt!”




En weet je, soms hoef je helemaal geen jonge kinderen meer te hebben, om dit soort juweeltjes in huis te halen.. Precies, dan zijn ze gewoon om zélf heel erg van genieten!

Iedereen heel fijne vierde Adventszondag toegewenst!


vrijdag 21 december 2012

De geschiedenis van Santa Claus

Om heel eerlijk te zijn, heb ik er niks mee! Helemaal niks, zelfs!!
Met…  De Kerstman!
Met de Kerstman, of Santa Claus, die in mijn beleving, zowel kind als volwassene zijnde, nog nooit enige rol van betekenis gespeeld heeft in de wijze waarop wij Kerstmis vieren. Die juist enigszins storend was.. vond ik..!


Eigenlijk vond ik hem altijd maar een irritant, lawaaierig en commercieel mannetje, met zijn overdreven vetgemeste en joviale voorkomen. Dat-ie ook nog onze tradities over de komst van het Kerstkind behoorlijk lijkt te overschaduwen, maakt de boel er nou niet bepaald beter op…

De meesten van ons zullen de Kerstman wel kennen uit de Disney kerstfilms, waarin hij uiteraard vaak de grote aanwezige is. Met dit stereotype beeld van de Kerstman  worden we hier dan ook het meest geconfronteerd.


Maar, waar die Kerstman nou eigenlijk vandaan komt, dat is een heel ander verhaal. En dat vind Lupineke nou weer wél leuk!

Om een uitgebreide zoektocht maar meteen kort te sluiten: uiteindelijk lijkt het er op, dat de figuur van de Kerstman oorspronkelijk voor een groot deel uit Nederland afkomstig is. Rond 1611, toen de Nederlanders naar Amerika gingen en de stad Nieuw Amsterdam stichtten, namen zij ‘hun’ heilige Sint Nicolaas mee en maakten hem beschermheilige van hun nieuwe stad. Sint Nicolaas was namelijk al patroonheilige van de Nederlandse stad Amsterdam.. logisch dus, dat de emigranten hun Nieuwe Amsterdam ook onder zijn bescherming wilden stellen!
Veertig jaar later werd Nieuw Amsterdam voor een appel en een ei aan de Engelsen verkocht en kreeg de naam New York. ‘Onze’ Sint Nicolaas bleef er echter de beschermheilige!


In de periode dat het huidige Amerika werd opgebouwd, werd New York overspoeld door Europese emigranten. Die allemaal hun eigen cultuur, gebruiken en folklore meebrachten en uitdroegen. Ook rond de Kersttradities: de Engelse Father Christmas, de Duitse Weinachtsmann, de Noorse god Thor en de Finse Joulupukki.. Zoals vermenging van volkeren plaatsvond, zo mengden ook al deze figuren zich langzaam maar zeker met de figuur Sint Nicolaas en zijn gebruiken.


In 1773 werd deze vervormde variant van Sint Nicolaas voor het eerst in de kranten genoemd als 
St. A Claus (St. er Klaas). Zijn vorm en uiterlijk was door al die verschillende invloeden al redelijk veranderd, zo werd hij afgebeeld in het groen of blauw, als oude man met een baard, zonder mijter of staf, en waren er elementen aan zijn persoon toegevoegd zoals een ezeltje, karretje, rendieren, elfjes of arrenslee. Die duidelijk hun oorsprong vinden in de Scandinavische cultuur…


In 1809 heeft de schrijver Washington Irving het over ‘St Nicholaus’ in zijn boek: ‘A History of New York’. Hij wordt hier omschreven als een oude man die op een paardje door de stad rijdt. Irving veranderde het paardje later in een karretje.


Clement Clarke Moore schreef, hierdoor geïnspireerd, het populaire gedicht “Twas the night before Christmas” (de oorspronkelijk titel was: “A visit from St Nicholas) wat ging over “Santeclaus”, een roodwangige, in bont geklede St. Nick (afkorting van Nicholaus) die met een arrenslee en acht vliegende rendieren rondreed en die zich door schoorstenen wrong en de kousen van kinderen vulde met cadeautjes. (En, waar kennen we die schoorstenen toch van ;)


Ziehier, de basis van de Kerstman was gelegd!


In 1822 waren de rendieren als trekkers van de slee al zo ingeburgerd bij het beeld van Santaclaus, dat ze namen kregen: Blitzen, Comet, Cupid, Dancer, Dasher, Donner, Prancer en Vixen.
Het negende rendier, bekende Rudolph – die met de rode neus - was er toen nog niet bij. Hij ontstond pas in 1939 en werd gecreëerd in een verhaal van Robert L. May. 


“Op een mistige kerstavond, terwijl het zicht steeds slechter werd, moest Santa de hulp inroepen van Rudolph. Hij had immers een lichtgevende rode neus, en kon zo de weg verlichten”. Waarop Johnny Marks in 1949 het wereldberoemde liedje over hem schreef: “Rudolph, the red-nosed reindeer”.


