Lupineke

Zomertijd…

noreply@blogger.com (Lupineke) — Wed, 01 May 2013 16:07:00 +0000

Volgens de Keltische traditie zijn we inmiddels begonnen aan de zomertijd!

En… zo voelt Lupineke dat ook!

Er begint weer veel werk buiten in de moestuin;

en ook zijn er veel nieuwe ontwikkelingen binnen ons gezin…

daarom is dit een mooi moment om het bloggen voorlopig even vaarwel te zeggen!

Stina Sunesson

Het voelt goed om met de seizoenen mee te bewegen,

en nu mijn hart en handelingen zo naar buiten trekken

neem ik voor even afscheid van Blogland!

Misschien volg ik stiekem nog wel wat blogs.. wie weet J!

Eenmaal met de handen in de aarde, de haren in de wind, de zon op mijn kruin

en dansend in de regen weet je maar nooit hoe dingen lopen ;)

Lieve mensen, voor nu even een warme groet en het ga jullie goed!!

Lieve Koningin..

noreply@blogger.com (Lupineke) — Tue, 30 Apr 2013 10:55:00 +0000

Voor mij de mooiste:

Lieve Koningin, van Brigitte Kaandorp!

Fijne K(r)oningsdag vandaag!!

Dilemma

noreply@blogger.com (Lupineke) — Mon, 29 Apr 2013 08:08:00 +0000

Een poosje geleden alweer bezocht Lupineke de nieuwe Streekdrachttentoonstelling in Het Zeeuws Museum te Middelburg.

Volgde er, samen met nog zo’n twintig andere belangstellenden, een leuke en interessante rondleiding die gegeven werd door een aardige mevrouw. Maakte veel foto’s en genoot van de verhalen die bij de nieuwe presentatie verteld werden.

Maar om nou te zeggen, dat deze expositie bij mij insloeg als een bom.. nee, niet echt. Al was de presentatie van de Streekdracht prachtig vormgegeven, daar lag het niet aan..

De foto’s die ik maakte bleven dan ook angstvallig in het mapje staan.

En.. erover schrijven? Tja, maar.. wát dan precies … en hoe..?

Het bleef bij denken… en langzaam werd de belevenis een herinnering.

Totdat ik eergisteravond tijdens een bijzonder gezellig etentje met lieve vrienden in gesprek kwam met Betsy. Twee jaar geleden is Betsy vanuit het Brabantse Land een nieuw leven begonnen in Zeeland. (Wat ik overigens vreselijk dapper vind, maar dat is een ander verhaal!)

Sinds kort werkt ze met veel plezier bij het Zeeuws Museum. Uiteraard had ze de Streekdrachttentoonstelling ook bekeken.. en… ze vond het prachtig!!

Het zette ons aan het denken, zo samen, na de dis.

Voor haar, zonder enige binding met, of kennis van de Zeeuwse Streekdracht en/of geschiedenis, bood de tentoonstelling prachtige beelden, veel verhalen en een rijkdom waar ze blij van werd.

We kwamen al uitwisselend tot de conclusie dat ik zelf, nu ik steeds meer ondergedompeld raak in de wereld van de Walcherse dracht - door mijn werk bij de Kostuumcommissie van Het Walcherse Costuum - eigenlijk te veel weet (of leer, misschien is dat beter gezegd) om onbevooroordeeld te zijn. (Zonder hier overigens over op te willen scheppen, want ik ben nog maar een bróékje vergeleken met de rest van de Kostuumcommissie ;))

Dat de tentoonstelling eigenlijk gewoon supermooi is!

En voor Betsy (en vele anderen) een geweldige kennismaking met onze bijzondere Zeeuwse cultuur. Dat dit voor mij gewoon anders ligt. Dat ik bevoorrecht ben door alles wat ik leer, geleerd heb en nog steeds leer over de geschiedenis en details van de Zeeuwse kleding. En daardoor heel anders naar deze tentoonstelling kijk..

Het werd een gedenkwaardige avond. Waarbij ik ontdekte, dat het soms goed is onbevooroordeeld en onbevangen naar iets te kijken, en even al je kennis en kunde te vergeten..

En meteen verdween het dilemma hoe ik nou verslag kon doen van deze bijzondere tentoonstelling..

Waarvan acte J!

Oranje Boven!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sat, 27 Apr 2013 10:02:00 +0000

Even leek het er op, dat het Koninklijk Huis een nieuw lid had gekregen in Huize Lupineke..

Tussen onze aanstaande koning en de ‘nu-nog-koningin’,

die in de vensterbank vertoeven ten tijde van deze oranje gekleurde dagen,

verscheen onze Doni in vol ornaat.

“Zo”, zie je hem denken, “ik hoor er ook bij, hoor!”

Inmiddels heeft Maxima zijn plaatsje ingenomen.. ;)

Resten nu alleen nog de koningsmantel en wat kroontjes… voor aanstaande dinsdag..!

Iedereen een fijne en gezellige troonswisseling toegewenst J !!

Cadeautjes

noreply@blogger.com (Lupineke) — Wed, 24 Apr 2013 07:36:00 +0000

Soms moet je jezelf gewoon eens lekker verwennen..

dus.. deed Lupineke dat J!

En wel door de aankoop van deze prachtige ajoursjaal, gebreid door Riet.

(In gedachten zei ik tegen mezelf: “zo iets moois maak je zelf in geen honderd jaar,

en.. je hebt het verdiend!”)

Niet alleen deze sjaal was een cadeautje.

De meeste cadeautjes zijn namelijk helemáál niet te koop, of in geld uit te drukken…

Zoals een beetje zonneschijn… de eerste dartele koeien buiten op de dijk..

Zeilbootjes aan de steiger, klaar voor een nieuw seizoen..

Zomaar een laantje knotwilgen.. zinderend in de lentezon..

Of de stralende gele bloempjes van het speenkruid..

..deze ‘cadeautjes’ maken je dag altijd weer goed... en kosten niks!

Fijne dag!!

Trugkieke..

noreply@blogger.com (Lupineke) — Mon, 22 Apr 2013 09:17:00 +0000

Even een terugblik op twee leuke evenementen van de afgelopen week..

Eerst afgelopen dinsdag: de feestelijke ‘Eerste Steek’ van het SDT (Scottisch Diaspora Tapistry)!

Met veel tamtam, schotse doedelzakmuziek, zelfgebakken shortbread van Sylvia, Omroep Zeeland, PZC en een echte burgemeester… zijn we nu écht officieel begonnen.. en is de eerste steek gezet!

De ontwerpen van de vijf te borduren panelen zijn prachtig geworden!

