Berichten weergeven met het label kerstmis. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label kerstmis. Alle berichten weergeven

woensdag 25 december 2013

God Jul!

Zoals ze in Zweden zeggen:

GOD JUL!!























ofwel.. Vrolijk Kerstfeest J

zondag 8 december 2013

Kerstkrans en zonnerad

Nu de Sint weer is vertrokken naar Spanje
zie je her en der de eerste kerstversieringen alweer verschijnen.
En, jullie kunnen vast merken dat het bij Lupineke ook al een beetje begint te kriebelen ;)

Eigenlijk zocht ik een afteller naar Midwinter, maar die kon ik helaas niet vinden... 
Vooruit dan maar, deze ‘Christmas Countdouwn’ om de dagen naar Kerstmis af te tellen is ook aardig!


Op de een of andere manier voel ik echt behoefte aan het vieren van Midwinter en Kerstmis dit jaar. 
Niet vanwege de uitbundigheid, maar juist om de verstilling…
Het meebeleven hoe de dagen korter worden, het terugtrekken van de natuur.. 
het is een periode van inkeer, van bezinning..  
Een terugtrekken uit de hectiek van de wereld, voelen waar het nou echt om gaat..!

Maar Lupineke heeft ook zin om dingen te máken in deze kortste dagen van het jaar.
Wat daar voor mij echt bij hoort 
is een mooie krans aan de voordeur. 


Om heel eerlijk te zijn heb ik jarenlang gewoon zo’n groene
 bij ‘Andre-met-de-vlaggetjes’ gekocht en die zelf wat versierd ;) 
Maar de laatste paar jaar heb ik tijd genomen om er zelf een te maken, en dat voelt goed!


Het gebruik van de kerstkrans is rechtstreeks terug te voeren op het oude Germaanse Joelfeest, 
het feest rond de Winterzonnewende op 21 december. 
Het woord Joel (Jul, Yule) betekend rad, wiel, en het symboliseert de zon. 
Het rad van de zon symboliseerde de eeuwige wederkeer van de seizoenen 
en de steeds herlevende vruchtbaarheid van de natuur. 

In de oude tijden geloofden de Germanen dat er rond Midwinter, 
wanneer de zon het kortst aan de hemel stond, 
een periode aanbrak waarin niets gedaan mocht worden. 
Er werd een symbolisch rad van groene takken opgehangen, 
alle vuren werden gedoofd en er mochten geen (spinne-)wielen draaien.

Na twaalf dagen steeg de zon weer en begon het zonnerad weer te wentelen. 
Dit werd uitbundig gevierd met grote vuren en drinkgelag. 
Brandende zonneraden werden vanaf heuvels naar beneden gerold 
en men at broden in de vorm van een wiel.

foto Internet

Mooi dat we dit oude symbool nog steeds terugzien in onze hedendaagse kerstversieringen!
Het zonnesymbool wordt, 
al weten we dit misschien niet eens zelf meer, 
nog steeds door ons vereerd door het ophangen van prachtige kerstkransen aan onze deuren!

Opvallend veel huizen hier in de stad hadden vorig jaar zo'n kerstkrans aan hun deur hangen. 
Vooral in de oude binnenstad was het genieten van al die verschillende soorten!

Er hingen o.a. eenvoudige kransen…


traditionele kransen…


alternatieve kransen…


gezellig gevulde kransen…


natuurlijke kransen..


 ‘wij doen het anders’ kransen…


en pure kransen…


Inspiratie genoeg dus!
Lupineke is benieuwd wat voor krans er bij jullie aan de deur komt te hangen J!


zondag 23 december 2012

De mooie Kerst Pop-upboeken van Francesca Crespi

Francesca Crespi heeft twee prachtige pop-up kerstboekjes gemaakt.
Vorig jaar kwam ik ze voor het eerst tegen... en, ik was meteen verliefd ;)!

Zelf helemaal geen papierkunstenaar, ben ik er bijzonder van onder de indruk! 
Wat een mooie manier om het kerstverhaal uit te beelden!

Het eerste boekje heeft als titel: Kerstfeest.


In zes schitterende pop-ups wordt het Kerstfeest uitgebeeld. 
Je moet het boek hiervoor wel een kwartslag draaien, maar dan heb je ook wat! 