Rond 1860 was Santa voor het eerst op papier te bewonderen. In de kerstnummers van Harper’s Magazine werden tekeningen afgebeeld van de tekenaar Thomas Nast. Nog steeds is Santa in diverse uitmonsteringen te zien, o.a. als dikke kabouterachtige figuur maar ook zie je hem getekend met een donkere sterrenjas aan..

Het beeld, zoals wij dat nu van de Kerstman, of Santa, of St. Nick hebben, komt voort uit een Coca Cola reclame uit 1930.


In die tijd werd Coca Cola vooral ’s zomers veel gedronken en stond het bekend als een ideale dorstlesser in warme dagen. De Coca Cola Company wilde graag de verkoop in de winterse perioden verhogen en nam daarom tekenaar Haddon Sundblom aan. Hij kreeg de opdracht om een gezellige dikkerd met mooie baard te ontwerpen in de bedrijfskleuren rood-wit.
De gepensioneerde buurman van Sundblom voldeed in ruime mate aan de eisen en stond daarom model. Hij had tevens een heel aparte lach, die klonk als Yo-ho-ho… en zo werd hij het gezicht van de Kerstman, zoals we die nu nog steeds kennen!


En zo blijkt de Kerstman heel wat meer raakvlakken met ons landje te hebben dan ik ooit heb vermoed! En is hij daardoor in mijn ogen ineens heel wat sympathieker geworden J!

Yo-ho-ho!!!

Iedereen op deze bijzondere Midwinter en ‘Einde-der-tijden-dag’ een heel fijne dag gewenst!


donderdag 13 december 2012

Lucia.. lichtbrengster

13 december 2002…
“Als je op 13 december, nadat de kinderen in de klas gebracht zijn, nog eventjes op school blijft, kan het gebeuren dat je getroffen wordt door de ijle klanken van een dwarsfluit.. het tere zingen van een lieflijk liedje... de zachte gloed van brandende kaarsen… en de geur van sterrenkoekjes…


Zingend schrijdt de Luciabruid in het ochtendschemer van klas naar klas, gevolgd door een sterrenmeisje en een tomte (kabouter), die met zijn lantaarntje Lucia bij schijnt!
Wat een prachtig gezicht!


De Luciabruid heeft op haar lange, loshangende haren een groene kroon met 4 brandende kaarsen: zij is de brengster van licht!
Getooid in een witte linnen jurk brengt ze allen licht.. stralend helder licht.
En om het aardse niet te vergeten, deelt ze heerlijke saffraankoekjes uit. Wat een bijzonder moment zo middenin de Adventstijd!”


Inmiddels zijn deze herinneringen slechts herinneringen… en geniet ik in gedachten weer even van de tijd dat onze kinderen dit prachtige geschenk, namelijk de komst van de Luciabruid en haar rondgang langs de klassen, jaarlijks mochten meemaken.
In een ver verleden kwamen namelijk enkele ouders, die een band met Noorwegen hadden, op het idee om dit Scandinavische feest ook op onze school aan te bieden. En zo kwam het, dat de rondgang van Lucia een kleine, ingetogen traditie werd.


Want Scandinavië, daar wordt het Luciafeest groots gevierd!
In heel Zweden en Noorwegen worden op de vroege ochtend van 13 december scholen, kerken, ziekenhuizen, bejaardentehuizen en andere werkplekken bezocht door een prachtig lichtende Luciastoet. En niet te vergeten thuis, in de gezinnen, waar Lucia in de vroege ochtend koffie en saffraanbroodjes rondbrengt!

Lucia staat symbool voor het licht. In het Latijn betekent Lux licht. 


De oorsprong van Lucia komt uit het verre Sicilië waar de legende ontstond over de heilige Lucia van Syracuse, die op 13 december de martelaarsdood stierf en bijna overal in de vergetelheid is geraakt. Behalve in Scandinavië dan…
Het vieren van het Luciafeest is hier een heel oud gebruik. Logisch ook, dat deze heilige hier vaste voet aan de grond heeft gekregen, als je bedenkt hoe lang het wel niet donker is in dit deel van Europa! 

Selma Lagerlof, een van Zwedens bekendste schrijfsters, heeft een prachtig verhaal opgetekend over de heilige Lucia: ‘De legende van de Luciadag.’ Je kunt het vinden in het boek: Een ster over de grens, door Ineke Verschuren.


Nog eventjes genieten van de Luciastoet…
Voorop loopt de Luciabruid, gevolgd door een rij meisjes in witte jurken met kaars in de hand. Dan komen de tomte’s (Zweeds voor kabouter) die haar met hun lantaarntjes bijlichten en als laatste zijn daar de sterrenkinderen. Ook zij dragen een lange witte jurk en een hoge punthoed met manen en sterren er op. De sterrenkinderen symboliseren de hemel, zoals de tomte’s staan voor de aarde. En Lucia? De Lichtbrengster staat hier in het midden, tussen hemel en aarde in.


Iedereen een fijne Luciadag gewenst!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...