Vijfentwintig borduursters gaan nu, al roulerend, aan de slag. Het is de bedoeling dat de panelen elke dinsdagmiddag tijdens het Handwerkcafe te zien zijn voor bezoekers.

Zo kunnen de vorderingen gevolgd worden.

Ook bij Leintje kun je er over lezen, zij is een van de deelneemsters.

Het borduurwerk moet half september klaar zijn, dus betekent dat er hard gewerkt gaat worden!

Tweede leuke evenement was afgelopen zaterdag: de Lentefair op de Vrije School.

Met twee volle tafels wol in alle kleuren, soorten en maten en onze spinnenwieletjes in de aanslag hadden Marleen, Riet, Nelleke en Lupineke een heerlijk en gezellige dag!

Hoe het komt toch, dat je van wol altijd zo blij wordt?

Geen idee, maar het is wel zo J!

De snorrende wieltjes werden vooral door de kinderen uitgebreid bekeken.. ze vonden het erg interessant!

Zo af en toe moesten we wel snel wat nieuwsgierige vingertjes bij de draaiende klossen weghalen.. ;)

Onze ‘aanschuif-Zeeuwse’ Nelleke kwam gezellig oefenen in de kunst van het spinnen!

Riet nam haar onder de hoede en leerde haar de eerste kneepjes van het vak…

Wat Nelleke een verrassend leuk bolletje getwijnde wol opleverde...

Wéér iemand die ontdekte, hoe leuk spinnen is!

Zo… en nu weer over tot de orde van de dag! Dat betekent gewoon met een grote emmer sop mijn huisje kuisen ;) Want hoe leuk dit soort evenementen ook zijn, mijn huiskaboutjes hebben

niet echt veel aan poetsen gedaan tijdens mijn afwezigheid…

Fijne dag allemaal!

Lentefair

noreply@blogger.com (Lupineke) — Thu, 18 Apr 2013 17:42:00 +0000

Of ik tijd heb om dit weekend gezellig te gaan wandelen, vraagt een lieve vriendin…

Helaas.. dat gaat niet lukken!

Komende zaterdag staan we heerlijk een dagje op de Lentefairvan de Vrije School Zeeland!

Met wat wil je misschien weten?

Met de wolkraam van Alet van Textielwerk Wol en Zo!

Samen met vriendinnen Riet en Marleen gaan we er een héél gezellige dag van makenJ!

We nemen natuurlijk heeeeeel veel wolletjes mee; strengen, bollen, geverfd, ongeverfd, biologisch, ecologisch, gewoon, kleurrijk, naturel, spannend, rustiek, voor sokken, om te spinnen, om te verven en ga zo maar door ;)

En natuurlijk ook viltpakketjes, boeken en allerlei ander ‘leuks’!

Ook de ‘wieltjes’ gaan mee, om lekker te kunnen spinnen

en de bezoekers te kunnen laten ervaren

hoe leuk dat is…!

Het gaat dan ook beslist een heerlijk dagje worden!

Een ding is jammer..

.. dat Alet er zelf niet bij kan zijn.

“Plak maar een foto van me op”, zei ze, “dan is het net, alsof ik er tóch bij ben ;)”

Doen we Alet.. en beterschap hoor!!

Dus.. als je zin hebt in mooie wolletjes.. een leuke lentefair.. lekkere hapjes.. leuke workshops.. of om gezellig te komen spinnen? Dan zien we je zeker zaterdag in Middelburg!

Annie Sloanen

noreply@blogger.com (Lupineke) — Tue, 16 Apr 2013 17:37:00 +0000

De Nederlandse taal evalueert snel.

Kijk maar eens hoe wij als jonge meiden spraken en hoe dat er nu tegenwoordig aan toe gaat. Wie gaat er nog naar een ‘fuif’? En als ik tegen mijn dochter zeg dat ze een ‘vamp’ is kijkt ze me wazig aan.. Maar ook als ik met mijn Oma van vierennegentig praat merk ik, dat taal snel verandert. Haar Zeeuws is het mijne niet meer, en als ik ‘mijn’ Zeeuws praat met anderen dan klink ík weer ouderwets.. ;)

Elk jaar zie ik in de kranten wel een berichtje staan waarin nieuwe Nederlandse (werk-)woorden kunnen worden gekozen. Eerlijk is eerlijk; vaak heb ik die woorden nog nooit gehoord.. Maar dit jaar gaat dat veranderen! Dit jaar heeft Lupineke een ‘nieuwe’ voor De Dikke van Dale, namelijk het werkwoord:

“Anniesloanen”

(spreek uit: Ennieslónen)

Nog nooit van gehoord? Ach kom nou toch… Zijn we niet allemaal aan het Anniesloanen dan?

Okee, vooruit dan.. ik zal het uitleggen.

Op het blog van Dinah volgde Lupineke met veel interesse Dinahs schilderlogjes.

Dinah had namelijk een bepaalde soort krijtverf ontdekt waar je zonder al te veel moeite hout, glas, tegels, plastic en ga zo maar door mee kon beschilderen. De resultaten waren behoorlijk spectaculair dus je snapt, dat wilde Lupineke zelf ook wel eens proberen! Dus werd er een bus krijtverf besteld en youtube doorzocht op instructiefilmpjes.

Hoe die verf precies heet?

Juist: het is krijtverf van ene Annie (voornaam) Sloan (achternaam)!! In de meest prachtige kleuren.

Met die eerste bus verf (old white) werd heel voorzichtig een nog onbehandelde lambrisering geverfd..

...wow, dat was leuk J!

voor

Maar omdat Annie ook beweerde dat je er gefineerde meubelen heel goed kon mee verven

(ja, zelfs meubels met boenwas erop!) moest ook de kledingkast er aan geloven.. met superstrak resultaat!

en na

Dus werden er nóg 2 bussen Annie Sloanverf besteld ;).. en de nachtkastjes beschilderd..

een houten ~~boeken~~plank

…een plafondlamp, een rijtje zwarte tegels in de badkamer..

En tot slot mijn grote waagstuk: de glazige stenen op de schouw!

(Die me al, sinds wij ons huisje kochten twintig jaar geleden, een doorn in het oog waren!)

voor

Vandaar... mijn favoriete nieuwe werkwoord!
Want Lupineke is wekelijks wel een keertje aan het Anniesloanen!!

Het leuke van deze verf is dat je niet hoeft te gronden, schuren en al dat soort vervelende klussen. Gewoon even schoonmaken en hups: enniesloan erop! Laagje of twee a drie, afhankelijk van de ondergrond, en afwerken met een waxlaag voor de stevigheid.

En.. leuk dat het is!