Francesca Crespi, een Engelse illustratrice die bekend staat om haar creatieve gebruik van papier, heeft met sfeervolle tekeningen in haar eigen, ietwat naïeve stijl, prachtige pop-ups gemaakt. Op de meeste bladzijden bieden kleine beweegbare onderdelen de platen nog extra verrassingen, die zeker voor kinderen heel aantrekkelijk zijn.


Quote:
“De stijl van Crespi doet denken aan de Russische iconenkunst. Jozef en Maria en het kindje hebben gouden aureolen, evenals de engelen. Ook de kleding van Maria doet eerder Russisch dan Oosters aan. Het geheel is uitbundig versierd, de kleuren zijn zacht. De pop-ups zijn prachtig en zo stevig, dat het boek als een kerststalletje gebruikt kan worden.”


Het tweede boek is een liedjesboek, en.. net zo mooi!
Kling klokje klingeling is de titel, en ook dít boek is té leuk om in de kast te laten staan!


In dit tweede boekje zijn vijf bekende kerstliedjes met een eenvoudige notenbalk weergegeven. 
Het is echter veel meer dan een gewoon liedjesboek, in deze uitgave kun je eindeloos genieten en ontdekkingen doen..!


Quote: “Luid het kerstfeest sfeervol in met deze vijf traditionele kerstliedjes, die aan de hand van de begeleidende notenbalk door iedereen gezongen kunnen worden. Schitterende pop-up platen, schuifjes en klepjes, toveren een prachtig versierde kerstboom, de herders in het veld, hemelse hemelkoren en fonkelende sterren tevoorschijn. Terwijl jij de liedjes zingt, luistert je kleuter geboeid terwijl zijn ogen de prachtige illustraties, pop-ups en verborgen sterrenpracht ontdekt!”




En weet je, soms hoef je helemaal geen jonge kinderen meer te hebben, om dit soort juweeltjes in huis te halen.. Precies, dan zijn ze gewoon om zélf heel erg van genieten!

Iedereen heel fijne vierde Adventszondag toegewenst!


vrijdag 21 december 2012

De geschiedenis van Santa Claus

Om heel eerlijk te zijn, heb ik er niks mee! Helemaal niks, zelfs!!
Met…  De Kerstman!
Met de Kerstman, of Santa Claus, die in mijn beleving, zowel kind als volwassene zijnde, nog nooit enige rol van betekenis gespeeld heeft in de wijze waarop wij Kerstmis vieren. Die juist enigszins storend was.. vond ik..!


Eigenlijk vond ik hem altijd maar een irritant, lawaaierig en commercieel mannetje, met zijn overdreven vetgemeste en joviale voorkomen. Dat-ie ook nog onze tradities over de komst van het Kerstkind behoorlijk lijkt te overschaduwen, maakt de boel er nou niet bepaald beter op…

De meesten van ons zullen de Kerstman wel kennen uit de Disney kerstfilms, waarin hij uiteraard vaak de grote aanwezige is. Met dit stereotype beeld van de Kerstman  worden we hier dan ook het meest geconfronteerd.


Maar, waar die Kerstman nou eigenlijk vandaan komt, dat is een heel ander verhaal. En dat vind Lupineke nou weer wél leuk!

Om een uitgebreide zoektocht maar meteen kort te sluiten: uiteindelijk lijkt het er op, dat de figuur van de Kerstman oorspronkelijk voor een groot deel uit Nederland afkomstig is. Rond 1611, toen de Nederlanders naar Amerika gingen en de stad Nieuw Amsterdam stichtten, namen zij ‘hun’ heilige Sint Nicolaas mee en maakten hem beschermheilige van hun nieuwe stad. Sint Nicolaas was namelijk al patroonheilige van de Nederlandse stad Amsterdam.. logisch dus, dat de emigranten hun Nieuwe Amsterdam ook onder zijn bescherming wilden stellen!
Veertig jaar later werd Nieuw Amsterdam voor een appel en een ei aan de Engelsen verkocht en kreeg de naam New York. ‘Onze’ Sint Nicolaas bleef er echter de beschermheilige!


