maandag 25 maart 2013

Verjaagd door vuur en water


Lupineke reisde vorige week af naar het dijkdorp Westkapelle. In Weschappel staat namelijk Het Polderhuis, het Dijk-en Oorlogsmuseum waar regelmatig allerlei bijzondere en interessante dingen worden georganiseerd…


 Zo was er vorige week de presentatie van het nieuwe boek van Kees Slager.


Kees is in onze provincie een bekende auteur, die al vele boeken schreef over het leven van de gewone man en vrouw. ‘Ooggetuigeboeken’ noemt hij ze zelf. Over landarbeiders.. over vissers… over de overlevenden van de watersnoodramp.. over de Zeeuwse vrouwen van vroeger. Prachtige verhalen legt hij vast en bewaart hij voor het nageslacht.


 Ook nu weer was er een bijzonder boek uit zijn pen gerold met als titel: “Verjaagd door Vuur en Water”.


In dit nieuwe boek heeft Kees de verhalen opgeschreven van de Zeeuwse evacuees en vluchtelingen voor, en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Want tijdens het onder water zetten van Zeeland en de bombardementen die daarop volgden moesten tienduizenden Zeeuwen noodgedwongen huis en eiland verlaten. 

De kinderen van toen, die als gedwongen vluchteling met hun familie van hot naar her gestuurd werden in de hoop ergens onderdak te krijgen, zijn nu de laatste overlevenden van dat tijdperk.
Kees realiseerde zich, dat juist hún verhalen nog nét te horen zijn.. en bundelde ze in dit indrukwekkende boek.


Het raakte me, de verhalen van de vluchtelingen. 
Misschien omdat het me aan het verhaal deed denken aan het verhaal van mijn eigen opa en oma, die tijdens de bevrijding van Walcheren moesten vluchten voor de gevechten en het oprukkende water nadat de dijken waren gebombardeerd door de geallieerden? Ijzingwekkende verhalen van een generatie die er nu bijna niet meer is..


Het eerste exemplaar van zijn nieuwe boek reikte Kees uit aan een van de vrouwen van wie het verhaal van de evacuatie in het boek staat, een ontroerend moment!

Een flink aantal mensen die door Kees geïnterviewd waren voor dit boek was op de presentatie aanwezig. Juist de persoonlijke band tussen schrijver en geïnterviewden maakte indruk… Maar ook Kees’ eigen verhaal deed dat, want ook zíjn familie had moeten evacueren in die oorlogstijd.. Zij kwamen nota bene helemaal in het Drentse Emmererfscheidenveen terecht! In zijn inleiding vertelde Kees, hoe hij dat als ventje had ervaren. 


Quote:
“Het boek bestaat grotendeels uit de verhalen die – vaak op het nippertje – uit de geheugens van de ooggetuigen in alle delen van Zeeland zijn opgediept. Het zijn weliswaar herinneringen aan gebeurtenissen van meer dan 66 jaar geleden, maar het is opvallend hoe scherp ze vaak in die geheugens blijken te zijn gegrift. Waarmee tegelijk wordt aangetoond hoeveel indruk de evacuatie maakte op mensen, die soms nooit eerder van hun eiland af waren geweest en daar nu plotseling te werden gedwongen. Dat veel Zeeuwen na de oorlog nog decennialang de tijd indeelden in ‘voor de evacuatie’ en ’na de evacuatie’ in plaats van ‘voor en na de oorlog’ bewijst hoezeer die evacuatie de mijlpaal was in hun leven.”


Opdat het nooit vergete worde… met dank aan Kees voor zijn niet aflatende inspanningen de Zeeuwse vluchtelingen en evacuees van toen een stem te geven!






19 opmerkingen:

  1. Het is vast een bijzonder boek geworden, goed dat er mensen zijn die dit vastleggen. groetjes, Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig en dat gedichtje van Vroman, daar zijn geen woorden voor.......