Twee problemen echter: de Stuurman houdt niet van zo veel wit in huis… en ík kan niet stoppen, hi hi! Dus… als je me zoekt en niet kan vinden… dan ben ik vast aan het Anniesloanen J!

P.S. En nee, ik heb geen aandelen. Vandaag trouwens nog even onze oude zwarte muziekboxen geverfd.. ;)

P.S. P.S. Als je ook aan de slag wil gaan raad ik je aan, om eerst een originele Annie Sloan kleurenkaart te bestellen. De tinten op je beeldscherm wijken toch nogal af van de kleurenkaart, in het bijzonder de wit-tinten!

Sunny Saterday!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sat, 13 Apr 2013 16:18:00 +0000

Wat is het nog kaal in de moestuin..

Toch is er, als je iets beter kijkt, al weer genoeg nieuw leven te zien!

De vlier loopt voorzichtig uit met zijn donkerrode blaadjes..

.. en de forsythia begint al aardig geel te kleuren.

Mijn nieuwste aanwinst, een soort kruising framboos/braam laat zijn eerste blaadjes al zien! Goed zo!!

Ook de eerste lentebloemetjes doen hun best om de tuin wat kleur te geven J!

Altijd zo lief dat kleine spul..

Binnenkort hopen we weer te genieten van verse rabarber.

Die doet het prima daar in zijn warme hoekje!

Ook nog wat gewerkt vandaag Lupineke.. of alleen maar zitten genieten in de zon?

Hi hi, er is altijd genoeg te doen, al kan ik nu nog niets poten of in de volle grond zaaien..

..eerst moeten mijn landjes woensdag gefreesd worden door buurman Jan.

De platte bak die ik vorige week zaagde en timmerde staat al wel op zijn plekje…
..nu maar hopen dat die mini-andijvietjes snel groter groeien!

Je kan echt merken dat het lente is geworden.. eíndelijk!!

Ik bedoel maar… love is in the air J!

Oh oh, Den Haag…

noreply@blogger.com (Lupineke) — Fri, 12 Apr 2013 07:37:00 +0000

Een aantal mensen had al geraden waar de reis gisteren heen ging… precies, het mooie Den Haag! Daar ging Lupineke (eíndelijk) op blogbezoek bij Josee en Petra!

Na enig hilarisch gezoek rondom het station – waar zouden we toch zijn zonder mobiele telefoons ;) kregen Petra van Het Lieve Leven en Lupineke elkaar dan eindelijk in zicht!

En stond de koffie al klaar bij Josee van Soyee plus een overheerlijke en suikervrije bananen-vijgencake (of waren het dadels?)! Wat een gastvrij en warm onthaal J

Het was heerlijk en supergezellig om elkaar weer te zien en bij te kletsen!

Het voelde meteen weer zó vertrouwd!

Als je dan op bezoek bent bij een quiltster, dan is het natuurlijk heerlijk om al haar creaties in het echt te mogen zien, bewonderen, voelen en aanschouwen!

Lupineke is weg van Josee’s vrolijke en bijzondere kleurgebruik.. zeg nou zelf: hier wordt je toch blij van!!

Vervolgens was het al snel lunchtijd

en werden we bij Petra getrakteerd op een heerlijke en voedzame maaltijd:

zelfgebrouwen soepje, knipserende broodjes met lekkere kaasjes en vers fruit J

Jammie voor de innerlijke mens!

Ook bij Petra was het zo leuk om haar creaties te bewonderen en te zien waar dat Lieve Leven zich nou in het echt afspeelt!

Door al dat gekwebbel en gesmul was het ineens al drie uur geworden: hoog tijd om naar een leuk Haags Quitwinkeltje te gaan: The Stich Cottage.

Hier was het echt genieten van al die mooie lapjes, voorbeelden, patronen en handigheidjes!

Het kostte dan ook moeite om weldoordachte keuze’s te maken en niet al te impulsief al die leuke stofjes mee te willen nemen!

We vonden alle drie dat de dag veeeeeeeel te kort was J… want inmiddels stond de trein naar huis al weer te wachten! Lieve Josee en Petra, ik vond het een superheerlijk dagje! Dank voor jullie lieve Haagse gastvrijheid en gezelligheid en hopelijk gauw weer tot ziens!!

Dagje weg!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Thu, 11 Apr 2013 05:57:00 +0000

Alles ligt klaar...

.. want Lupineke gaat vandaag op pad!

Even op de tijd letten.. oeps, zo dadelijk gaat de trein!

Waarheen de reis zal gaan?

Hi hi, dat horen jullie morgen..!

Hoejoe dames... ik kom eraan.. tot straks J

Wel en wee… in het Handwerkcafe!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Tue, 09 Apr 2013 10:34:00 +0000

Deze week leggen we in het Handwerkcafe de laatste hand aan het borduurproject van modeacademiestudente Roos.

Toen Roos voor haar afstudeerproject op zoek was naar borduursters om een door haar ontworpen herenkostuum te borduren, kwam ze uiteindelijk via via bij ons in het Handwerkcafe terecht.

En nu, na weken borduren, zit ons werk voor haar er bijna op!

Het was een pittige opdracht voor Sylvia, Monique, Susan en mijzelf.

Want één broek bestaat uit vier broekdelen en een trui uit vier truidelen…

...die dus allemaal voorzien moesten worden van gekleurde ringen in platsteek.

We zijn natuurlijk héél benieuwd naar het eindresultaat..! Hopelijk stuurt Roos ons foto’s van het gehele kostuum waar al onze duizenden borduursteekjes in verwerkt zijn!

En… nu dit bijzondere project bijna afgerond is, staat het nieuwe al weer te trappelen!

Dinsdag 16 april start namelijk het Project van het Schotse Diaspora Wandtapijt.

Zelfs met een officieel tintje, want de burgemeester van de gemeente Veere komt die middag de eerste steekjes zetten. Hopelijk heeft hij vooraf wat geoefend.. ;)

Die middag beginnen ca 22 dames en 1 heer aan het borduren van 5 panelen

die uiteindelijk verwerkt gaan worden in een gigantisch lang Schots wandtapijt.

foto Internet: de presentatie van de ontwerpen in Schotland

De thema’s van ‘onze’ vijf panelen zullen onder meer gaan over de eeuwenoude handelsbetrekkingen tussen Veere en Schotland, zoals het huwelijk tussen Wolfert van Borssele en Mary Stuart (Mary ligt begraven in de Grote Kerk te Veere), maar ook het Schotse stapelcontract en de wolhandel, en de Schotse militairen die betrokken waren bij de bevrijding van Veere in WOII.

foto site Stichting Veere-Schotland: Yvonne Murphy en Gilian Hart geven uitleg in Veere

Op 15 december jl. waren Yvonne Murphy en Gilian Hart, coördinatoren van het Projectteam, speciaal overgekomen vanuit Schotland naar Veere om de ontwerpen aan een aantal van de vrijwillige borduursters te presenteren. Ze lieten zowel de materialen zien waarmee gewerkt gaat worden als voorbeelden van verschillende borduurtechnieken.