In de periode dat het huidige Amerika werd opgebouwd, werd New York overspoeld door Europese emigranten. Die allemaal hun eigen cultuur, gebruiken en folklore meebrachten en uitdroegen. Ook rond de Kersttradities: de Engelse Father Christmas, de Duitse Weinachtsmann, de Noorse god Thor en de Finse Joulupukki.. Zoals vermenging van volkeren plaatsvond, zo mengden ook al deze figuren zich langzaam maar zeker met de figuur Sint Nicolaas en zijn gebruiken.


In 1773 werd deze vervormde variant van Sint Nicolaas voor het eerst in de kranten genoemd als 
St. A Claus (St. er Klaas). Zijn vorm en uiterlijk was door al die verschillende invloeden al redelijk veranderd, zo werd hij afgebeeld in het groen of blauw, als oude man met een baard, zonder mijter of staf, en waren er elementen aan zijn persoon toegevoegd zoals een ezeltje, karretje, rendieren, elfjes of arrenslee. Die duidelijk hun oorsprong vinden in de Scandinavische cultuur…


In 1809 heeft de schrijver Washington Irving het over ‘St Nicholaus’ in zijn boek: ‘A History of New York’. Hij wordt hier omschreven als een oude man die op een paardje door de stad rijdt. Irving veranderde het paardje later in een karretje.


Clement Clarke Moore schreef, hierdoor geïnspireerd, het populaire gedicht “Twas the night before Christmas” (de oorspronkelijk titel was: “A visit from St Nicholas) wat ging over “Santeclaus”, een roodwangige, in bont geklede St. Nick (afkorting van Nicholaus) die met een arrenslee en acht vliegende rendieren rondreed en die zich door schoorstenen wrong en de kousen van kinderen vulde met cadeautjes. (En, waar kennen we die schoorstenen toch van ;)


Ziehier, de basis van de Kerstman was gelegd!


In 1822 waren de rendieren als trekkers van de slee al zo ingeburgerd bij het beeld van Santaclaus, dat ze namen kregen: Blitzen, Comet, Cupid, Dancer, Dasher, Donner, Prancer en Vixen.
Het negende rendier, bekende Rudolph – die met de rode neus - was er toen nog niet bij. Hij ontstond pas in 1939 en werd gecreëerd in een verhaal van Robert L. May. 


“Op een mistige kerstavond, terwijl het zicht steeds slechter werd, moest Santa de hulp inroepen van Rudolph. Hij had immers een lichtgevende rode neus, en kon zo de weg verlichten”. Waarop Johnny Marks in 1949 het wereldberoemde liedje over hem schreef: “Rudolph, the red-nosed reindeer”.


Rond 1860 was Santa voor het eerst op papier te bewonderen. In de kerstnummers van Harper’s Magazine werden tekeningen afgebeeld van de tekenaar Thomas Nast. Nog steeds is Santa in diverse uitmonsteringen te zien, o.a. als dikke kabouterachtige figuur maar ook zie je hem getekend met een donkere sterrenjas aan..

Het beeld, zoals wij dat nu van de Kerstman, of Santa, of St. Nick hebben, komt voort uit een Coca Cola reclame uit 1930.


In die tijd werd Coca Cola vooral ’s zomers veel gedronken en stond het bekend als een ideale dorstlesser in warme dagen. De Coca Cola Company wilde graag de verkoop in de winterse perioden verhogen en nam daarom tekenaar Haddon Sundblom aan. Hij kreeg de opdracht om een gezellige dikkerd met mooie baard te ontwerpen in de bedrijfskleuren rood-wit.
De gepensioneerde buurman van Sundblom voldeed in ruime mate aan de eisen en stond daarom model. Hij had tevens een heel aparte lach, die klonk als Yo-ho-ho… en zo werd hij het gezicht van de Kerstman, zoals we die nu nog steeds kennen!


En zo blijkt de Kerstman heel wat meer raakvlakken met ons landje te hebben dan ik ooit heb vermoed! En is hij daardoor in mijn ogen ineens heel wat sympathieker geworden J!

Yo-ho-ho!!!

Iedereen op deze bijzondere Midwinter en ‘Einde-der-tijden-dag’ een heel fijne dag gewenst!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...