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goedemorgen,
    Fijn dat je daar op af gegaan bent. Ik ga gelijk doormailen aan mn familie dat ze je logje moeten lezen,
    want Westkapelle daar liggen de ROOTS.
    De Boerderij naast de Toren daar woonden de Cijsouws. Is nu Bed en Breakfest "Frankrijk-Noord""
    In de Boekhandel zag ik van de week ook het nieuwe boek overde Watersnood van Kees Slager liggen.... groot formaat (lijkt wel een atlas)maar ja had net het boek van de 1001 Vrouwen gekocht...dus dat moet nog even wachten.
    Toen ik in de vakantietijd eens in Westkapelle kwam was er ook al zo'n geweldige tentoonstelling in het Polderhuis, over de Kantklos Vereniging die daar ooit was , schitterende werkstukken !!
    groeten van LIES

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Lies, zie hiervoor: http://lupineke.blogspot.nl/2010/06/over-kant-en-klossen-en-een-groen.html
      Alleen de foto's missen nog om de een of andere onbegrijpelijke reden... Iemand enig idee hoe dat komt?

      Verwijderen
    2. Heb je in één van je online albums na het plaatsen nog foto's bewerkt of verwijderd? Dan kan blogspot ze namelijk niet meer vinden.

      Verwijderen
  4. Heel bijzonder dat boek en die verhalen, was voor jou weer een fantastische ervaring! Knuffel
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dankjewel voor dit verhaal en wat fijn dat er mensen zijn,die deze verhalen vastleggen voor de volgende generatie.
    Je want is mooi geworden.Als je die hier op de foto had gezet,dan was ie weggewaaid!(lol)Nu de 2e nog,dan kun je ze lekker aantrekken-suuces.
    gezellige dag
    groetjes,Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen
  6. fijn dat die verhalen opgeschreven zijn nu blijven ze bewaard !
    Groetjes Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik kan me van mijn grootouders de verhalen herinneren van evacués die zij in huis (zuid-Limburg) opgenomen hadden. Mensen uit Roermond die niks meer hadden na het bombardement van die stad. Zij hadden tot hun dood in de jaren 70 contact met deze mensen. Ook mensen uit Kerkrade hebben aan het eind van de oorlog moeten vluchten en vonden een hartelijk en gastvrij onthaal in de rest van Limburg.
    Goed dat verhalen over het 'gewone' leven alsnog vastgelegd worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. alsof ik er ook even bij was..dat gevoel heb ik bij jouw blogje met je foto's. Je weet echt de juiste dingen vast te leggen!Het lijkt mij een indrukwekkend boek, ik ga er eens naar op zoek. liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik kom dan wel niet uit Zeeland maar al die verhalen maken ook op mij diepe indruk

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mijn vader kwam uit Zeeland maar heeft nooit over de oorlog en watersnood willen vertellen. Helaas leeft hij niet meer. In de oorlog was hij overigens gedeporteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Kees is voor de luisteraars van OVT op Zondagochtend geen onbekende hoor! Altijd prachtige bijdragen...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Best wel heftig voor al die mensen die het mee hebben gemaakt en er bij waren...maar ook heel bijzonder dat het is opgeschreven...dat zal een diepe indruk achter laten voor iedereen.....

    BeantwoordenVerwijderen
  13. De naam kwam me bekend voor, maar vorige week kwam ik op een website het boek tegen van "En mijn zuster die heet Kee"
    Goed dat deze verhalen samen zijn gebracht in dit nieuwe boek. Fijn dat je bij de presentatie kon zijn. Lieve groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ja..nou weet ik het weer MOLENWIEKJE, als die foto's niet meer boven water komen...moet ik dan eens zoeken? ik geloof dat ik indertijd ook foto's gemaakt heb.
    Ik hoor het wel. LIES H

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Mijn vader en mijn tante werden niet geëvacueerd. Zij zaten samen met vele Westkappelaars in het vuur in Domburg. Ze kunnen er nog steeds niet over praten.......

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Heel goed dat dit soort boeken geschreven worden!

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...