Het is de bedoeling dat het gehele Wandtapijt gepresenteerd wordt

in 2014 in Schotland bij de ‘Homecoming/Gathering of the Clans’.

Het zou natuurlijk te gek zijn als we daar volgend jaar bij zouden kunnen zijn…!!

Zo zie je, er valt altijd wel wat te beleven in ons Handwerkcafe J!

Lentezon

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sun, 07 Apr 2013 15:42:00 +0000

‘Zwoegen en Zwieren’… nieuwe tentoonstelling in de Schotse Huizen

noreply@blogger.com (Lupineke) — Fri, 05 Apr 2013 07:10:00 +0000

Hoog tijd voor Lupineke om, na een lange koude winter en lente, haar streekdracht kostuum weer eens uit de mottenballen te vissen..

Kijken of alles nog schoon en compleet is..

Muts netjes? Rokken gestreken? Sieraden compleet?

Want rond 1800 ging je als vrouw niet zomaar de straat op in een niemendalletje ;)

Je droeg minstens; 4 onderrokken, 1 rok, een schort, een beuk met lang jak, een wit doekje..

Op het hoofd een witte ondermuts inclusief oorijzer, bovenmuts en tijdens speciale gelegenheden een strooien schelphoed met lange linten.. Plus natuurlijk een bloedkoralen snoer.. niet te vergeten!!

Foto Jan deJonge

Maar.. waarom dit alles?

Omdat zaterdag 6 april tijdens het Museumweekend de officiële opening plaatsvind

van de nieuwe streekdracht expositie in Museum de Schotse Huizen!

Waarbij iedereen van Het Walcherse Costuum uitgenodigd is om in streekdracht aanwezig te zijn..

en dat is natuurlijk een uitgelezen moment om weer eens ‘in dracht’ te gaan!

Het is een prachtige tentoonstelling die het komende seizoen te bewonderen is en Lupineke mag alvast een klein tipje van de sluier oplichten!

Het thema ‘Zwoegen en Zwieren’ neemt je mee het hele jaar rond…

Van voorjaarsschoonmaak…

… tot aardappeloogst… en alles wat tussendoor gebeurde aan dagelijks werk!

En, al werd er in de tijd van onze (over-) grootouders dagelijks hard gezwoegd, er waren zeker ook momenten in het jaar om even te ontspannen, te zwieren…

Bijvoorbeeld in de lente tijdens de kermis, in de zomer op het strand of ’s winter op het ijs!

De prachtige poppen zijn overigens allemaal speciaal voor deze tentoonstelling vervaardigd

en aangekleed met originele Walcherse kostuums. Ook heel bijzonder is de manier waarop een aantal grote foto’s van Neeltje Flipse-Roelse (1921-2008) uit Westkapelle verwerkt zijn. Zij geven een tijdsbeeld weer dat schitterend aansluit bij de belevenissen die je kunt ervaren op deze expositie.

Tijdens het museumweekend kun je de nieuwe streekdrachttentoonstelling bezoeken voor maar 1 euro.

Dus wie weet.. tot ziens!!

Gebreide Bea

noreply@blogger.com (Lupineke) — Wed, 03 Apr 2013 11:03:00 +0000

Bij het lezen van het artikel in het AD over de gebreide koninklijke familie, waar Riet onlangs mee aan kwam zetten op de spinmiddag, moesten we allemaal vréselijk lachen.. J

Wie zou dat nou gaan doen.. Beatrix breien!?!

Maar.. toen Lupineke het boek vorige week per ongeluk in handen kreeg..

en al die jolige foto’s van ons ‘eigen’ koninklijk huis zag…

is onze eigenste Koningin toch van de breinaalden gerold, ha ha!

Grote boosdoener van dit alles is de Engelse Fiona Goble.

Fiona is een echte breifanaat die al vele boeken op haar naam heeft staan.

Zo breide ze onder andere een hele Ark van Noach

een Kerststal

een complete Boerderij

bekende Sprookjes …

(en dat allemaal inclusief beestenboel…)

en Father Christmas!

Zelf vindt Fiona, dat ze helemaal niet zo’n goede breister is, gemiddeld doet ze zo’n zes a zeven uur over een dier of figuurtje. Maar al kijkend naar al die ongelofelijk knappe details die zij ontwerpt wordt je bewondering voor haar steeds groter!

Ook een enige Britse humor is haar niet vreemd,

zo rolde er o.a. ook een boekje over zombies uit haar pennen.. hoe verzin je het!!

Het meest beroemd werd Fiona door haar boek over de koninklijke Engelse familie dat ze maakte ter gelegenheid van de bruiloft van prins William met Kate Middelton.

Het is ongelofelijk knap hoe ze met een paar simpele breinaalden

de karakters van deze familie weet te typeren!

En... nu dus ook onze eigen Royals in gebreide uitvoering..!

Enne, zou Lupineke de enige zijn, waar Beatrix en Koning Willem plus aanhang

voor het raam mogen zitten op 30 april J?

De dagen lengen…

noreply@blogger.com (Lupineke) — Mon, 01 Apr 2013 20:41:00 +0000

"Oh, wat knapt een mensch toch op van sonnestralen J!"

Lupineke werd vandaag helemaal blij van een dag vol licht, lente en voorjaarskriebels..

Want vandaag kwam dan eíndelijk dat energieke gevoel van lente en groei!

Wat resulteerde in een spetterende poetstocht door de gehele bovenverdieping, een zak vol met spullen voor de 2^e handswinkel, kasten vol schone, zongedroogde was en niks (zelfs geen vuil sokje, hi hi) meer in de wasmand.. plus bovendien opgeruimde handwerkmanden en –kast en... zélfs inspiratie om te gaan zaaien..!!

Mijn lieve schoonouders werden vandaag op de fiets bezocht in plaats van automatisch in de auto te stappen en dat werd een heerlijk tochtje van 6 kilometer door het kale maar zonnige Walcherse land.

Heen fors windje tegen - uh.. conditie heb ik dus niet meer.. –en terug windje mee, toen ging het met sneltreinvaart richting huis.

Zo fijn om te zien, dat het met de ouders van mijn Stuurman zo ontzettend goed gaat! Twee ongelofelijk lieve mensen, die heel bewust in het leven staan. Ma geeft wekelijks les aan twee yogagroepen en onderhoudt een kleine moestuin. Pa zorgt voor huis, erf en de technische kant van de zaak en werkt hard aan zijn gezondheid, iets wat wij vol bewondering gadeslaan. Met bewust biologische voeding, homeopathie, energetische behandelingen van Ma en de onvermijdelijke chemopillen is hij nog steeds een fitte en energieke man, die zich niet laat kisten door de kanker die zich bij hem openbaarde..

De avond valt, het schemer nadert..

...het houtkacheltje is weer aangestoken, want de temperatuur blijft laag.

Nog steeds is het heerlijk helder en licht in huis, het voordeel van de zomertijd.

De zon staat nu zo hoog dat hij over de rand van de daken achter ons heen piept en de achterkamer in een zacht avondlicht zet..

…de dagen lengen..

HEERLIJK!

Paasvakantie

noreply@blogger.com (Lupineke) — Wed, 27 Mar 2013 21:51:00 +0000

Vroeger..

toen hadden we nog echt ‘Paasvakantie’..

...en hadden we een hele week vrij!

Kregen we nieuwe kleren, en mocht je soms voor het eerst in een rokje of jurk met blote benen lopen J

(met een dubbele onderbroek aan, ik snapte écht nooit waarom dat nou nodig was ;-)

Tegenwoordig… moeten we het doen met vier daagjes vrijaf.

Lupineke piept er even tussenuit , gaat gewoon ouderwets Paasvakantie vieren:

lekker even een weekje time-out.

Met deze leuke verzameling oude paaskaarten wens ik iedereen alvast heel fijn Pasen toe!

Verjaagd door vuur en water

noreply@blogger.com (Lupineke) — Mon, 25 Mar 2013 07:27:00 +0000

Lupineke reisde vorige week af naar het dijkdorp Westkapelle. In Weschappel staat namelijk Het Polderhuis, het Dijk-en Oorlogsmuseum waar regelmatig allerlei bijzondere en interessante dingen worden georganiseerd…

Zo was er vorige week de presentatie van het nieuwe boek van Kees Slager.

Kees is in onze provincie een bekende auteur, die al vele boeken schreef over het leven van de gewone man en vrouw. ‘Ooggetuigeboeken’ noemt hij ze zelf. Over landarbeiders.. over vissers… over de overlevenden van de watersnoodramp.. over de Zeeuwse vrouwen van vroeger. Prachtige verhalen legt hij vast en bewaart hij voor het nageslacht.

Ook nu weer was er een bijzonder boek uit zijn pen gerold met als titel: “Verjaagd door Vuur en Water”.

In dit nieuwe boek heeft Kees de verhalen opgeschreven van de Zeeuwse evacuees en vluchtelingen voor, en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Want tijdens het onder water zetten van Zeeland en de bombardementen die daarop volgden moesten tienduizenden Zeeuwen noodgedwongen huis en eiland verlaten.

De kinderen van toen, die als gedwongen vluchteling met hun familie van hot naar her gestuurd werden in de hoop ergens onderdak te krijgen, zijn nu de laatste overlevenden van dat tijdperk.

Kees realiseerde zich, dat juist hún verhalen nog nét te horen zijn.. en bundelde ze in dit indrukwekkende boek.

Het raakte me, de verhalen van de vluchtelingen.

Misschien omdat het me aan het verhaal deed denken aan het verhaal van mijn eigen opa en oma, die tijdens de bevrijding van Walcheren moesten vluchten voor de gevechten en het oprukkende water nadat de dijken waren gebombardeerd door de geallieerden? Ijzingwekkende verhalen van een generatie die er nu bijna niet meer is..

Het eerste exemplaar van zijn nieuwe boek reikte Kees uit aan een van de vrouwen van wie het verhaal van de evacuatie in het boek staat, een ontroerend moment!

Een flink aantal mensen die door Kees geïnterviewd waren voor dit boek was op de presentatie aanwezig. Juist de persoonlijke band tussen schrijver en geïnterviewden maakte indruk… Maar ook Kees’ eigen verhaal deed dat, want ook zíjn familie had moeten evacueren in die oorlogstijd.. Zij kwamen nota bene helemaal in het Drentse Emmererfscheidenveen terecht! In zijn inleiding vertelde Kees, hoe hij dat als ventje had ervaren.

Quote:

“Het boek bestaat grotendeels uit de verhalen die – vaak op het nippertje – uit de geheugens van de ooggetuigen in alle delen van Zeeland zijn opgediept. Het zijn weliswaar herinneringen aan gebeurtenissen van meer dan 66 jaar geleden, maar het is opvallend hoe scherp ze vaak in die geheugens blijken te zijn gegrift. Waarmee tegelijk wordt aangetoond hoeveel indruk de evacuatie maakte op mensen, die soms nooit eerder van hun eiland af waren geweest en daar nu plotseling te werden gedwongen. Dat veel Zeeuwen na de oorlog nog decennialang de tijd indeelden in ‘voor de evacuatie’ en ’na de evacuatie’ in plaats van ‘voor en na de oorlog’ bewijst hoezeer die evacuatie de mijlpaal was in hun leven.”

Opdat het nooit vergete worde… met dank aan Kees voor zijn niet aflatende inspanningen de Zeeuwse vluchtelingen en evacuees van toen een stem te geven!

Maart roert zijn staart..!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sun, 24 Mar 2013 09:11:00 +0000

Vandaag wou Lupineke jullie eigenlijk meenemen naar een bijzondere boekpresentatie die afgelopen week gehouden werd bij de opening van de Boekenweek. Maar… wat een verrassing bij het openslaan van de gordijnen: een dikke laag sneeuw bedekt wederom de wereld!!

Dus snel een paadje geschoven bij de achterdeur, voer voor de merels gestrooid en de houtkachel aangestoken. Kopje koffie erbij, en nu, met verwondering kijken naar de kleine dwarrelende vlokjes en de dikke lagen sneeuw in de achtertuin…

Die arme vogeltjes hebben het maar zwaar..

Het is natuurlijk wel een uitgelezen fotomoment voor mijn eerste Finse want!

Zeg nou zelf, mooier kan je hem toch niet vastleggen J?

Alleen jammer, dat er nog maar ééntje klaar is.. vandaag zou ik ze goed kunnen gebruiken!!

Doen jullie allemaal heel voorzichtig als je op pad moet?

Fijne zondag, en

Over een Visserstrui voor mijn Lief en een leuk Weekend Uitje!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Fri, 22 Mar 2013 22:48:00 +0000

Natúúrlijk had ik hem zelf kunnen breien…!!

En dat is ook vast, wat iedereen van mij verwacht ;)

Maar.. weten jullie, hoe gróót mijn Stuurman wel niet is?

Echt, bijna 2 meter lang..

En.. hoe lang denk je wel niet, dat maatje XXXL breien is???????

In een ver verleden heb ik eens een fleece voor hem genaaid. Van zelf geverfde katoenen teddy, het was een heidens karwei! En hoe vaak heeft hij het nou echt gedragen… hhhmmmmmmm.

Gelukkig maar, dat Jeanet ook kant-en-klare visserstruien verkoopt! Want ik vind hem zoooo stoer J! Als mijn Stuurman weer thuis komt, ligt er eentje voor hem klaar! En dan zeg ik gewoon, dat ik hem zelf gebreid heb, grijns!!

Zou hij het geloven?? Vast… hij weet dat ik een breimuts ben, hi hi!

En… hoe of het met de wanten gaat? De eerste is nu bijna af, alleen het duimpje nog.

Het is superleuk om te doen, en gaat zeker heeeeel wat sneller dan zo’n trui!!

Met die kou had ik ook mijn Normandische sjaal weer eens tevoorschijn gehaald. Er was iets met die sjaal... ik kon er de vinger niet op leggen, maar hij voelde op de een of andere manier niet helemaal ‘af’.

Totdat ik vanmiddag in de Wolboetiek in Westkapelle ineens de geweldige kleurtjes van de Katia Scotch ontdekte en ik in een flits de ‘oplossing’ voor deze sjaal zag…

Wordt dan ook vervolgd! Uhhh… wanneer? Geen idee ;)

Ook lapjes worden weer ijverig gespaard! Langzaam groeien de stapels stofjes voor weer een nieuw quiltproject. (Dit zal waarschijnlijk 's wel nachts moeten gaan plaatsvinden dames...!!)

Lupineke’s uitje dit weekend is naar het Zeeuws Museum.

Daar vindt een nieuwe modepresentatie plaats van de Zeeuwse streekdracht.

afbeelding Zeeuws Museum, fotograaf onbekend

In twee zalen worden drie thema’s verbeeld:

Dressed in Zeeland, waarin voorbeelden te zien zijn van mode, zoals in de 18^een 19^e eeuw in het straatbeeld te vinden was;

Inspired by Zeeland, een podium waarop te zien is hoe hedendaagse ontwerpers door de streekdracht worden geïnspireerd, en

Made in Zeeland, met voorbeelden van 19^e en 20^e-eeuwse streekdracht, stoffen en sieraden.

Ik ben benieuwd..!

Fijn weekend allemaal!

Over Ostara, de Wereldverteldag en een Ei

noreply@blogger.com (Lupineke) — Wed, 20 Mar 2013 16:47:00 +0000

Tja, de kalender zegt nou wel, dat het vandaag Lente is… maar Lupineke gelooft er niets van!

Vandaag, 20 maart 2013, begint officieel de lente en

mag Ostara (klik), de lentegodin, haar bloemen rond gaan strooien…

maar helaas… ik heb nog geen spoortje van haar gemerkt of gezien.

Illustratie Jaine Rose

Bbrrrr, het kostte me moeite vanochtend om door die kou te fietsen, mijn handen waren gewoonweg verstijfd ondanks warme handschoenen…

Maar.... vandaag is het ook Wereldverteldag (klik)!

Die onverwacht samenviel met de Sprookjescursus vandaag!

Dit keer behandelden we een Keltisch sprookje met hilarische titel:

“De stoere Broederschap van de Vrolijke Armoedzaaiers”

Als je dan zo’n verhaal uit de oorspronkelijke Keltische verteltraditie hoort

en al die bijzondere beelden en symboliek met elkaar mag delen, dan maakt dat deze Wereldverteldag toch weer heel speciaal!

We concludeerden met z’n allen, dat het zo jammer is dat het vertellen

van verhalen haast uitgestorven is in onze moderne Westerse landen.

De multimedia heeft de meeste vormen van verhalen vertellen en voorlezen overgenomen.

En juist een verhaal wat verteld wordt, biedt zo veel meer dan het geschreven woord.

Lezen is namelijk een kwestie van het verstand aan het werk zetten, ook al kun je soms heel erg geraakt worden door een verhaal wat je leest.

Een verhaal waar je naar luistert raakt je namelijk op een compleet andere laag

en komt direct binnen in je hart.

Het aanhoren van een verhaal wat door iemand verteld wordt,

kan je dan ook tot in het diepst van je ziel raken.

Niet in de minste plaats door de verbinding die ontstaat tussen verteller en luisteraars…

Maar vooral ook, omdat het verstand niets hoeft te doen en je je daarom helemaal door je gevoel kan laten meenemen, diep de emotie in!

Wie vertelt er tegenwoordig nog verhalen?

Wie mag er tegenwoordig nog luisteren naar een verhaal?

Luisteren naar een verhaal wat voorgelezen wordt gebeurt nog wel.

Er zijn gelukkig veel ouders die nog dagelijks voorlezen aan hun kinderen.

Toch gaat het luisteren naar een verhaal wat uit het hoofd verteld wordt een dimensie verder dan luisteren naar een voorleesverhaal.

Want de verteller kan zijn of haar woorden helemaal zelf kiezen. Het wordt een pure overdracht, zonder input van een schrijver die zijn of haar eigen beeld vastgelegd heeft.

Na al dat luisteren, filosoferen, delen en genieten sloten we

deze eerste Lenteochtend af met het maken van een schildering.

Geïnspireerd door Ostara ontstond er op Lupineke’s blad spontaan een ei-vorm (beeld van nieuw leven), omhuld door fris groen (waar we zo met smart op zitten te wachten..)

In het ei kwam de maan, halfvol en rond tegelijk. En hierin weer de oneindige zee..

Kortom: het was echt weer zo'n inspirerende dag met een gouden randje J!

N.B. Alle afbeeldingen, behalve de schildering, zijn geleend van het WereldWijdeWeb. Met dank.

Goof in ‘de Groe’!

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sat, 16 Mar 2013 22:07:00 +0000

Eigenzinnigheid kan ik zeer bewonderen.

Eigen visie, eigen werkwijze, vooral niet braaf en volgzaam doen ‘zoals het hoort’ ;)

Want… wat hoort?

Uiteraard is ook enige koppigheid en eigenzinnigheid Lupineke niet vreemd, ha ha!

Misschien dat ik daarom zo ontzettend genoten heb van de ontmoeting met Supergoof,

alias Ingrid van der Harst, in Groede!!

Het was een winderige middag waarop Supergoof naar het Zeeuws-Vlaamse land kwam

op uitnodiging van Quiltwinkel ‘de Parel’.

Twee keer zat het zaaltje van de Ouderensoos van Groede bomvol quiltende dames

(sorry, heren heb ik niet gezien) die naar Ingrids vertel- en kijkshow gekomen waren.

En, aan de accenten te horen, uit zowel de Vlaamse, Overkantse als ‘de rest van Nederlandse’ gebieden.

Na deze bijzondere en inspirerende middag kost het me wel enigszins moeite om ‘Supergoof’ te blijven zeggen. Want juist door de persoonlijke verhalen en anekdotes, die Goof tijdens het laten zien van al haar prachtige en doorleefde quilts vertelt, laat zij je ook kennismaken met de vrouw achter al dat moois.. en heb je hierdoor juist het gevoel dat je de persoon ‘Ingrid’ zo veel beter leert kennen…

En wat ís zij een warme, hartelijke en lieve vrouw!

Niet alleen quiltster… maar vooral moeder, partner, dochter en schoondochter..

en kraamverpleegster-in-ruste!

Elke quilt die ze laat zien vertelt een stukje van haar leven.

Elke quilt is een link naar hen, die zij lief heeft of heeft gehad.

Ook Brechje, haar supergrote hond, komt in de verhalen nog even langs. Brechje, die regelmatig dienst mag doen als model ;) en die met enige regelmaat een eigen logje heeft op haar weblog (klik)!

Lupineke kwam van deze middag thuis met maar liefst 125 foto’s… !!

Belachelijk veel natuurlijk, maar er was zó ontzettend veel moois te zien.. en te voelen!

Wat natuurlijk állemaal vastgelegd moest worden.. vond ik.. J!

Waar ik ook zo blij van werd is niet alleen Ingrids eigen visie, werkwijze en eigenzinnigheid op quiltgebied.

Maar ook haar voorliefde voor oude patronen, haar originele manier van werken, de oprechte liefde voor mooie en pure stoffen én.. het feit dat haar quilts gewoon gebruikt worden waar ze ooit voor bedoeld zijn: om de mensen waar je van houd een warm en liefdevol thuis te geven..!!

Ondanks het feit dat Supergoof af en toe haast niet boven het gekakel van ál die in vervoering gebrachte dames uit kon komen, was het een héérlijke en inspirerende middag.

Niet in de laatste plaats door het warme welkom van Rita van ‘de Parel’ en haar gezellige team. Zij lieten ons zelfs niet eens haar huis gaan zonder een schattig cadeautje, om thuis mee aan de slag te gaan.. lief!!

Lieve Ingrid, dank je wel voor deze bijzondere en warme kennismaking met jou en je prachtige quilts!

Ik heb genóten!

(Eén ding is jammer... dat ik niet al mijn foto's in dit logje kan proppen ;))

Ontmoeting..

noreply@blogger.com (Lupineke) — Fri, 15 Mar 2013 09:40:00 +0000

Als de agenda je dag bepaalt…

en je van hot naar her rent en met 101 dingen bezig bent…

dan is er maar één ding wat je regelmatig moet doen:

(naast gezellig koffie drinken met je vriendin in de stad natuurlijk ;))

AARDEN

Gek woord eigenlijk.. aarden.

Je hoofd laten landen in je lijf en letterlijk met je voeten op de grond, de aarde, komen.

Je gedachten laten voor wat ze zijn

en de wereld om je heen met je zintuigen verkennen en ervaren..

Het werd dus een wandeling in het bos-en duingebied bij Oranjezon aan de noordkant van ons eiland.

Waar ik veeeel te lang niet meer geweest was.. shame on me!!

En FIJN dat het was J!!

Ik besloot:

elke stap bewust te nemen

elke gedachte uit te bannen

de wind op mijn gezicht te voelen

de geur van de winter te ruiken

en te genieten van alle kleurnuances

die ik tegen zou komen

op deze grauwe dag!

En opeens stonden ze daar….

zomaar…

zonder dat ik er eigenlijk echt erg in had…

Het was een ontmoeting

die me beroerde.. ontroerde…

Even mocht ik deel uitmaken van hun wereld,

hun AARDE…

En voelde ik me dankbaar en vrij!

Vrouw Holle

noreply@blogger.com (Lupineke) — Thu, 14 Mar 2013 12:38:00 +0000

Weer sneeuw vanmorgen op de auto’s en daken!!

Gelukkig geen dikke lagen meer, het is meer poedersuiker om te zien...

En al is het nog steeds akelig koud, toch schijnt er gelukkig vandaag een helder zonnetje!

Door die onverwachte sneeuw moest ik de afgelopen dagen vaak aan Vrouw Holle denken..

Het sprookje van Vrouw Holle is door de gebroeders Grimm opgetekend en in de meeste sprookjesboeken te vinden.

Vrouw Holle bewoont de onderwereld, maar dit is tegelijk het hemelrijk.

En als Vrouw Holle haar kussens opschudt, dan sneeuwt het op aarde!

Vrouw Holle is een mythische figuur uit het Oude Europa. Ze wordt gezien als een bovennatuurlijk wezen uit het volksgeloof. Maar haar oorsprong ligt verder weg, ze is de verbastering van een voorchristelijke godin die met de namen Hel, Hella, Helde, Holda, Hulda en zelfs Nehalennia aangeduid werd. Je kunt aan de naam Hel aflezen dat zij o.a. godin van de onderwereld was, de naam hel wordt hier nog steeds voor gebruikt.

Vrouw Holle werd vooral vereerd in de Lage Landen, Duitsland en Scandinavië. In het Noorden werd ze als Frigg aangeduid, en in de meer zuidelijke Slavische landen als Vrouwe Perchta.

Ook de gebroeders Grimm noemden Vrouw Holle soms Vrouwe Bercht, deze naam is gelinkt aan ‘peracht’ (het Hollandse ‘pracht’?) en dit betekende ‘hel, glanzend’. Vrouw Bercht werd afgebeeld in een wit kleed, zij was de vrouwe van het spinnen en weven, een rol die ook bij Vrouw Holle hoort. En ook Vrouw Holle werd ‘Witte Dame’ genoemd.

Vrouwe Percht is ook terug te vinden in oude kerkdocumenten uit de Middeleeuwen. Zij wordt daarin beschreven als een lelijke, mismaakte godin van een heidense cultus met een bokkenmasker op het hoofd. Dit zie je terug in het Scandinavische kerstfeest, waarbij het symbool van de Julbok (ook als masker) nog steeds voorkomt.

Vrouw Holle wordt juist vaak afgebeeld als een vriendelijke, goedaardige grootmoeder.

Beiden beelden tonen de twee kanten van de godin Hel of Helda: een wrede, bestraffende kant en een vriendelijke, belonende kant. Helda was de godin van leven en dood, een moedergodin die "de wolken spon.."

In het sprookje van Vrouw Holle wordt haar rol als beloonster van het goede en bestrafster van het kwade verteld aan de hand van de belevenissen van twee zusjes.

Om beurten vallen zij in een diepe waterput.

Ze komen in een land van overvloed terecht

waar de appels rijp aan de bomen hangen en het brood gaar in de oven ligt.

Het ene zusje plukt de appels en haalt het brood uit de oven, het andere zusje niet.

Beiden komen ze bij een huisje, waar een oude grootmoeder woont. Het ene zusje helpt haar vlijtig met vegen, spinnen en weven, het andere zusje niet..

Natuurlijk wordt het ijverige en gehoorzame zusje beloond met goud, en het luie zusje bestraft met pek.

Bij het sprookje van Vrouw Holle zie je duidelijk dat dit soort vertellingen in vroeger tijden gebruikt werd om de ongeletterde bevolking moralen en wijsheden bij te brengen. Maar ook, dat die moralen niet zomaar uit de lucht kwamen vallen.. en... dat er met de godin Hel of Helda niet te spotten viel!

Wat mij betreft...

mag Vrouw Holle zich weer bezig gaan houden met spinnen en weven,

en haar kussens met rust laten…

…Lupineke is echt toe aan ZON EN LENTE J!!

Cicely Mary Barker

noreply@blogger.com (Lupineke) — Sat, 09 Mar 2013 08:35:00 +0000

Kennen jullie ze ook van vroeger? Die boekjes met die bloemenkinderen?

Vrolijke bloemenelfjes met mooi getekende bloemen erbij en een bijpassend gedichtje?

De boekjes van de Bloemenkinderen-serie behoren al jarenlang Lupineke’s tot favorieten. Ik kan me nog goed herinneren dat ik mijn eerste twee boekjes kreeg op mijn 16^everjaardag.. en dat is toch al weer een aardig poosje geleden ;)

Het komt eigenlijk allemaal door mijn moeder. Zij was, als fanatiek borduurster, begonnen aan een serie borduurwerken van de Bloemenkinderen.

De tere tekeningen van elfjes en bloemen lieten me daarna nooit meer los, al moet ik eerlijk bekennen dat Mams borduurwerken op zolder liggen en niet aan de wand hangen.. !

De Bloemenkinderen zijn een creatie van Cicely Mary Barker.

Zij werd geboren in 1895 in Croydon, Engeland, als tweede dochter van Walter Barker en Mary Eleanor Oswald. Ze groeide beschermd op met haar twee jaar oudere zus Dorothy. Als jong meisje bleek ze aan de ziekte epilepsie te leiden waardoor ze niet naar school kon. Omdat haar gezondheid erg fragiel was kreeg ze thuis les van een gouvernante. Cicely hield van tekenen en schrijven en omdat ze vaak bed moest houden werd ze hierin door haar ouders gestimuleerd, alhoewel ze geen speciale tekenlessen kreeg.

Toen Cicely dertien jaar oud was bleek ze echt tekentalent te hebben en werd ze ingeschreven bij de Croydon Art Society.

Het talent van Cicely werd voor het eerst onderkend in 1911. Toen kocht uitgever Raphael Tuck vier tekeningen van haar en gaf ze uit als prentbriefkaarten.

Toen Cicely 17 was overleed tot haar grote droefheid haar vader. Haar moeder bleef alleen achter met haar twee dochters in 'behoeftige omstandigheden'. Dorothy was inmiddels kleuterleidster geworden en opende een kleuterschooltje in het huis waar zij woonden. Als bijdrage aan hun levensonderhoud werkte Cicely hard aan haar illustraties en ze verkocht deze aan uitgevers van tijdschriften en boeken.

Grote inspiratiebronnen voor Cicely waren o.a. de Pre-Raphaelieten, die streefden naar pure, simpele en spirituele kunst, en Kate Greenaway, illustratrice van veelal onschuldige kinderafbeeldingen.

In navolging van het populaire elfjes-thema in de jaren 20 van de vorige eeuw begon Cicely met het tekenen en schilderen van bloemenkinderen. Haar eerste boekje werd uitgegeven in 1923 en had als titel: Bloemenkinderen van de lente.

Cicely gebruikte kinderen uit het kleuterschooltje van haar zuster Dorothy als model, hierdoor zagen haar elfjes er bijzonder levensecht uit. Tijdens een interview in 1958 zei Cicely hierover: “Mijn zuster had een kleuterschool en ik leende haar kinderen als modelletjes. Jarenlang was ik in een kinderwereld gedompeld – ik vergeet het nooit..”

Zo is bekend dat het bloemenelfje van het ‘bakkeruutje’ Gladys Tildie was, een jong meisje dat elke zaterdag huishoudelijke werkjes kwam doen.

De bloemen, bomen en grassen tekende Cicely na van echte exemplaren. Als ze deze niet voorhanden had, dan werden ze opgestuurd door de medewerkers van Kew Gardens.

Het bijzondere is, dat hoewel de boekjes van de bloemenkinderen enorm populair werden, Cicely geen moment geloofde in een ‘echte’ elfenwereld.

Ze zei: “Laat me meteen duidelijk maken dat ik alle planten en bloemen zeer zorgvuldig nateken van echte exemplaren, en dat alles wat ik over ze schrijf op waarheid berust. Maar ik heb zelf nog nooit een elfje gezien, alle elfjes heb ik zelf verzonnen..”

Cicely met haar moeder en zuster Dorothy

Veel minder bekend is dat Cicely juist enorm religieus was en veel aandacht besteedde aan het maken van illustraties voor bijbelse verhalen en boeken.

Zij leidde een zeer devoot leven en schilderde op latere leeftijd ook panelen voor kerken en kapellen.

Nadat Cicely jarenlang lid geweest was van de Croydon Art Society is ze er zelf ook les gaan geven.

Cicely is 77 jaar oud geworden. In 1973 is zij in Worthing overleden.

Cicely Mary Barker heeft een ongelofelijke hoeveelheid Bloemenkinderen boekjes op haar naam staan. Daarom is Lupineke ook zo blij, dat ze onlangs de verzamelband hiervan op de kop kon tikken!

En, als je daar dan na al die jaren weer eens in duikt, dan valt de ongelofelijke gedetailleerdheid op waarmee Cicely Mary Barker haar creaties weergegeven heeft..

Echt genieten J!